Bu tedaviler yalnızca ilaçlar kullanılarak mevcuttur.
İlaçlar kullanılarak mevcut olan diğer tedaviler de vardır.
Bu, hormon tedavisi, hedefe yönelik tedavi ve biyolojik tedaviyi içerir.
Bu terapiler, mümkün olan en etkili tedaviyi sağlamak için diğer tedavilerle birlikte kullanılabilir.
Yazar hakkında: Dr. Faith Whitehead; lisanslı bir veteriner hekim ve araştırmacıdır.
Hayvanların bir yerden başka bir yere hareketine göç denir. İki ana göç türü vardır: 1. Mevsimsel Göç Mevsimsel göç, en yaygın göç türüdür. Hayvanlar, yiyecek bulmak veya sert hava koşullarından kaçmak için göç ederler. Örneğin, bazı hayvanlar soğuk kışlardan kaçınmak için göç ederler. 2. Ömür Boyu Göç Ömür boyu göç, hayvanların yaşamları boyunca bir kez göç etmesidir. Bu genellikle hayvanların yeni bir yaşam yeri ararken olur. Örneğin, bazı hayvanlar, orijinal evleri yok olduktan sonra yeni bir yuva bulmak için göç ederler.
Göç, maliyetli bir girişimdir ve hayvanlar, yolculuğa çıkmadan önce göç etmenin maliyetlerini ve faydalarını dikkatlice değerlendirmelidir. Seyahat edilen mesafeye ve gereken kaynaklara bağlı olarak, göç, hayvanları yaralanma veya hatta ölüm riskiyle karşı karşıya bırakabilecek enerjik olarak talepkar bir süreç olabilir. Hayvanlar, göç ederken ihtiyaç duydukları birçok kaynağa erişimi olan sürdürülebilir bir alan ararlar. Bazı türler aynı yere geri dönmekten kaçınırken, diğerleri aynı bölgeler arasında gidip gelir. Risklere rağmen, göç, hayvanların çevresindeki değişikliklere uyum sağlamalarına ve hayatta kalmalarını sağlamalarına olanak tanıyan hayati bir davranıştır.
Göç eden hayvanlar gruplar halinde veya bireysel olarak seyahat edebilirler. Türüne bağlı olarak, bazı hayvanlar çok büyük gruplar halinde seyahat ederken, diğerleri yalnız veya küçük gruplar halinde seyahat eder. Hayvanların göç etme şekli, ihtiyaç duydukları kaynaklara ve göç yollarının coğrafi özelliklerine bağlı olarak değişebilir. Hayvanlar göç etmek için çeşitli yöntemler kullanır. Bazı hayvanlar, örneğin kuşlar, yön bulmak için güneşi ve yıldızları kullanır. Diğerleri, örneğin somon balıkları, Dünya'nın manyetik alanını kullanır. Bazı hayvanlar, örneğin ren geyikleri, belirli patikaları takip eder. Diğerleri, örneğin yılan balıkları, okyanus akıntıları boyunca seyahat eder.
Hayvanların göç ettiği yerleri düşünürken, hayvanın yaşam süresi genel bir kılavuz olarak kullanılabilir. Kısa yaşam sürelerine sahip hayvanların zamanla yeni alanlara geçme eğiliminde olmalarının aksine, daha uzun yaşam sürelerine sahip olanlar genellikle orijinal konumlarına geri dönerler. Bu, daha uzun yaşam sürelerine sahip hayvanların genellikle çevrelerini daha iyi anlama ve daha güvenli bir gıda kaynağına sahip olmasından kaynaklanmaktadır. Ayrıca, bu hayvanlar genellikle hastalıklara ve avcılığa daha dayanıklıdır, bu da onların orijinal konumlarında daha uzun süre kalmalarını sağlar. Daha kısa yaşam sürelerine sahip olanlar, geldikleri yeri hatırlamak için yeterince uzun yaşamayabilirken, daha uzun yaşam sürelerine sahip olanlar daha iyi bir hafızaya sahip olabilir ve orijinal konumlarına geri dönebilirler. Bireysel hayvanların belirli göç desenleri, mevsim, gıda mevcudiyeti ve çevredeki değişiklikler gibi birçok faktöre bağlı olarak değişebilir.
Bir yıl veya daha kısa bir yaşam süresine sahip olan hayvanlar, örneğin bazı balıklar veya amfibiler, genellikle uygun üreme alanları bulmak için yetişkin olarak yeni yerlere göç ederler. Buna karşılık, bir ila on yıl arasında bir yaşam süresine sahip olan hayvanlar, örneğin birçok kuş veya sürüngen, genellikle doğdukları yere geri göç ederler. Hayvanların göç ettiği mesafe, hayvanların nerelere göç ettiğini düşünürken bir kılavuz olarak da kullanılabilir. Uzun mesafeler göç eden hayvanlar, yiyecek veya yeni bir bölge arıyor olma olasılığı daha yüksektir, oysa daha kısa mesafeler göç edenler, su veya barınak gibi çevresel değişikliklere yanıt olarak hareket etme olasılığı daha yüksektir.
İnsanlar şimdi her zamankinden daha fazla evcil hayvan besliyor. Bir parkta yürüyüş yaparsanız veya sokaklarda yürürseniz, birkaç kişinin köpek yürüttüğünü görebilirsiniz. Gerçekten de, birçok yer artık evcil hayvan kabul ediyor ve birkaç yerde evcil hayvan kafeleri mevcut. İnsanlar, farklı nedenlerle evcil hayvan istemektedir. Bazı insanlar onları sadık arkadaşlar ve yoldaşlar olarak tutmak isterken, bazıları güzellikleri için, bazıları ise alışılmadık ve benzersiz özellikleri için tutmaktadır. İnsanlar uzun zamandır evcil hayvan besliyor. Bilinen ilk köpekler 14.000 yıl önce evcilleştirildi. O zamandan beri, insanlar köpekler, kediler, kuşlar, tavşanlar, hamsterlar, balıklar ve daha fazlası dahil olmak üzere her türlü hayvanı sahiplenmeye devam etmiştir. İnsanlar evcil hayvan beslemeye giderek daha fazla ilgi göstermektedir. Aslında, evcil hayvan endüstrisi büyümektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde evcil hayvan endüstrisi $72 milyar dolarlık bir sektördür. Bu sektörün büyümeye devam etmesi beklenmektedir. Bazı insanlar, evcil hayvanları yetiştiricilerden veya evcil hayvan dükkanlarından satın almak yerine barınaklardan evlat edinmeyi tercih etmektedir.
Sadece Amerika Birleşik Devletleri'nde, her yıl neredeyse 25 milyon hayvan deney için kullanılmaktadır. Köpekler, kediler, tavşanlar, domuzlar, kuzu, maymunlar ve diğer yaratıklar bunlar arasındadır. Küçük kafeslerde hapsedilirler, kimyasallar zorla yedirilir, kafalarına delikler açılır ve diğer acı verici işlemlerden geçerler. Şanslı olanlar, eziyetleri sona erdiğinde ötenazi edilir. Ancak birçok diğer hayvan terk edilir ve genellikle hasta oldukları için kendilerine bakacak bir yol bulamadıkları için ölürler. Laboratuvarların artık ihtiyaç duymadıkları hayvanlar için ev bulmalarını zorunlu kılan bir yasa yoktur, bu nedenle bu yaratıkların kaderi genellikle bireysel bilim insanlarının takdirine bırakılmaktadır. Sonuç olarak, deneylerde kullanılan birçok hayvan, araştırma tamamlandığında basitçe öldürülmektedir. Hayvan testlerinin acımasızlığını ortaya çıkarmak ve daha sıkı düzenlemeler için lobi yapmak amacıyla çalışan Hayvanların Etik Muamelesi İçin İnsanlar (PETA) gibi birçok hayvan hakları örgütü bulunmaktadır. Bu gruplar ayrıca, araştırmalarında hayvan kullanmaktan alternatifler bulmak isteyen bilim insanlarına destek sağlamaktadır.
Hayvan deneyleri bazen “hayvan testi”, “hayvan deneyleri” ve “hayvan araştırması” olarak adlandırılmaktadır. Bir ürünün güvenliğini ve etkinliğini değerlendirmek ve insan vücudunun nasıl çalıştığını anlamak için kullanılır. Hayvan deneylerinin üç türü vardır: In-vitro deneyler, vücuttan çıkarılan hücreler veya dokular kullanılarak yapılır. In-vivo deneyler, canlı hayvanlar kullanılarak yapılır. In silico deneyler, bilgisayar modelleri kullanılarak yapılır. Hayvan deneyleri bazı insanlar tarafından gerekli bir kötülük olarak görülürken, diğerleri bunun insanlık dışı ve acımasız bir uygulama olduğunu düşünmektedir. Hayvan deneylerinin etik tartışması karmaşık ve genellikle duygusaldır. Hayvan deneylerini destekleyenler, bunun tıbbi bilimin ilerlemesi için gerekli olduğunu ve hayat kurtaran tedavi ve aşıların geliştirilmesine yol açtığını savunurlar. Ayrıca, deneylerde kullanılan hayvanların iyi bakıldığını ve haklarının yasalarla korunduğunu iddia ederler. Hayvan deneylerine karşı çıkanlar ise bunun acımasız ve insanlık dışı olduğunu savunurlar. Ayrıca, hayvanları kullanmayan alternatif araştırma yöntemlerinin olduğunu ileri sürerler.
Test endüstrisi genellikle hayvanları işkenceye dönüşmek üzere olan testlere tabi tutmaktadır. Hayvanlar genellikle özellikle deney yapılmak üzere üretilmektedir. Hayvanlar üzerinde yapılan testler genellikle acı verici ve bazen ölümcül olmaktadır. Hayvanlar deneyler sırasında korku ve acı yaşarlar. Hayvanlar, deney yapılması için onay veremezler. Test denekleri, uyuşturucu bağımlısı olmaya zorlanabilir veya HIV veya diğer ölümcül hastalıklara maruz kalabilirler. Hayvan testleriyle ilgili etik sorunların yanı sıra, bilimsel sorunlar da vardır. Hayvanlar, ilaçlara ve diğer maddelere insanlar gibi tepki vermezler. Bu, hayvan testlerinin sonuçlarının insanlar üzerinde uygulandığında doğru olmayabileceği anlamına gelir.
Yazar hakkında: Dr. Faith Whitehead; lisanslı bir veteriner hekim ve araştırmacıdır.
Evcil hayvanlar çocuklar için en iyi arkadaşlardır. Onlar çocukları sever ve onların yanında olmaktan keyif alırlar. Evcil hayvanlar, çocuklara arkadaşlık, sevgi ve güvenlik sağlar. Onlara başkalarını sevme ve onlara bakım yapma konusunda öğretirler. Evcil hayvanı olan çocukların daha mutlu olma ve daha yüksek özsaygıya sahip olma olasılığı daha yüksektir. Ayrıca, kaygı ve depresyon yaşama olasılıkları daha düşüktür. Çocukların evcil hayvanlarla bağlantısının bazı avantajları, empati geliştirmelerine yardımcı olmaları, arkadaşlık sağlayabilmeleri, sorumluluk öğrenmelerine yardımcı olmaları ve sevilmiş ve güvende hissetmelerine yardımcı olmalarıdır. Evcil hayvanlar, çocuklara başka bir canlıya bakım yapmayı öğreterek empati geliştirmelerine yardımcı olabilir. Evcil hayvanlar, bir çocuğa sürekli bir arkadaş olarak arkadaşlık sağlayabilir. Evcil hayvanlar, başka bir canlıya bakım yapmayı öğreterek çocukların sorumluluk öğrenmelerine yardımcı olabilir. Evcil hayvanlar, onlara sadık ve sevgi dolu bir arkadaşlık sağlayarak çocukların sevilmiş ve güvende hissetmelerine yardımcı olabilir.
Çocuklar ve evcil hayvanlar arasındaki ilişki uzun ve çeşitlidir.
Evcil hayvanlar, çocuklara arkadaşlık ve mutlak sevgi sunarken, çocuklar da genellikle tüylü (veya bazen pullu) arkadaşlarına bakım ve ilgi gösterir.
Yazar hakkında: Dr. Faith Whitehead; lisanslı bir veteriner hekim ve araştırmacıdır.