ความเสี่ยงมะเร็งในบีเกิล อาการเนื้องอกในระยะเริ่มต้นในบีเกิล มะเร็งที่พบบ่อยในสายพันธุ์นี้เป็นปัญหาที่หลายครอบครัวไม่พิจารณาจนกว่าคู่หูที่ร่าเริงและรักอาหารของพวกเขาจะเริ่มช้าลง การเข้าใจว่ามะเร็งสามารถปรากฏในบีเกิลได้อย่างไร และสิ่งที่ต้องสังเกตเมื่อพวกเขาอายุมากขึ้น สามารถทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมากในการจับปัญหาได้เร็วขึ้นและทำให้พวกเขาสบายตัวได้นานขึ้น.
—
A. ภาพรวมของสายพันธุ์: ลักษณะของบีเกิลเกี่ยวข้องกับสุขภาพและอายุขัยอย่างไร
บีเกิลเป็นสุนัขล่าสัตว์ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง โดยทั่วไปมีน้ำหนัก 20–30 ปอนด์ มีรูปร่างที่กระชับและมีกล้ามเนื้อ พวกเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องนิสัยที่เป็นมิตรและอยากรู้อยากเห็น ความสามารถในการดมกลิ่นที่แข็งแกร่ง และความรักในอาหาร อายุขัยเฉลี่ยของพวกเขามักจะอยู่ที่ประมาณ 12–15 ปี ซึ่งหมายความว่าบีเกิลหลายตัวมีชีวิตอยู่จนถึงวัยชรา.
ลักษณะของสายพันธุ์ที่สำคัญเมื่อเราพูดถึงมะเร็งและเนื้องอก ได้แก่:
– ขนาด: ในฐานะที่เป็นสายพันธุ์ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง บีเกิลไม่มีความเสี่ยงสูงมากต่อมะเร็งกระดูกเหมือนสายพันธุ์ยักษ์ แต่พวกเขายังสามารถพัฒนาเนื้องอกประเภทต่างๆ ได้.
– ขนและผิวหนัง: ขนสั้นสามสีทำให้การเปลี่ยนแปลงของผิวหนังมองเห็นได้ง่ายขึ้น ซึ่งสามารถช่วยในการสังเกตก้อนเนื้อได้เร็วขึ้น.
– รูปแบบชีวิต: บีเกิลมีความกระตือรือร้นและมักจะอยู่กลางแจ้ง ซึ่งอาจมีผลต่อการสัมผัสกับแสงแดด สารเคมีในสิ่งแวดล้อม และควันบุหรี่จากบุคคลอื่น.
บีเกิลไม่ได้อยู่ในอันดับสูงสุดของรายการความเสี่ยงมะเร็งเหมือนกับโกลเด้นรีทรีฟเวอร์หรือบ็อกเซอร์ แต่พวกเขา มีแนวโน้มปานกลาง ต่อเนื้องอกบางประเภท โดยเฉพาะ:
– ลิมโฟมา (มะเร็งของลิมโฟไซต์และต่อมน้ำเหลือง)
– เนื้องอกเซลล์มาสต์ (ชนิดหนึ่งของมะเร็งผิวหนัง)
– มะเร็งต่อมไร้ท่อและอวัยวะภายในบางชนิด (เช่น เนื้องอกที่ต่อมไทรอยด์ เนื้องอกที่ตับ)
– เนื้องอกเต้านมในตัวเมียที่ไม่ได้ทำหมัน
– เนื้องอกอัณฑะในตัวผู้ที่ยังไม่ถูกทำหมัน
เนื่องจากพวกเขามักมีชีวิตอยู่จนถึงวัยรุ่น อายุจึงกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่เพิ่มความเสี่ยงมะเร็ง.
—
B. ความเสี่ยงของเนื้องอกและมะเร็งสำหรับบีเกิล
1. ลิมโฟมา
Lymphoma เป็นหนึ่งใน มะเร็งที่รายงานบ่อยที่สุดในบีเกิล. มันส่งผลต่อเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกันและสามารถเกี่ยวข้องกับต่อมน้ำเหลือง อวัยวะภายใน และไขกระดูก.
ทำไมบีเกิลอาจมีความเสี่ยง:
– อิทธิพลทางพันธุกรรม: การศึกษาในบีเกิลที่ถูกเลี้ยงขึ้นเพื่อการวิจัยได้แสดงให้เห็นถึงอัตราลิมโฟมาที่เห็นได้ชัดเจน ซึ่งบ่งชี้ถึงความไวต่อพันธุกรรมบางอย่าง.
– ปัจจัยทางภูมิคุ้มกันและสิ่งแวดล้อม: การกระตุ้นภูมิคุ้มกันเรื้อรัง การสัมผัสกับสารเคมีบางชนิด หรือควันบุหรี่จากบุคคลอื่นอาจมีส่วนร่วมด้วย.
เจ้าของอาจสังเกตเห็นเป็นครั้งแรก:
– ต่อมน้ำเหลืองที่ขยายใหญ่และแข็งใต้กราม, ด้านหน้าของไหล่, หรือด้านหลังของเข่า
– ความเฉื่อยชาที่ละเอียดอ่อนหรือความทนทานที่ลดลง
2. เนื้องอกเซลล์มาสต์ (MCTs)
เนื้องอกเซลล์มาสต์เป็นมะเร็งผิวหนังที่ค่อนข้างพบได้บ่อยในหลายสายพันธุ์ รวมถึงบีเกิล พวกมันอาจดูเหมือนไม่เป็นอันตราย—เหมือนกับรอยกัดแมลง หูด หรือก้อนนุ่มๆ.
ปัจจัยเสี่ยงและลักษณะ:
– ผิวหนังและขน: ด้วยขนที่สั้น ก้อนจึงรู้สึกได้ง่ายขึ้น แต่ก็ยังอาจถูกมองข้าม โดยเฉพาะในรักแร้ ขาหนีบ และตามหน้าอกหรือขา.
– MCTs สามารถเป็น เติบโตช้า หรือมีความก้าวร้าวมาก, และไม่มีวิธีบอกได้จากลักษณะเพียงอย่างเดียว ก้อนใดๆ ที่มีอยู่ตลอดหรือเปลี่ยนแปลงควรได้รับการตรวจโดยสัตวแพทย์.
3. เนื้องอกเต้านม (มะเร็งเต้านม)
บีเกิลเพศเมียที่ไม่ได้ทำหมัน โดยเฉพาะที่ทำหมันในภายหลังหรือไม่ได้ทำเลย มีความเสี่ยงสูงขึ้นต่อเนื้องอกเต้านม.
สิ่งที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยง:
– ฮอร์โมน: วัฏจักรความร้อนที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ที่สัมผัสกับเอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรนเพิ่มโอกาสในการเกิดมะเร็งเต้านม.
– อายุ: ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในตัวเมียวัยกลางคนและสูงอายุ.
เนื้องอกเหล่านี้อาจเป็นเนื้องอกที่ไม่ร้ายแรงหรือร้ายแรง และการเอาก้อนเล็กๆ ออกในระยะเริ่มต้นมีแนวโน้มที่ดีกว่า.
4. เนื้องอกในอัณฑะ
บีเกิลเพศผู้ที่ยังไม่ทำหมันสามารถพัฒนาเนื้องอกที่อัณฑะ โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาอายุมากขึ้น.
ปัจจัยที่มีส่วนร่วม:
– อัณฑะที่ไม่ลง (cryptorchidism): หากบีเกิลมีอัณฑะที่ถูกเก็บไว้ในช่องท้องหรือคลองขาหนีบ อัณฑะนั้นมีความเสี่ยงสูงขึ้นที่จะกลายเป็นมะเร็ง.
– อายุและฮอร์โมน: เพศผู้ที่ยังไม่ทำหมันที่มีอายุมากกว่าจะมีแนวโน้มต่อเนื้องอกเหล่านี้มากขึ้น.
เนื้องอกที่อัณฑะมักถูกค้นพบเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในขนาดหรือความแน่นของอัณฑะหนึ่ง.
5. เนื้องอกไทรอยด์และมะเร็งภายในอื่นๆ
บีเกิลเป็นที่รู้จักในเรื่องแนวโน้มต่อ ภาวะไทรอยด์ต่ำ, และในขณะที่ปัญหาไทรอยด์ส่วนใหญ่ไม่ใช่มะเร็ง ต่อมนี้อาจพัฒนาเนื้องอกได้ในบางครั้ง.
เนื้องอกภายในอื่น ๆ ที่พบในบีเกิลรวมถึง:
– เนื้องอกในตับ
– เนื้องอกม้าม (รวมถึงเฮมังจิโอซาร์โคมา)
– เนื้องอกในลำไส้หรือโคลอน, โดยเฉพาะในสุนัขที่แก่
มะเร็งเหล่านี้อาจไม่แสดงอาการภายนอกที่ชัดเจนในตอนแรก ทำให้การตรวจสอบและการตรวจเลือดเป็นสิ่งสำคัญเมื่อบีเกิลมีอายุเพิ่มขึ้น.
—
C. สัญญาณเตือนล่วงหน้าที่เจ้าของควรสังเกต
มะเร็งในสุนัขอาจมีอาการที่ไม่ชัดเจนในระยะแรก การรู้ว่าอะไรคือ “ปกติ” สำหรับบีเกิลของคุณคือเครื่องมือที่ดีที่สุดของคุณ.
ความเสี่ยงมะเร็งในบีเกิล อาการเนื้องอกในระยะเริ่มต้นในบีเกิล มะเร็งที่พบบ่อยในสายพันธุ์นี้: สัญญาณสำคัญ
สังเกต:
1. ก้อนและปุ่มใหม่หรือที่เปลี่ยนแปลง
– ก้อนใดๆ ที่:
– เติบโตขึ้นในช่วงสัปดาห์ถึงเดือน
– เปลี่ยนรูปร่าง สี หรือเนื้อสัมผัส
– กลายเป็นแผล, แดง, หรือคัน
– ก้อนใกล้หัวนม, ในขาหนีบ, หรือบริเวณผนังหน้าอกอาจเป็นเนื้องอกเต้านม.
– ควรให้สัตวแพทย์ประเมินก้อนใหม่หรือก้อนที่เปลี่ยนแปลงเสมอ.
2. การลดน้ำหนักหรือการเปลี่ยนแปลงความอยากอาหาร
– กินน้อยลงหรือเลือกกินอาหาร
– การลดน้ำหนักที่ไม่สามารถอธิบายได้แม้จะกินปกติ
– กระหายน้ำหรือปัสสาวะมากขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงน้ำหนัก
3. อ่อนเพลียและกิจกรรมลดลง
– บีเกิลที่เคยมีพลังงานกลับรู้สึกเหนื่อยผิดปกติ
– เดินสั้นลง, ไม่อยากเล่น, หรือลังเลเมื่อขึ้นบันได
4. อาการปวดหรือปัญหาการเคลื่อนไหว
– ขาเป๋, แข็งเกร็ง, หรือไม่อยากกระโดดขึ้นเฟอร์นิเจอร์
– ส่งเสียงร้องเมื่อถูกยกขึ้น, สัมผัส, หรือในระหว่างการเคลื่อนไหวปกติ
5. เลือดออก ไอ หรืออาการที่น่ากังวลอื่น ๆ
– เลือดออกจากจมูก เลือดในอุจจาระหรือปัสสาวะ
– ไอเรื้อรัง, หายใจลำบาก, หรือท้องบวม
– อาเจียนหรือท้องเสียที่ยาวนานกว่าหนึ่งหรือสองวัน
เคล็ดลับการตรวจสอบสุขภาพที่บ้านที่ใช้ได้จริง
– การตรวจร่างกายเดือนละครั้ง:
ใช้มือของคุณลูบเบา ๆ บนบีเกิลของคุณตั้งแต่จมูกถึงหาง:
– สัมผัสตามคอ, หน้าอก, รักแร้, ท้อง, และขาหนีบ
– ตรวจสอบรอบ ๆ หัวนม, ภายในต้นขา, และใต้หาง
– บันทึกก้อนเนื้อในสมุดบันทึก: ขนาด, ตำแหน่ง, และวันที่พบครั้งแรก
– ติดตามน้ำหนักที่บ้าน:
– ชั่งน้ำหนัก Beagle ของคุณทุกเดือน (เครื่องชั่งน้ำหนักในห้องน้ำบวกกับน้ำหนักของคุณเองทำงานได้ดี)
– การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันควรโทรหาสัตวแพทย์ของคุณ
– ให้ความสนใจกับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม:
– จดบันทึกในใจหรือลงในไดอารี่เกี่ยวกับความอยากอาหาร, ระดับพลังงาน, และนิสัยการเข้าห้องน้ำ.
– รูปแบบของการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตลอดหลายสัปดาห์อาจมีความสำคัญ.
ควรขอความช่วยเหลือจากสัตวแพทย์ทันที หากคุณสังเกตเห็น:
– ก้อนที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันหรือเติบโตอย่างรวดเร็ว
– หายใจลำบาก, ล้มลง, เหงือกซีด, หรือท้องบวมอย่างกะทันหัน
– การอาเจียนอย่างต่อเนื่อง, ท้องเสีย, หรือการปฏิเสธที่จะกินนานกว่า 24 ชั่วโมง
—
D. การพิจารณาการดูแลผู้สูงอายุสำหรับบีเกิล
เมื่อ Beagles มีอายุประมาณ 7–8 ปี, พวกเขาจะเข้าสู่ช่วงวัยชรา และความเสี่ยงต่อมะเร็งจะเพิ่มขึ้นพร้อมกับปัญหาที่เกี่ยวข้องกับอายุอื่นๆ เช่น ข้ออักเสบและโรคหัวใจ.
วิธีที่การสูงอายุมีผลต่อ Beagles
Beagles ที่มีอายุมากขึ้นอาจ:
– นอนหลับมากขึ้นและเหนื่อยเร็วขึ้น
– มีอาการแข็งตัวโดยเฉพาะหลังจากการพักผ่อน
– เพิ่มน้ำหนักได้ง่ายเนื่องจากการเผาผลาญที่ช้าลง
– มีแนวโน้มที่จะพัฒนาก้อนเนื้อหรือโรคอวัยวะภายใน
โภชนาการและสภาพร่างกาย
การรักษาน้ำหนักให้แข็งแรงเป็นสิ่งสำคัญ
– อาหารสำหรับผู้สูงอายุหรือการควบคุมน้ำหนัก สามารถช่วยควบคุมแคลอรีในขณะที่ให้โปรตีนที่เพียงพอ.
– ระวังขนมและเศษอาหาร—Beagles มีแรงจูงใจจากอาหารมากและสามารถมีน้ำหนักเกินได้อย่างรวดเร็ว.
– รักษาน้ำหนักของพวกเขาให้ที่ เอวที่มองเห็นได้ มีซี่โครงที่รู้สึกได้ง่ายแต่ไม่เห็นชัดเจน.
12. พูดคุยกับสัตวแพทย์ของคุณเกี่ยวกับ:
– น้ำหนักตัวที่เหมาะสมสำหรับสุนัขแต่ละตัวของคุณ
– ว่าสูตรเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุเหมาะสมหรือไม่
การปรับการออกกำลังกายและกิจกรรม
การออกกำลังกายที่สม่ำเสมอและพอเหมาะสนับสนุน:
– สุขภาพของข้อต่อ
– โทนกล้ามเนื้อ
– การกระตุ้นทางจิตใจ
– น้ำหนักตัวที่มีสุขภาพดี
สำหรับบีเกิลสูงอายุ:
– เปลี่ยนการวิ่งที่ยาวนานและเข้มข้นด้วย การเดินที่สั้นลงและบ่อยขึ้น
– เพิ่มการเดินเล่นแบบเบา ๆ เพื่อทำให้พวกเขาเหนื่อยทางจิตใจโดยไม่ทำให้ข้อต่อของพวกเขาเกินกำลัง
– หลีกเลี่ยงกิจกรรมที่มีผลกระทบสูงอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะบนบันไดหรือพื้นลื่น
การดูแลข้อต่อและการจัดการอาการปวด
โรคข้ออักเสบเป็นเรื่องปกติในบีเกิลที่มีอายุมากและอาจปกปิดหรือเลียนแบบอาการของโรคอื่น ๆ รวมถึงมะเร็ง.
การสนับสนุนสามารถรวมถึง:
– พรมหรือเสื่อที่ไม่ลื่น
– ทางลาดหรือลำดับขั้นสำหรับขึ้นโซฟาหรือเข้าไปในรถ
– เตียงที่สะดวกสบายและรองรับ
ยาใด ๆ หรืออาหารเสริมสำหรับข้อต่อควรเลือกโดยปรึกษากับสัตวแพทย์ของคุณ โดยเฉพาะหากสุนัขของคุณมีสภาพอื่น ๆ.
ช่วงเวลาการตรวจสุขภาพและการคัดกรอง
สำหรับ Beagle ที่สูงอายุ สัตวแพทย์หลายคนแนะนำ:
– การตรวจสุขภาพทุก 6 เดือน
– การตรวจสุขภาพประจำปีหรือทุกครึ่งปี:
– การตรวจเลือด
– การตรวจปัสสาวะ
– อาจมีการถ่ายภาพ (เอกซเรย์, อัลตราซาวด์) หากมีการระบุโดยการตรวจสอบหรือประวัติ
การเยี่ยมชมเหล่านี้เป็นโอกาสในการ:
– พูดคุยเกี่ยวกับก้อนใหม่หรือการเปลี่ยนแปลงที่คุณสังเกตเห็น
– ติดตามน้ำหนัก, สุขภาพหัวใจ, และการทำงานของอวัยวะ
– พิจารณาการตรวจคัดกรองโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุที่พบบ่อย
—
E. การป้องกันเนื้องอกทั่วไปและการสนับสนุนสุขภาพ
ไม่มีวิธีการใดที่สามารถรับประกันได้ว่าบีเกิลจะไม่พัฒนามะเร็ง แต่คุณสามารถช่วยลดปัจจัยเสี่ยงและสนับสนุนสุขภาพโดยรวม.
รักษาน้ำหนักให้แข็งแรง
โรคอ้วนเชื่อมโยงกับความเสี่ยงที่สูงขึ้นของโรคต่าง ๆ ซึ่งอาจรวมถึงมะเร็งบางชนิด เพื่อสนับสนุนน้ำหนักที่ดีต่อสุขภาพ:
– วัดปริมาณอาหารแทนการให้อาหารแบบฟรี
– จำกัดขนมที่มีแคลอรีสูง
– ใช้ส่วนหนึ่งของอาหารประจำวันของสุนัขเป็นรางวัลในการฝึก
อาหารและการให้ความชุ่มชื้นที่เหมาะสม
ให้อาหาร อาหารที่ครบถ้วนและสมดุล เหมาะสมกับอายุ, ขนาด, และสถานะสุขภาพ:
– ตรวจสอบให้แน่ใจว่าน้ำสะอาดมีให้เสมอ
– ถามสัตวแพทย์ของคุณว่าจำเป็นต้องมีการสั่งยา หรืออาหารพิเศษสำหรับสภาพที่มีอยู่หรือไม่
– หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงอาหารอย่างกะทันหันและบ่อยครั้งโดยไม่มีคำแนะนำ
กิจกรรมทางกายประจำ
การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอในระดับปานกลางสามารถ:
– สนับสนุนการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน
– ลดความเครียด
– ช่วยควบคุมน้ำหนักและปรับปรุงพลังงานโดยรวม
ตั้งเป้าหมายสำหรับการเดินเล่นทุกวันและเวลาเล่นบางส่วน ปรับให้เหมาะกับอายุและสถานะทางการแพทย์ของบีเกิลของคุณ.
การหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากสิ่งแวดล้อม
เมื่อเป็นไปได้:
– จำกัดการสัมผัสกับ ควันบุหรี่ที่สอง
– ใช้ผลิตภัณฑ์สำหรับสนามหญ้าและสวนที่ปลอดภัยสำหรับสัตว์เลี้ยงเมื่อคุณสามารถ
– เก็บสารเคมีในบ้านให้ปลอดภัยและหลีกเลี่ยงการให้สุนัขเดินบนพื้นผิวที่ได้รับการรักษาใหม่จนกว่าจะแห้ง
การใช้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารและการสนับสนุน “ธรรมชาติ” อย่างรอบคอบ
เจ้าของหลายคนสนใจในสมุนไพร กรดไขมันโอเมก้า-3 หรืออาหารเสริมอื่น ๆ สำหรับการสนับสนุนระบบภูมิคุ้มกันหรือข้อต่อ สิ่งเหล่านี้อาจมีบทบาทใน สุขภาพโดยรวม, แต่:
– พวกเขาไม่ควรถูกมองว่าเป็นการรักษาหรือการทดแทนการดูแลทางการแพทย์ของสัตวแพทย์.
– อาหารเสริมบางชนิดอาจมีปฏิกิริยากับยา หรือไม่เหมาะสมสำหรับสุนัขที่มีปัญหาเกี่ยวกับตับ ไต หรือการแข็งตัวของเลือด.
เสมอ ปรึกษาเกี่ยวกับอาหารเสริม หรือผลิตภัณฑ์ธรรมชาติกับสัตวแพทย์ของคุณ ก่อนที่จะเริ่มใช้.
—
F. การดูแลแบบบูรณาการที่เลือกได้: การเสริม ไม่ใช่การแทนที่ การรักษาของสัตวแพทย์
วิธีการแบบบูรณาการและองค์รวม เช่น การฝังเข็ม การนวด หรือการสนับสนุนที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก TCM สำหรับ “ความสมดุล” และพลังงาน มักจะถูกใช้ควบคู่กับการรักษาแบบดั้งเดิมสำหรับสุนัขที่มีเนื้องอกหรือมะเร็ง.
วิธีการเหล่านี้อาจมุ่งหวังที่จะ:
– สนับสนุนความสบายและความคล่องตัว
– ลดความเครียดและส่งเสริมการผ่อนคลาย
– ช่วยรักษาความอยากอาหารและความเป็นอยู่ที่ดีโดยทั่วไป
สิ่งสำคัญคือ:
– ทำงานร่วมกับ สัตวแพทย์ที่มีใบอนุญาต ได้รับการฝึกฝนในวิธีการบูรณาการใด ๆ ที่คุณกำลังพิจารณา.
– ใช้วิธีการเหล่านี้เฉพาะเป็น สิ่งเสริม การทดสอบวินิจฉัยที่เหมาะสม การผ่าตัด เคมีบำบัด รังสีบำบัด หรือการรักษาที่มีหลักฐานอื่น ๆ เมื่อแนะนำ.
– หลีกเลี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพหรือผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่อ้างว่ารักษามะเร็งหรือแทนที่การดูแลสัตวแพทย์มาตรฐาน.
—
สรุป
บีเกิลโดยทั่วไปเป็นสุนัขที่แข็งแรงและมีความสุข แต่พวกเขาก็เผชิญกับความเสี่ยงที่สำคัญจากมะเร็งต่อมน้ำเหลือง เนื้องอกเซลล์มาสต์ มะเร็งเต้านมและมะเร็งอัณฑะ รวมถึงเนื้องอกภายในอื่น ๆ เมื่อพวกเขาอายุมากขึ้น โดยการเรียนรู้สัญญาณเตือนล่วงหน้า โดยเฉพาะก้อนใหม่หรือก้อนที่เปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักหรือความอยากอาหาร และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม คุณสามารถช่วยจับปัญหาได้เร็วขึ้น ร่วมกับการตรวจสุขภาพประจำปีสำหรับผู้สูงอายุ การควบคุมน้ำหนักที่ดี และความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับสัตวแพทย์ของคุณ การดูแลที่ใส่ใจและเฉพาะพันธุ์จะทำให้บีเกิลของคุณมีโอกาสที่ดีที่สุดในการมีชีวิตที่ยาวนานและสะดวกสบาย.