utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko zachorowania na raka u australijskiego psa pasterskiego, objawy guzów u psów pasterskich, częste nowotwory u tej rasy – to ważne tematy dla każdego, kto dzieli życie z tym wytrzymałym, inteligentnym psem pasterskim. Chociaż rasa ta jest generalnie odporna i długowieczna, nie jest odporna na nowotwory i raka, zwłaszcza w podeszłym wieku. Zrozumienie ich unikalnego profilu ryzyka i tego, na co zwracać uwagę, pomoże Ci wcześnie zareagować i zadbać o zdrowie Twojego psa przez całe jego życie.
—
A. Przegląd rasy: Australijski pies pasterski w skrócie
Australijskie psy pasterskie (znane również jako Blue Heelers lub Queensland Heelers) to średniej wielkości, muskularne psy pracujące, hodowane do zaganiania bydła na duże odległości. Są to:
– Rozmiar: Zwykle 35–50 funtów
– Temperament: Czujny, energiczny, niezwykle lojalny, bardzo inteligentny, czasami powściągliwy w stosunku do obcych
– Długość życia: Często 12–15 lat, czasami dłużej
– Typowy styl życia: Aktywny, lubiący przebywać na świeżym powietrzu, często zaangażowany w prace rolnicze, zwinność lub inne aktywności wymagające dużej energii
W porównaniu z niektórymi dużymi lub olbrzymimi rasami, australijskie psy pasterskie nie znajdują się na szczycie listy zwierząt z największą częstością występowania nowotworów, ale może być podatny na pewne typy nowotworów, zwłaszcza w miarę starzenia się. Ich dłuższa średnia długość życia oznacza, że po prostu żyją wystarczająco długo, aby pojawiły się u nich nowotwory związane z wiekiem, a ich aktywna natura może czasami maskować wczesne objawy choroby.
Genetycznie mają silne predyspozycje do psów pracujących i gęstą, odporną na warunki atmosferyczne sierść. Niektóre linie mogą być predysponowane do określonych typów nowotworów (na przykład guzów skóry spowodowanych ekspozycją na słońce lub problemami pigmentacyjnymi), ale może się to różnić w zależności od linii rodzinnej i regionu geograficznego.
—
B. Ryzyko wystąpienia guzów i nowotworów u tej rasy
1. Guzy skóry i guzy komórek tucznych
Australijskie psy pasterskie często spędzają dużo czasu na zewnątrz, co może zwiększać ryzyko guzy skóry, w tym:
– Guzy komórek tucznych – jeden z najczęściej występujących nowotworów skóry u psów
– Łagodne guzy, takie jak tłuszczaki (guzy tłuszczowe) lub gruczolaki łojowe
– Rzadziej czerniak lub rak płaskonabłonkowy, zwłaszcza w obszarach o lekkiej pigmentacji
Ich krótka, gęsta sierść może nie chronić wszystkich obszarów w równym stopniu, a ekspozycja na słońce na brzuchu, uszach lub lekko pigmentowanej skórze może z czasem przyczyniać się do rozwoju niektórych nowotworów skóry. Każdy nowy lub zmieniający się guzek u psa rasy Cattle Dog powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii.
2. Hemangiosarcoma (rak naczyń krwionośnych)
U średnich i dużych aktywnych ras, w tym australijskich psów pasterskich, może wystąpić ryzyko naczyniak krwionośny, złośliwy nowotwór rozwijający się z komórek naczyń krwionośnych. Najczęściej atakuje:
– Śledziona
– wątroba
– Serce (rzadziej)
Rak ten może rozwijać się bezobjawowo i nie dawać wyraźnych objawów, dopóki nie pęknie i nie spowoduje krwawienia wewnętrznego. Chociaż naczyniakomięsak krwionośny nie jest chorobą charakterystyczną dla tej rasy, stanowi poważny problem dla każdego psa pracującego lub pasterskiego w średnim i starszym wieku.
3. Chłoniak
Chłoniak wpływa na układ limfatyczny i może objawiać się jako:
– Powiększone węzły chłonne pod żuchwą, z przodu ramion lub za kolanami
– Zaangażowanie narządów, takich jak śledziona lub wątroba
Australijskie psy pasterskie nie są uważane za rasę najbardziej nadreprezentowaną w przypadku chłoniaka, ale jest to częsty nowotwór u wielu ras, Dlatego właściciele powinni być świadomi sygnałów ostrzegawczych.
4. Guzy piersi (u samic nieuszkodzonych)
Niesterylizowane suki psów pasterskich, zwłaszcza te, które nie zostały wysterylizowane przed pierwszą lub drugą rują, mogą mieć zwiększone ryzyko guzy piersi w późniejszym okresie życia. Mogą to być:
– Łagodny (niezłośliwy)
– złośliwy (rakowy)
Wczesna sterylizacja może znacznie zmniejszyć to ryzyko, dlatego historia reprodukcyjna stanowi istotną część indywidualnego profilu nowotworu u psa.
5. Guzy jamy ustnej i zębów
U osób aktywnie żujących, w tym u tej rasy, mogą czasami wystąpić następujące objawy:
– Guzy jamy ustnej (w dziąsłach, języku lub szczęce)
– Guzy imitujące choroby zębów, takie jak obrzęk wokół zębów lub uporczywy nieświeży oddech
Ponieważ australijskie psy pasterskie są na ogół spokojne i dobrze znoszą dyskomfort, guzy jamy ustnej mogą nie zostać zauważone, dopóki nie urosną.
—
C. Wczesne objawy ostrzegawcze guza u psów pasterskich, na które właściciele powinni zwracać uwagę
Australijskie psy pasterskie są znane ze swojej wytrzymałości i mogą ukrywać ból lub dyskomfort, więc subtelne zmiany mogą być znaczące. Zwróć uwagę na:
1. Zmiany skórne i guzkowe
– Nowe grudki lub guzki w dowolnym miejscu ciała
– Istniejące grudki, które rosnąć, zmieniać teksturę, kolor lub zaczynać owrzodzić lub krwawić
– Rany, które się nie goją
– Zgrubienie lub łuszczenie się skóry w jednym miejscu
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Raz w miesiącu wykonaj kontrolę “od nosa do ogona”:
– Delikatnie przesuń dłońmi po całym ciele
– Rozchyl futro, aby przyjrzeć się skórze, szczególnie na brzuchu, wewnętrznej stronie ud i pod ogonem
– Zanotuj lokalizację i rozmiar ewentualnych grudek (możesz zrobić zdjęcie z monetą, aby określić skalę)
Jeśli guz pojawi się nagle, powiększy się w ciągu kilku tygodni lub ma nieprzyjemny wygląd (jest czerwony, gorący, bolesny lub krwawi), należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii.
2. Zmiany apetytu, wagi lub energii
Ponieważ psy tej rasy uwielbiają być zajęte, łatwo przeoczyć konieczność zwolnienia tempa. Zwróć uwagę na:
– Stopniowe lub nagłe utrata wagi bez diety
– Zmniejszony apetyt, wybredność lub pomijanie posiłków
– Mniejszy entuzjazm do zabawy, pracy i spacerów
– Więcej snu, szybsze męczenie się lub “po prostu coś nie tak”
Każda niewyjaśniona zmiana masy ciała, zwłaszcza jej utrata, wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii.
3. Problemy z mobilnością i ból
Australijskie psy pasterskie często przełamują dyskomfort. Możliwe objawy ostrzegawcze to:
– Utykanie lub faworyzowanie kończyny
– Niechęć do wskakiwania do pojazdów lub na meble
– Sztywność trwająca dłużej niż krótka rozgrzewka
– Płacz, warczenie lub wycofywanie się, gdy dotykana jest określona część ciała
Chociaż wiele problemów z poruszaniem się dotyczy stawów i mięśni, to także guzy kości i inne rodzaje raka mogą powodować kulawiznę i ból.
4. Objawy wewnętrzne lub układowe
Bądź czujny na:
– Coughing, trudności w oddychaniu lub zmniejszona tolerancja wysiłku
– Obrzęk brzucha lub nagła utrata przytomności (może być związana z wewnętrznym krwawieniem guzów, takich jak naczyniakomięsak)
– Blade dziąsła, osłabienie lub omdlenia
– Uporczywe wymioty, biegunka lub zmiany w piciu i oddawaniu moczu
Kiedy należy szukać pilnej opieki:
Jeśli Twój australijski pies pasterski nagle padnie, będzie miał poważne trudności z oddychaniem, brzuch zacznie szybko puchnąć lub jego dziąsła będą blade, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad osobami starszymi w przypadku australijskich psów pasterskich
Jako psy pracujące, australijskie psy pasterskie często pozostają aktywne aż do późnej starości, zazwyczaj od około 8–9 lat i starsi. Zmiany związane z wiekiem mogą nakładać się na objawy raka, dlatego kluczowe jest dokładne monitorowanie.
1. Jak starzenie się wpływa na tę rasę
Do typowych zmian związanych z wiekiem zalicza się:
– Utrata masy mięśniowej w przypadku spadku aktywności
– Sztywność stawów lub zapalenie stawów, szczególnie w biodrach, kolanach i łokciach
– Wolniejsza regeneracja po ćwiczeniach lub drobnych urazach
– Możliwe zmiany widzenia lub słuchu
Z uwagi na swoją determinację, starsze psy pasterskie mogą kontynuować pracę lub zabawę pomimo bólu, za którym mogą kryć się problemy ortopedyczne i wewnętrzne.
2. Odżywianie i kondycja ciała
Utrzymywanie szczupłe, dobrze umięśnione ciało jest jednym z najlepszych sposobów na wspieranie długowieczności:
– Wybierz wysokiej jakości dietę dostosowaną do wieku psa, jego poziomu aktywności i wszelkich zdiagnozowanych schorzeń.
– Staraj się, aby talia była widoczna, a żebra były łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu.
– Unikaj podawania psu zbyt dużej ilości smakołyków lub resztek ze stołu, ponieważ może to prowadzić do otyłości i potencjalnie zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów.
Zapytaj swojego lekarza weterynarii o okresowe ocena stanu ciała i czy dieta przeznaczona specjalnie dla seniorów lub formuła wspomagająca stawy będzie odpowiednia dla Twojego psa.
3. Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Starsze australijskie psy pasterskie nadal potrzebują regularnego ruchu, ale powinien on być:
– Spójny, ale umiarkowany – codzienne spacery zamiast intensywnych weekendowych wypadów
– Aktywności o niewielkim wpływie na środowisko, takie jak kontrolowane spacery na smyczy, spokojne wędrówki i gry polegające na węszeniu
– Dostosuj, jeśli zauważysz utykanie, sztywność trwającą dłużej niż jeden dzień lub zmniejszony entuzjazm
Odpowiednie ćwiczenia wspomagają zdrowie stawów, kontrolę masy ciała i ogólną odporność, co może pomóc organizmowi lepiej radzić sobie z chorobą, jeśli ta się pojawi.
4. Opieka nad stawami i leczenie bólu
Ponieważ ból stawów może maskować lub imitować objawy raka (i odwrotnie), ściśle współpracuj ze swoim lekarzem weterynarii, aby:
– Identyfikuj i lecz artretyzm lub inne problemy ortopedyczne
– Rozważ wykonanie badań obrazowych (np. zdjęć rentgenowskich), jeśli ból nie ustępuje po podstawowych badaniach
– W razie potrzeby omów bezpieczne metody łagodzenia bólu
Nigdy nie podawaj ludziom leków przeciwbólowych bez konsultacji z lekarzem weterynarii; niektóre z nich są bardzo niebezpieczne dla psów.
5. Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla zdrowy starszy australijski pies pasterski, wielu lekarzy weterynarii zaleca:
– Badania kontrolne co 6 miesięcy
– Badania krwi i moczu raz w roku lub raz na pół roku
– okresowe badania obrazowe (rentgenowskie lub ultrasonograficzne) w oparciu o wyniki badań, wiek i ryzyko
Regularne badania pozwalają lekarzowi weterynarii wykryć drobne zmiany w wadze, narządach lub węzłach chłonnych, które mogą świadczyć o wczesnym stadium raka lub innych chorób.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Chociaż żadna zmiana stylu życia nie gwarantuje życia wolnego od raka, dbanie o ogólny stan zdrowia psa pasterskiego może pomóc ograniczyć czynniki ryzyka i poprawić jakość życia.
1. Utrzymuj zdrową wagę
Nadwaga jest związana ze stanem zapalnym i może powodować powikłania wielu chorób, w tym niektórych nowotworów. Aby utrzymać zdrową wagę:
– Odmierzaj porcje jedzenia zamiast “oceniać na oko”
– Stosuj niskokaloryczne smakołyki lub zastąp część dziennego pożywienia nagrodami za trening
– Wprowadź codzienne spacery i zabawę dostosowaną do wieku i stanu stawów
2. Odpowiednia dieta i nawodnienie
Kluczem jest zbilansowana, pełnowartościowa dieta:
– Wybierz karmę o dobrej renomie lub odpowiednio opracowaną karmę przygotowaną w domu pod nadzorem lekarza weterynarii.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej, czystej wody.
– Unikaj niepotwierdzonych diet “antynowotworowych”, które jednak obiecują śmiałe rezultaty; zawsze konsultuj zmiany w diecie ze swoim lekarzem weterynarii, zwłaszcza jeśli u Twojego psa zdiagnozowano guz.
3. Regularna aktywność fizyczna
Ruch wspomaga krążenie, trawienie, nastrój i masę mięśniową. Dla australijskich psów pasterskich:
– Łącz ćwiczenia fizyczne z zadaniami umysłowymi (takimi jak gry pasterskie, praca węchowa lub zabawy logiczne).
– Dostosuj intensywność do wieku, ale zachowaj codzienną rutynę.
4. Ograniczanie ryzyka środowiskowego
W miarę możliwości:
– Zapewnij sobie cień i unikaj najsilniejszego słońca, aby chronić swoją skórę, zwłaszcza w miejscach o jaśniejszej sierści lub cienkim włosie.
– Ogranicz narażenie na dym tytoniowy, silne pestycydy i herbicydy.
– Przechowuj substancje chemiczne, trucizny na gryzonie i płyny samochodowe w bezpiecznym miejscu.
5. Rozważne stosowanie suplementów i wsparcie integracyjne
Niektórzy właściciele badają:
– Kwasy tłuszczowe omega-3 dla zdrowia stawów i ogólnego zdrowia
– Niektóre witaminy lub mieszanki ziołowe mające na celu wsparcie odporności
– Suplementy stawowe, takie jak glukozamina/chondroityna
Chociaż niektóre z nich mogą wspierać ogólny stan zdrowia, żadnego z nich nie należy uważać za lekarstwo ani za substytut opieki onkologicznej. Zawsze:
– Omów każdy suplement ze swoim lekarzem weterynarii
– Unikaj produktów, które obiecują “wyleczenie” lub “odwrócenie” raka
—
F. Opcjonalna opieka zintegrowana: uzupełniająca, a nie zastępująca leczenie weterynaryjne
W przypadku psów rasy Australian Cattle Dog cierpiących na nowotwory lub raka niektóre rodziny decydują się na dodanie podejścia integracyjne lub holistyczne obok konwencjonalnej opieki weterynaryjnej. Mogą one obejmować:
– Akupunktura wspomagająca komfort i mobilność
– Delikatny masaż lub fizjoterapia w celu utrzymania siły i zmniejszenia sztywności
– Podejścia inspirowane TCM lub ziołowe, mające na celu wspieranie witalności i odporności
Celem tych metod jest zazwyczaj: zwiększyć komfort, jakość życia i ogólną równowagę, nie zastępuje operacji, chemioterapii ani innych metod leczenia zalecanych przez lekarza weterynarii. Ważne jest, aby:
– Współpraca z lekarzem weterynarii posiadającym doświadczenie w opiece integracyjnej lub holistycznej
– Informuj wszystkich członków zespołu opiekuńczego o każdej terapii i suplemencie
– Uważnie obserwuj swojego psa i dostosowuj plany na podstawie opinii lekarza weterynarii
—
Wnioski
Ryzyko zachorowania na raka u australijskich psów pasterskich, w tym guzy skóry, naczyniakomięsaki krwionośne, chłoniaki i guzy gruczołu mlekowego u niesterylizowanych samic, rośnie wraz z wiekiem, w którym te wytrzymałe i długowieczne psy osiągają wiek podeszły. Obserwując objawy nowotworów u psów pasterskich – takie jak nowe guzy, utrata masy ciała lub subtelne zmiany w zachowaniu – i niezwłocznie zgłaszając się po pomoc do lekarza weterynarii, dajesz swojemu psu największą szansę na wczesne wykrycie. Współpraca z lekarzem weterynarii w zakresie regularnych kontroli stanu zdrowia, badań przesiewowych dostosowanych do wieku oraz spersonalizowanej opieki nad seniorami pomaga w walce z częstymi nowotworami u tej rasy i zapewnia długie, aktywne i komfortowe życie Twojemu wiernemu towarzyszowi.
utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko raka u maltańczyków, wczesne objawy nowotworów u maltańczyków, częste nowotwory u tej rasy to tematy, o których wielu właścicieli nie myśli, dopóki ich pies nie osiągnie wieku seniora. Jednak zrozumienie, jak ta mała, długowieczna rasa się starzeje – i na jakie sygnały ostrzegawcze należy zwracać uwagę – może realnie wpłynąć na jakość życia i wczesne wykrywanie.
—
A. Przegląd rasy: Maltańczyk w kontekście zdrowotnym
Maltańczyk to rasa miniaturowa znana z jedwabistej białej sierści, serdecznego usposobienia i zaskakująco śmiałego charakteru. Zazwyczaj waży od 1,8 do 3,2 kg i żyje 12–15 lat lub dłużej. Często opisuje się go jako żywiołowego, oddanego i zorientowanego na ludzi towarzysza.
Kluczowe cechy mające znaczenie dla zdrowia i ryzyka zachorowania na raka:
– Rozmiar: Rasa miniaturowa, długowieczna, co oznacza więcej lat na rozwój chorób związanych z wiekiem (w tym nowotworów).
– Sierść i kolor: Czysto biała sierść i często różowa lub lekko pigmentowana skóra mogą być przyczyną wrażliwości na promienie słoneczne.
– Temperament i styl życia: Zwykle są to psy niewychodzące, często noszone lub wyprowadzane na smyczy; może to zmniejszyć ryzyko wystąpienia pewnych urazów, ale nie eliminuje problemów zdrowotnych.
Maltańczycy są nie należą do ras o najwyższym ryzyku zachorowania na raka, jednak badania i doświadczenie kliniczne sugerują, że mogą być bardziej podatne na:
– Guzy piersi, zwłaszcza u samic z zachowanym narządem płciowym
– Niektóre nowotwory skóry i jamy ustnej
– Nowotwory związane z wiekiem ze względu na długi okres życia
Znajomość tych tendencji pozwala właścicielom psów i kotów na bardziej proaktywne podejmowanie działań w zakresie badań przesiewowych i opieki nad osobami starszymi.
—
B. Ryzyko wystąpienia guza i raka u Maltańczyków
Chociaż każdy pies może zachorować na raka, niektóre wzorce pojawiają się częściej u tej rasy. Poniżej przedstawiono kilka najczęściej spotykanych typów nowotworów u maltańczyków wraz z prostymi wyjaśnieniami czynników ryzyka.
1. Guzy piersi
U suk małych ras, bez miotu, guzy gruczołu mlekowego zdarzają się bardzo często. U maltańczyków nie jest to wyjątkiem.
– Kto jest narażony na ryzyko: Samice, które nigdy nie zostały wysterylizowane lub zostały wysterylizowane w późniejszym okresie życia.
– Why: Narażenie na działanie hormonów w trakcie wielu cykli rujowych może stymulować wzrost tkanki gruczołu mlekowego i nieprawidłowe zmiany komórkowe.
– Co mogą zauważyć właściciele: Twarde lub miękkie guzki wzdłuż “łańcucha” gruczołów piersiowych (od klatki piersiowej do pachwiny), czasami pojedyncze, czasami liczne.
Wczesna sterylizacja znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia guzów gruczołu sutkowego, ale nie eliminuje go całkowicie, jeśli zostanie przeprowadzona później. Każdy nowy guzek w okolicy sutków należy niezwłocznie zbadać.
2. Guzy skóry (łagodne i złośliwe)
Maltańczyki mają jasną skórę pod białym futrem, która może być bardziej wrażliwa na promieniowanie UV, szczególnie na:
– Nos
- Uszy
– Brzuch (jeśli włosy są cienkie)
– Miejsca, w których włosy są krótko przycięte
Do częstych nowotworów skóry u małych ras zalicza się:
– Guzy komórek tucznych
– Mięsaki tkanek miękkich
– Łagodne narośla takie jak tłuszczaki (guzy tłuszczowe) lub gruczolaki łojowe
Chociaż wiele guzków skórnych jest nieszkodliwych, niektóre nie. Ponieważ psy tej rasy są regularnie pielęgnowane, właściciele mają możliwość wczesnego wykrycia zmian skórnych.
3. Guzy jamy ustnej
Niektóre raporty wskazują, że małe rasy, w tym maltańczyki, mogą być nadreprezentowane w przypadku niektórych nowotworów jamy ustnej, takich jak czerniak jamy ustnej i inne nowotwory jamy ustnej.
– Czynniki ryzyka: Rolę mogą odgrywać przewlekłe choroby zębów, stany zapalne i wiek.
– Możliwe objawy: Nieświeży oddech, który się nasila, krwawienie z ust, widoczne masy na dziąsłach lub trudności w jedzeniu.
Ponieważ Maltańczyki są ogólnie podatne na problemy stomatologiczne, regularne kontrole jamy ustnej są szczególnie ważne.
4. Chłoniak
Chłoniak to częsty nowotwór występujący u psów wielu ras i maltańczyki nie są tu wyjątkiem.
– Co to jest: Rak limfocytów, rodzaju białych krwinek.
– Gdzie może się pojawić: Węzły chłonne, śledziona, wątroba i inne narządy.
– Znaki widoczne dla właściciela: Powiększone węzły chłonne pod żuchwą, z przodu ramion lub za kolanami, a także letarg, utrata masy ciała lub zmniejszony apetyt.
5. Guzy układu moczowego i inne nowotwory związane z wiekiem
U starszych maltańczyków mogą również rozwinąć się guzy pęcherza moczowego, wątroby, śledziony lub innych narządów, po prostu w wyniku starzenia się i zużycia komórek z biegiem czasu. Mogą one nie być specyficzne dla rasy, ale długie życie maltańczyków oznacza, że ich właściciele są stosunkowo bardziej narażeni na wystąpienie guzów związanych z wiekiem.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Wczesne objawy guzów u psów rasy maltańczyk mogą być początkowo subtelne. Ponieważ są niewielkie i często noszone lub pielęgnowane, drobne zmiany mogą zostać przeoczone lub pomylone ze “starzeniem się”.”
1. Guzki, guzki i zmiany skórne
Regularnie sprawdzaj swojego maltańczyka podczas pielęgnacji i przytulania:
– Raz w miesiącu delikatnie masuj całe ciało dłońmi.
– Badanie wzdłuż łańcucha piersiowego u kobiet.
– Przyjrzyj się skórze na uszach, nosie i brzuchu, aby sprawdzić, czy:
– Nowe ciemne lub czerwone plamy
– Strupy lub rany, które się nie goją
– Zgrubienia lub strupy na obszarach
Kiedy należy zadzwonić do weterynarza:
– Każdy guz, który jest nowy, rosnący, zmieniający się, bolesny lub owrzodzony
– Każda rana lub strup, który nie goi się w ciągu 2–3 tygodni
2. Zmiany wagi, apetytu i energii
Ponieważ Maltańczycy są mali, nawet niewielkie zmiany mogą mieć znaczenie:
– Niezamierzona utrata wagi
– Zmniejszony apetyt lub wybredność, która jest nowością
– Letarg, więcej snu lub niechęć do zabawy lub chodzenia
– Silniejsze dyszenie lub uczucie dyskomfortu w spoczynku
Nagłe lub stałe zmiany na przestrzeni kilku tygodni uzasadniają wizytę u weterynarza, zwłaszcza u psów powyżej 7–8 lat.
3. Mobilność, ból i zachowanie
Guzy kości, nerwów lub narządów wewnętrznych mogą powodować:
– Kulawizna lub utykanie
– Trudności ze skakaniem na meble
– Sztywność przy wstawaniu
– Ukrywanie się, drażliwość lub niechęć do dotykania pewnych obszarów
Każdy uporczywy ból lub problem z poruszaniem się powinien zostać zbadany.
4. Krwawienie, kaszel i inne sygnały ostrzegawcze
Zwróć uwagę na:
– Krwawienie z ust, nosa lub odbytu
– Uporczywy kaszel lub trudności w oddychaniu
– trudności z oddawaniem moczu lub obecność krwi w moczu
– Wymioty lub biegunka, które nawracają
Objawy te nie są jednoznaczne z tym, że pies ma raka, ale wskazują na konieczność jak najszybszej oceny przez lekarza weterynarii.
—
D. Rozważania dotyczące opieki nad osobami starszymi na Malcie
Wraz z wiekiem Maltańczyków naturalnie wzrasta ryzyko wystąpienia nowotworów i innych chorób przewlekłych. Przemyślana opieka nad seniorami może pomóc wykryć problemy wcześniej i zapewnić im komfort.
1. Jak starzenie się wpływa na maltańczyków
Do typowych zmian związanych ze starzeniem się zalicza się:
– Wolniejszy metabolizm i tendencja do tycia, jeśli dieta nie jest dostosowana
– Bardziej kruche stawy i możliwe zapalenie stawów
– Pogarszająca się funkcja narządów (nerek, wątroby, serca)
– Osłabiony układ odpornościowy i wolniejsze gojenie
Ponieważ rak jest chorobą, która w dużej mierze dotyczy starszych komórek, zmiany związane z wiekiem mogą nakładać się na zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworu.
2. Odżywianie i kondycja ciała
Dla starszych maltańczyków (zazwyczaj zaczynających naukę w wieku 8–10 lat):
– Celuj w szczupły, ale nie chudy stan ciała; żebra powinny być wyczuwalne z łatwością, ale niewidoczne gołym okiem.
– Użyj dieta odpowiednia dla seniorów zalecone przez lekarza weterynarii, biorąc pod uwagę:
– Zarządzanie wagą
– Zdrowie zębów
– Jakiekolwiek problemy z nerkami, wątrobą lub sercem
Unikaj diet-cud. Jeśli utrata wagi jest niezamierzona, to jest powód do wizyty kontrolnej, a nie tylko zmiany diety.
3. Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Delikatna, regularna aktywność wspomaga zdrowie stawów, trawienie i nastrój:
– Codzienne krótkie spacery
– Lekkie sesje zabaw na powierzchniach antypoślizgowych
– Unikaj skoków z łóżek lub sof o dużej sile uderzenia (zamiast tego korzystaj ze schodów lub ramp)
Obserwuj, czy pies kaszle, ciężko dyszy lub utyka, i skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
4. Opieka nad stawami i leczenie bólu
U starszych maltańczyków mogą występować subtelne objawy bólu:
– Wahanie przed wejściem po schodach
– Niechęć do skakania
– Wydaje się “zrzędliwy”, gdy się go podnosi
Omów takie opcje, jak:
– Zmiany środowiskowe (rampy, dywany, miękka pościel)
– Zatwierdzone przez lekarzy weterynarii strategie leczenia bólu
– Możliwe suplementy wspomagające stawy, wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii
5. Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla zdrowego dorosłego maltańczyka badania kontrolne są typowe. Po osiągnięciu wieku senioralnego:
- Rozważać wizyty kontrolne dwa razy w roku, szczególnie po ukończeniu 8–10 lat.
– Zapytaj o rutynowe badania przesiewowe, takie jak:
– Badania krwi i analiza moczu
– Oceny stomatologiczne
– Badania obrazowe (rentgenowskie lub ultrasonograficzne) w razie potrzeby
Wizyty te tworzą punkt odniesienia, dzięki czemu drobne zmiany łatwiej jest dostrzec i zbadać na wczesnym etapie.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadna strategia nie może zagwarantować, że u Maltańczyka nigdy nie rozwinie się rak, ale można ograniczyć pewne ryzyko i zwiększyć ogólną odporność.
1. Utrzymuj zdrową wagę
Nadmiar tkanki tłuszczowej wiąże się ze stanem zapalnym i może zwiększać ryzyko wystąpienia różnych chorób lub ich ciężkość.
– Do odmierzania jedzenia używaj miarki.
– Ogranicz wysokokaloryczne przekąski.
– Zapytaj swojego weterynarza o optymalną wagę dla Twojego psa i o to, jak ją bezpiecznie osiągnąć.
2. Dieta i nawodnienie
Cel:
- A kompletna i zbilansowana dieta odpowiednie do rozmiaru, wieku i stanu zdrowia.
– Świeża woda dostępna przez cały czas.
– Unikaj częstego spożywania tłustych resztek ze stołu, które mogą rozregulować trzustkę i dostarczyć organizmowi niepotrzebnych kalorii.
Niektórzy właściciele psów sięgają po produkty bogate w przeciwutleniacze lub kwasy tłuszczowe omega-3. Chociaż mogą one korzystnie wpływać na ogólny stan zdrowia, nie należy ich traktować jako leczenia raka. Zawsze konsultuj zmiany w diecie i suplementy z lekarzem weterynarii.
3. Regularna aktywność fizyczna
Ruch wspiera:
– Zdrowie układu sercowo-naczyniowego
– Funkcja trawienna
– Masa mięśniowa i funkcja stawów
– Dobre samopoczucie psychiczne
Nawet 2–3 krótkie spacery plus swobodna zabawa każdego dnia mogą wystarczyć wielu maltańczykom, pod warunkiem, że będą dostosowane do ich możliwości.
4. Słońce i ekspozycja na czynniki środowiskowe
Ze względu na bladą skórę:
– Unikaj długotrwałego przebywania na słońcu w południe, zwłaszcza w przypadku psów o cienkiej sierści lub ogolonych miejscach.
– Korzystaj z zacienionych miejsc i ogranicz czas spędzany na gorących powierzchniach.
– Przed użyciem kremu przeciwsłonecznego bezpiecznego dla zwierząt na wrażliwych obszarach, takich jak nos i uszy, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
Zminimalizuj narażenie na:
– Bierne palenie
– Silne środki chemiczne do trawników i silne środki czyszczące do użytku domowego
– Niepotrzebne pestycydy w ogrodzie
Środki te mogą zmniejszyć ogólne obciążenie toksyczne, jednak nie gwarantują zapobiegania.
5. Rozważne stosowanie suplementów
Wspólne obszary zainteresowań obejmują:
– Suplementy wspomagające stawy
– Mieszanki poprawiające ogólne samopoczucie
– Produkty ziołowe lub “wzmacniające odporność”
Powinny być one następujące:
– Wybrane pod nadzorem lekarza weterynarii
– Sprawdzono bezpieczeństwo, dawkowanie dla ras miniaturowych i interakcje z lekami
Nie należy stosować żadnych suplementów zamiast badań diagnostycznych lub konwencjonalnego leczenia zaleconego przez lekarza weterynarii.
—
F. Wsparcie integracyjne i holistyczne (tylko jako uzupełnienie)
Niektóre rodziny rozważają zintegrowane podejście, aby pomóc swoim maltańczykom czuć się jak najlepiej podczas leczenia raka lub w starszym wieku. Mogą to być:
- Delikatny akupunktura w celu zapewnienia komfortu i mobilności
– Masaż lub fizjoterapia dla sztywności i utrzymania mięśni
– Starannie wybrane wsparcie ziołowe lub odżywcze, pod opieką lekarza weterynarii specjalizującego się w medycynie integracyjnej
Celem tych podejść jest:
– Wspiera ogólną witalność
– Pomoc w radzeniu sobie ze stresem i dyskomfortem
– Uzupełniać, a nie zastępować nowoczesną diagnostykę i opiekę onkologiczną
Jeśli interesują Cię rozwiązania zintegrowane, poszukaj lekarza weterynarii posiadającego dodatkowe przeszkolenie w tej dziedzinie i zawsze skoordynowaj opiekę ze swoim lekarzem weterynarii pierwszego kontaktu lub onkologiem weterynaryjnym.
—
Wnioski
Ryzyko zachorowania na raka u maltańczyków, choć nie najwyższe spośród wszystkich ras, jest realne – szczególnie u nieuszkodzonych samic (guzy gruczołu mlekowego), psów starszych oraz tych z długotrwałymi problemami stomatologicznymi lub skórnymi. Obserwacja wczesnych objawów nowotworów u maltańczyków, takich jak nowe guzy, wahania masy ciała lub apetytu oraz subtelne zmiany energii lub zachowania, daje największą szansę na wcześniejsze wykrycie problemów. Dzięki regularnym kontrolom weterynaryjnym, opiece nad seniorami uwzględniającej rasę i przemyślanym nawykom dbania o zdrowie, możesz sprawić, że Twój maltańczyk będzie cieszył się jak najdłużej zdrowymi i komfortowymi latami z Tobą.
utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u bernensów, wczesne objawy guzów u bernensów, powszechne nowotwory w tej rasie to kwestie, o których słyszy prawie każdy miłośnik bernensów.
—
A. Przegląd rasy: Dlaczego bernensy potrzebują szczególnej uwagi
Bernenski pies górski to duża rasa robocza pochodząca ze Szwajcarii, znana z łagodnego, czułego temperamentu i uderzającej trójkolorowej sierści. Większość dorosłych waży od 70 do 115 funtów i ma od 23 do 27,5 cala wysokości w kłębie. Zwykle są:
– Łagodne i cierpliwe w stosunku do rodziny
– Chętne do zadowolenia i podatne na szkolenie
– Psy o umiarkowanej energii, które cieszą się aktywnością na świeżym powietrzu, ale także uwielbiają relaksować się z ludźmi
Niestety, ich średnia długość życia jest krótsza niż wielu ras, często wynosi około 7–9 lat. Głównym powodem jest ich podatność na niektóre guzy i nowotwory.
Badania i ankiety zdrowotne ras konsekwentnie pokazują, że bernensy mają:
- A wysoką częstość występowania nowotworów złośliwych, szczególnie nowotworów histiocytarnych
– Tendencję do rozwijania guzów w stosunkowo młodszym wieku niż wiele innych dużych ras
– Silne wpływy genetyczne na ryzyko nowotworów, częściowo z powodu stosunkowo ograniczonej puli genowej
Chociaż nie każdy bernens będzie miał nowotwór, właściciele powinni zakładać, że ich pies może być w powyżej przeciętnym ryzyku i planować monitorowanie zdrowia przez całe życie odpowiednio.
—
B. Ryzyko guzów i nowotworów u bernensów
Częste nowotwory u tej rasy
Poniżej znajdują się jedne z najczęściej zgłaszanych nowotworów u bernensów:
1. Sarkoma histiocytarna / złośliwa histiocytoza
– Jeden z charakterystycznych nowotworów rasy
– Może wpływać na wiele narządów (śledziona, płuca, węzły chłonne, kości, skóra)
– Często agresywny i może szybko się rozprzestrzeniać
2. Chłoniak (mięsak limfatyczny)
– Nowotwór układu limfatycznego
– Może powodować powiększone węzły chłonne, szczególnie pod żuchwą, przed barkami lub za kolanami
– Czasami wpływa na narządy wewnętrzne lub przewód pokarmowy
3. Mięsak kości (rak kości)
– Częściej występuje u dużych i olbrzymich ras
– Często dotyka długich kości nóg
– Może objawiać się jako kulawizna, ból kończyn lub obrzęk
4. Guzy komórek tucznych
– Guzy skórne, które mogą znacznie różnić się wyglądem
– Mogą wyglądać jak proste guzki lub brodawki, ale mogą być złośliwe
– Czasami mogą zmieniać rozmiar, kolor lub teksturę z upływem czasu
5. Mięsaki tkanek miękkich
– Guzy powstające z tkanek łącznych lub miękkich (mięśnie, tłuszcz, tkanka włóknista)
– Często pojawiają się jako twarde, wolno rosnące masy pod skórą
Nie każdy guzek lub zmiana zdrowotna oznacza nowotwór, ale z powodu predyspozycji rasy, każde nowe lub nietypowe znalezisko zasługuje na szybką uwagę weterynaryjną.
Dlaczego bernensy są w wyższym ryzyku
Kilka czynników prawdopodobnie przyczynia się do podwyższonego ryzyka nowotworów u bernensów:
– Predyspozycje genetyczne
Linie z historią niektórych nowotworów (szczególnie sarkomy histiocytowej i chłoniaka) przekazują to ryzyko potomstwu. Odpowiedzialni hodowcy coraz częściej korzystają z danych zdrowotnych i, tam gdzie to możliwe, narzędzi genetycznych, aby zmniejszyć ryzyko, ale pozostaje to poważnym problemem w rasie na całym świecie.
– Duży rozmiar ciała
Duże i olbrzymie rasy są nadreprezentowane w niektórych nowotworach, szczególnie w osteosarcomie. Szybki wzrost i wyższa masa ciała mogą odgrywać rolę.
– Czynniki układu odpornościowego i komórkowego
Berners wydają się mieć specyficzne podatności na układ odpornościowy i regulację komórkową, które sprawiają, że niektóre typy nowotworów są bardziej prawdopodobne. Są one nadal badane i nie są czymś, co właściciele mogą zobaczyć, ale podkreślają znaczenie wczesnego wykrywania.
Nie możesz zmienić genetyki swojego psa, ale możesz kontrolować wagę, środowisko i monitorowanie, co razem może mieć znaczący wpływ na komfort i wyniki.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Z powodu ryzyka nowotworowego u bernensów, wczesne objawy guzów u Bernersów nie mogą być ignorowane. Wczesne wychwycenie zmian daje Tobie i Twojemu zespołowi weterynaryjnemu najlepszą szansę na pomoc Twojemu psu w lepszym samopoczuciu i dłuższym, bardziej komfortowym życiu.
Fizyczne oznaki, na które należy zwrócić uwagę
Regularnie sprawdzaj swojego psa (miesięcznie to dobry nawyk) od nosa do ogona pod kątem:
– Nowe grudki lub guzki
– Każda nowa masa na skórze lub pod nią
– Istniejące grudki, które rosną, zmieniają kształt, czerwienią się, owrzodzą lub stają się bolesne
– Guzy w pachwinie, pachach lub wokół gruczołów mlekowych
– Zmiany wagi i apetytu
– Niewyjaśniona utrata wagi pomimo normalnego lub zwiększonego spożycia pokarmów
– Zmniejszony apetyt lub wybredne jedzenie trwające dłużej niż kilka dni
– Zwiększone pragnienie i oddawanie moczu mogą być również czerwonym flagą
– Zmiany energii i mobilności
– Niechęć do ćwiczeń lub wchodzenia po schodach
– Kulawizna, która nie ustępuje, lub ból podczas ruchu lub dotykania
– Sztywność, szczególnie u wcześniej aktywnego psa
– Oddychanie i kaszel
– Uporczywy kaszel lub trudności w oddychaniu
– Szybsze oddychanie w spoczynku lub zwiększony wysiłek przy łagodnej aktywności
– Krwawienie lub upławy
– Krwawienia z nosa bez oczywistego urazu
– Krew w moczu lub stolcu, czarne/żywiczne stolce lub wymioty z krwią
– Nietypowy wydzielina z pochwy lub prącia
– Spuchnięte obszary
– Powiększone węzły chłonne (pod żuchwą, z przodu ramion, za kolanami)
– Obrzęk w nodze, klatce piersiowej lub brzuchu
Wskazówki dotyczące monitorowania w domu
– Stwórz “mapę guza”
– Zauważ rozmiar i lokalizację wszelkich guzków i zrób zdjęcia z linijką dla skali.
– Sprawdzaj co miesiąc i przynieś swoje notatki/zdjęcia na wizyty u weterynarza.
– Regularnie waż swojego psa
– Użyj domowej wagi (waż się, a potem z psem, i odejmij) lub odwiedź swoją klinikę weterynaryjną na szybkie ważenie.
– Obserwuj wzorce, a nie jednorazowe dni.
– Pojedynczo pominięty posiłek może nie mieć znaczenia; ciągła zmiana ma.
– Stopniowy spadek wytrzymałości, powtarzające się kulawienie na tej samej nodze lub postępująca utrata wagi to powody, by szybko udać się do weterynarza.
Kiedy szybko szukać opieki weterynaryjnej
Skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii jak najszybciej jeśli zauważysz:
– Każdy nowy guzek lub wypukłość, której wcześniej nie było.
– Kulawiznę trwającą dłużej niż kilka dni, szczególnie z obrzękiem lub bólem
– Szybkie oddychanie, kaszel lub wyraźne trudności w oddychaniu.
– Powtarzające się wymioty, biegunka lub krew w stolcu/moczu.
– Nagły, wyraźny spadek energii, omdlenie lub blade dziąsła.
Nie czekaj, aby “zobaczyć, czy to zniknie”, gdy chodzi o możliwe oznaki raka u Bernera. Terminowe badania i testy diagnostyczne są niezbędne.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad starszymi psami rasy berneński pies pasterski
Psy rasy bernerskiej są często uważane za. senior w wieku około 6–7 lat, czasami nawet wcześniej. Starzenie się może wpływać na ryzyko raka, co sprawia, że uważna opieka jest szczególnie ważna w tych latach.
Jak starzenie się wpływa na Bernerów.
Starsze Bernerzy zazwyczaj rozwijają:
– Sztywność stawów i zapalenie stawów
– Zmniejszona masa mięśniowa
– Wolniejszy metabolizm i tendencja do tycia
– Niższą tolerancję na ciepło i intensywne ćwiczenia.
Ponieważ rak jest już bardziej powszechny w tej rasie, każdy nowy objaw u starszego Bernera zasługuje na dokładne zbadanie.
Odżywianie i kondycja ciała
Dla starszych Bernerów:
– Celuj w szczupłe, silne ciało
– Powinieneś być w stanie łatwo wyczuć żebra przy lekkim nacisku, ale nie powinny być one widoczne.
– Dodatkowa waga obciąża stawy i może przyczyniać się do problemów metabolicznych.
– Wybierz wysokiej jakości dieta odpowiednie dla dorosłych psów dużych ras lub seniorów
– Spójne, pełnowartościowe odżywianie wspiera funkcje odpornościowe i ogólną odporność.
– Porozmawiaj ze swoim weterynarzem, czy odpowiednia jest formuła dla seniorów, dieta wspierająca stawy lub dostosowany plan żywieniowy.
– Monitor apetyt i nawyki żywieniowe blisko
– Stopniowe zmiany mogą być wczesnymi wskazówkami na temat ukrytej choroby.
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
- Kontynuować codzienne, łagodne ćwiczenia
– Regularne spacery, kontrolowany czas bez smyczy lub pływanie mogą utrzymać zdrowie mięśni i stawów.
– Unikaj intensywnego skakania, ostrych zakrętów lub powtarzalnego uderzenia, które mogą obciążać stawy.
– Dostosuj w zależności od pogody i mobilności
– Berneńczyki są wrażliwe na ciepło; ćwicz więcej w chłodnych porach poranka lub wieczoru.
– Używaj ramp lub dywanów, aby pomóc w śliskich podłogach i wsiadaniu do samochodów.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
– Porozmawiaj ze swoim lekarzem weterynarii:
– Strategie wspierające stawy (odpowiednie leki, jeśli to konieczne, fizjoterapia, zarządzanie wagą)
– Opcje nielkowe, takie jak kontrolowane ćwiczenia, wygodne posłania i maty antypoślizgowe
Wygodny, bezbolesny ruch pomaga seniorom pozostać aktywnymi, co ułatwia zauważenie subtelnych nowych problemów, takich jak kulawizna spowodowana nowotworami kości.
Kontrole weterynaryjne i badania przesiewowe
Dla seniorów Berneńczyków rozważ:
– Badania kontrolne dwa razy w roku zamiast raz w roku
– Okresowe badania krwi, analiza moczu i ewentualnie obrazowanie (jak zdjęcia rentgenowskie lub ultradźwięki) na podstawie zaleceń weterynarza
– Podstawowe zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej u starszych psów, szczególnie jeśli w linii występuje historia nowotworów, mogą być omówione z weterynarzem
Regularne kontrole zwiększają szansę na wykrycie problemów zanim które powodują poważne objawy.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Chociaż żadna rutyna ani produkt nie mogą zagwarantować, że Twój Berner nie rozwinie nowotworu, wspierająca i przemyślana opieka może pomóc w obniżeniu niektórych czynników ryzyka i poprawie jakości życia.
Waga, dieta i nawodnienie
– Utrzymuj idealną wagę
– Psy z nadwagą mają wyższe ryzyko wystąpienia kilku problemów zdrowotnych, a nadmiar tkanki tłuszczowej może wpływać na stan zapalny i równowagę hormonalną.
– Podawaj zrównoważoną, kompletną dietę
– Niezależnie od tego, czy jest to dieta komercyjna, czy przygotowana w domu (pod nadzorem weterynaryjnego dietetyka), upewnij się, że spełnia wszystkie potrzeby żywieniowe.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody
– Odpowiednie nawodnienie wspiera funkcję nerek, trawienie i ogólne zdrowie.
Regularna aktywność fizyczna
– Codzienna aktywność wspiera:
– Zdrowy metabolizm
– Napięcie mięśni i funkcja stawów
– Dobre samopoczucie psychiczne i redukcja stresu
Dostosuj aktywność do wieku i zdrowia swojego psa, ale staraj się unikać głównie siedzącego stylu życia, chyba że jest to medycznie konieczne.
Minimalizowanie ryzyka środowiskowego
Jeśli to możliwe:
- Unikać dym tytoniowy narażenie
– Przechowuj i używaj chemikalia ogrodowe, pestycydy i rodentycydy ostrożnie, trzymając psy z dala od niedawno traktowanych obszarów
- Używać ochrona przed słońcem strategie dla jasnoskórych lub rzadko owłosionych obszarów, jeśli Twój pies spędza długie okresy na silnym słońcu (zapytaj swojego weterynarza o bezpieczne opcje)
Suplementy i “naturalne” wsparcie
Niektórzy właściciele badają:
– Suplementy wspomagające stawy
– Kwasy tłuszczowe omega-3
– Produkty bogate w przeciwutleniacze lub ogólne suplementy zdrowotne
Mogą one wspierać ogólny stan zdrowia, ale:
– Oni są nie leczy raka i nigdy nie powinny zastępować odpowiedniej diagnozy lub leczenia.
– Zawsze najpierw omów wszelkie suplementy, zioła lub produkty dostępne bez recepty ze swoim weterynarzem, aby uniknąć niebezpiecznych kombinacji lub dawek.
—
F. Wsparcie zintegrowane i holistyczne (jako uzupełnienie, a nie zamiennik)
Opieka integracyjna łączy konwencjonalną medycynę weterynaryjną z dodatkowymi podejściami do zdrowia, aby wspierać całego psa. Dla Bernerów z guzami lub nowotworami niektóre rodziny rozważają:
– Akupunktura lub delikatne terapie manualne w celu zapewnienia komfortu i mobilności
– Masaż lub fizjoterapia utrzymanie funkcji i redukcję sztywności
– Redukcję stresu i wzbogacenie, takie jak spokojne rutyny, gry umysłowe i przewidywalna, kochająca interakcja
Te podejścia mają na celu wspierają witalność i komfort, a nie w celu leczenia chorób. Każdy plan opieki integracyjnej powinien być:
– W porozumieniu z lekarzem weterynarii pierwszego kontaktu lub onkologiem weterynaryjnym
– Starannie dostosowany do indywidualnego stanu twojego psa
– Regularnie przeglądany, aby zapewnić bezpieczeństwo i korzyści
—
Wnioski
Psy rasy bernerski pies górski mają szczególnie wysokie ryzyko wystąpienia kilku poważnych nowotworów, w tym chłoniaka histiocytarnego, chłoniaka, osteosarcoma oraz różnych nowotworów skóry i tkanek miękkich. Będąc czujnym na wczesne oznaki ostrzegawcze—takie jak nowe guzki, uporczywa kulawizna, utrata wagi lub zmiany w energii—i blisko współpracując z weterynarzem, możesz znacznie poprawić szanse na wczesne wykrycie problemów. Przemyślana opieka nad seniorami, regularne badania kontrolne i monitorowanie z uwzględnieniem rasy pomagają twojemu Bernerowi cieszyć się jak największą liczbą komfortowych, szczęśliwych lat z tobą.
utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko raka u sheltie, wczesne objawy nowotworów u sheltie, częste nowotwory u tej rasy to tematy, którymi wielu właścicieli zaczyna się martwić, gdy ich bystre, wrażliwe towarzysze się starzeją. Zrozumienie, na co może być podatny Twój owczarek szetlandzki, jak rozpoznawać subtelne zmiany i jak wspierać go w starszym wieku, może mieć realny wpływ na jakość i długość życia.
—
A. Przegląd rasy: Owczarek szetlandzki w kontekście zdrowotnym
Owczarek szetlandzki (Sheltie) to mała lub średnia rasa pasterska, ważąca zazwyczaj 15–25 funtów i mierząca 13–16 cali w kłębie. Znany jest z:
– Wysoka inteligencja i podatność na szkolenie
– Silna lojalność i wrażliwość wobec rodziny
– Bujna, podwójna sierść i charakterystyczny wygląd “mini collie”
– Zazwyczaj długa długość życia, często 12–14+ lat przy dobrej opiece
Ponieważ sheltie żyją dłużej niż wiele dużych ras, spędzają więcej lat w wieku, w którym naturalnie częściej występują guzy i nowotwory. Rasa ta nie znajduje się na szczycie listy psów z grupy ryzyka zachorowania na raka, ale jak większość psów rasowych, niektóre badania wskazują, że częściej zapadają na niektóre nowotwory niż psy rasy mieszanej.
Czynniki, które mogą wpływać na ryzyko wystąpienia nowotworu u sheltie, to m.in.:
– Mały lub średni rozmiar (mniejsze ryzyko zachorowania na raka kości niż u ras olbrzymich, ale podobne ryzyko zachorowania na wiele innych nowotworów)
– Często trzymane jako towarzysze rodziny w domu, czasami z ograniczoną ilością ruchu lub nadwagą
– Podłoże genetyczne wspólne dla collie i pokrewnych ras pasterskich, z których niektóre wykazują zwiększoną częstość występowania określonych nowotworów, takich jak mięsak naczyń krwionośnych i chłoniak
Ogólnie rzecz biorąc, sheltie uchodzą za stosunkowo zdrową rasę, ale rak wciąż jest główną przyczyną śmierci starszych psów, w tym także tego.
—
B. Ryzyko wystąpienia guza i raka u sheltie
Chociaż teoretycznie może wystąpić każdy rodzaj raka, pewne wzorce występują częściej u owczarków szetlandzkich i ras o podobnej budowie ciała. Poniżej przedstawiono niektóre z najczęściej zgłaszanych typów nowotworów, opisane w praktyczny, przystępny dla właściciela sposób.
1. Hemangiosarcoma (rak naczyń krwionośnych)
Mięsak krwionośny to agresywny nowotwór komórek naczyń krwionośnych, często atakujący śledzionę, wątrobę lub serce. Występuje zazwyczaj u psów w średnim i starszym wieku.
Dlaczego Sheltie mogą być dotknięte tą chorobą:
– Niektóre rasy psów pasterskich, w tym spokrewnione z sheltie, są bardziej narażone na tę chorobę.
– Choroba często rozwija się bezobjawowo, w organizmie, więc właściciele mogą nie zauważyć zewnętrznych objawów, dopóki choroba nie osiągnie zaawansowanego stadium.
Pierwszą rzeczą, na którą właściciele mogą zwrócić uwagę, jest:
– Nagłe osłabienie lub załamanie
– Blade dziąsła
– Wzdęty brzuch
– Epizody, w których pies wydaje się “niespokojny”, a potem wraca do zdrowia
Każde nagłe załamanie lub głęboka apatia u starszego sheltie jest sytuacją nagłą i wymaga natychmiastowej konsultacji weterynaryjnej.
2. Chłoniak (rak limfocytów)
Chłoniak to nowotwór komórek układu odpornościowego, który może objawiać się powiększeniem węzłów chłonnych, zajęciem narządów lub bardziej subtelną chorobą wewnętrzną.
Czynniki, które mogą mieć wpływ na ryzyko:
– Wiele ras czystych, w tym rasy pasterskie, wydaje się być nadreprezentowanych w porównaniu z rasami mieszanymi.
– Badane są czynniki środowiskowe (takie jak niektóre środki chemiczne stosowane na trawniki) jako potencjalne czynniki przyczyniające się do wystąpienia podatności psów.
Co mogą zobaczyć właściciele:
– Twardy, bezbolesny obrzęk pod żuchwą, z przodu ramion lub za kolanami
– Niewyjaśniona utrata wagi
– Zmniejszony apetyt lub energia
Objawy te nie stanowią diagnozy, ale są powodem, dla którego należy jak najszybciej udać się do weterynarza.
3. Guzy komórek tucznych i inne nowotwory skóry
Gęsta sierść sheltie może ukrywać zmiany skórne, co oznacza, że guzy skóry mogą pozostać niezauważone, dopóki nie staną się większe lub podrażnione.
Do częstszych nowotworów skóry u tej rasy należą:
– Guzy komórek tucznych (rodzaj raka komórek układu odpornościowego)
– Mięsaki tkanek miękkich (guzy tkanki łącznej)
– Łagodne narośla, takie jak tłuszczaki (guzki tłuszczowe)
Czynniki wpływające:
– Wiek: Guzki skórne występują znacznie częściej u psów w średnim i starszym wieku.
– Sierść: Gęste futro może utrudniać regularne sprawdzanie, w związku z czym później mogą ujawnić się grudki.
Właściciele zwierząt powinni zbadać każdą nową grudkę lub guzek, nawet jeśli wydaje się mała lub niegroźna.
4. Guzy piersi (u samic nieuszkodzonych)
U niesterylizowanych samic sheltie, zwłaszcza tych, które miały już kilka ruj lub miotów, istnieje większe ryzyko wystąpienia guzów gruczołów mlekowych.
Ważne informacje:
– Wczesna sterylizacja (przed lub tuż po pierwszej rui) znacznie zmniejsza ryzyko.
– Nie wszystkie guzy piersi są złośliwe, ale wszystkie wymagają konsultacji weterynaryjnej.
Właściciele mogą zauważyć:
– Małe, twarde guzki wzdłuż brzucha, w pobliżu sutków
– Łańcuchy małych grudek, które powoli się powiększają
– Wyciek, zaczerwienienie lub owrzodzenie gruczołu piersiowego w bardziej zaawansowanych przypadkach
5. Guzy jamy ustnej i nosa
U ras o długich pyskach, na przykład u sheltie, wzór guzów głowy i pyska może się nieco różnić od wzoru u ras o krótkich pyskach.
Potencjalne obawy:
– Guzy jamy ustnej (w tym czerniaki, mięsaki i inne guzy)
– Guzy nosa powodujące przewlekłą wydzielinę z nosa lub krwawienia z nosa
Ponieważ sheltie są często stoickie, mogą ukrywać ból związany z gryzieniem lub dyskomfort w nosie, dlatego ważne jest regularne sprawdzanie ich pyska i nosa.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Wczesne wykrycie to jedno z najważniejszych narzędzi, jakimi dysponują właściciele. Chociaż nie da się zapobiec każdemu rodzajowi nowotworu, wczesne zauważenie zmian często daje więcej możliwości.
Badania ciała i skóry w domu
Raz w miesiącu metodycznie przesuń dłońmi po swoim sheltie od nosa do ogona, rozchylając sierść, aby móc zobaczyć skórę. Sprawdź i dotknij:
– Nowe grudki lub guzki dowolnej wielkości
– Zmiany wielkości, kształtu, koloru lub tekstury istniejących mas
– Rany, które się nie goją lub wielokrotnie pokrywają strupami
– obszary ciepła, tkliwości lub wypadania włosów bez wyraźnej przyczyny
Prowadź prosty notatnik lub dziennik telefoniczny, w którym będziesz zapisywać:
– Data znalezienia
– Lokalizacja (np. “guzek wielkości ziarnka grochu, prawa strona klatki piersiowej, pod futrem”)
– Przybliżony rozmiar
– Jakiekolwiek zmiany z miesiąca na miesiąc
Jeśli guzek pojawi się nagle, szybko rośnie, zmienia wygląd lub przeszkadza Twojemu psu, umów się na wizytę u weterynarza, zamiast czekać.
Znaki ostrzegawcze dotyczące całego psa
Oprócz samych guzków należy zwrócić uwagę na szersze zmiany, które mogą być objawem guza lub innej poważnej choroby:
– Zmiany wagi i apetytu
– Stopniowa utrata wagi pomimo normalnego jedzenia
– Zmniejszony apetyt lub wybredność przez kilka dni
– Zwiększone pragnienie i oddawanie moczu
– Energia i zachowanie
– Niezwykłe zmęczenie lub niechęć do zabawy lub chodzenia
– Ukrywanie się, niepokój lub nowy niepokój
– Trudności z wstawaniem, skakaniem lub korzystaniem ze schodów
– Oddychanie i krążenie
– Uporczywy kaszel bez wyraźnej przyczyny
– Szybki oddech w spoczynku
– Blade dziąsła lub epizody zapadania się lub pozornego omdlenia
– Zmiany w trawieniu i wydalaniu
– Wymioty lub biegunka trwające dłużej niż jeden lub dwa dni
– parcie na mocz lub stolec
– Krew w moczu, stolcu lub ślinie
Kiedy szukać pomocy u weterynarza
Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz:
– Każdy nowy guzek, który rośnie, zmienia się lub wydaje się bolesny
– Powiększone węzły chłonne (twarde obrzęki pod żuchwą, z przodu ramion lub za kolanami)
– Niewyjaśniona utrata masy ciała, zmniejszony apetyt lub niski poziom energii utrzymujący się dłużej niż kilka dni
– Nagła utrata przytomności, bladość dziąseł lub silny letarg (stan nagły)
– Uporczywy kaszel, trudności w oddychaniu, krwawienia z nosa lub przewlekła wydzielina z nosa
Lekarz weterynarii może zalecić badania, takie jak aspiracje cienkoigłowe, biopsje, badania krwi lub obrazowanie, aby zrozumieć, co się dzieje. Badania te mają na celu zebranie informacji, a nie automatycznie wskazują na agresywne leczenie.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad seniorami w przypadku sheltie
Gdy sheltie wkraczają w wiek senioralny – często około 8–9 roku życia – ich ciało i potrzeby ulegają zmianie. Przemyślana opieka nad seniorem może poprawić komfort i pomóc szybciej wykryć problemy, w tym guzy.
Starzenie się i ryzyko raka u sheltie
Ponieważ sheltie często dożywają wieku nastoletniego, spędzają więcej lat w przedziale wiekowym “wyższego ryzyka” zachorowania na wiele nowotworów. Starzenie się niesie również ze sobą:
– Wolniejszy metabolizm i łatwiejsze przybieranie na wadze
– Sztywność spowodowana zapaleniem stawów, szczególnie u psów aktywnych lub sportowych
– Potencjalne problemy z sercem, nerkami lub układem hormonalnym, które utrudniają leczenie raka
Monitorowanie staje się ważniejsze, a nie mniej ważne, gdy dzieci się starzeją.
Odżywianie i kondycja ciała
Dla starszych sheltie:
– Staraj się utrzymać szczupłą sylwetkę, ale nie niedowagę. Żebra powinny być łatwo wyczuwalne, ale niewidoczne.
– Zapytaj lekarza weterynarii, jaki wynik oceny kondycji ciała (BCS) jest optymalny dla Twojego psa.
– Porozmawiaj o tym, czy dieta dla seniorów lub dieta wspomagająca stawy będzie odpowiednia dla ich stanu zdrowia.
Nadmierna masa ciała zwiększa obciążenie stawów i może powodować stany zapalne, co nie sprzyja ogólnemu zdrowiu ani zwiększeniu ryzyka zachorowania na raka.
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Sheltie pozostają sprawne umysłowo i często chcą pozostać aktywne aż do późnej starości.
Rozważać:
– Krótsze, częstsze spacery zamiast długich, wyczerpujących wyjść
– Delikatna zabawa, ćwiczenie nosa lub układanki, które zajmą umysł dziecka
– Unikanie czynności o dużym wpływie (powtarzające się skoki, ostre zakręty), które obciążają stawy
Jeżeli Twój pies nagle odmawia wykonywania codziennych czynności, może to być sygnał ostrzegawczy, że odczuwa ból lub ma chorobę, w tym potencjalnie guz.
Opieka nad stawami i świadomość bólu
U starszych szetlandów często występuje zapalenie stawów i sztywność kręgosłupa.
Właściciele mogą wspierać komfort poprzez:
– Stosowanie antypoślizgowych podłóg lub dywanów w częściach wspólnych
– Zapewniamy dobrze wyściełane, zapewniające wsparcie łóżka
– Korzystanie z ramp lub schodów w celu dostępu do samochodów i mebli
Omów z lekarzem weterynarii strategie leczenia bólu i wspierania stawów. Nigdy nie rozpoczynaj podawania leków przeciwbólowych ani suplementów bez konsultacji z lekarzem, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z innymi schorzeniami lub metodami leczenia.
Badania kontrolne i przesiewowe weterynaryjne
W przypadku zdrowych dorosłych sheltie, coroczne badania kontrolne są typowe. W przypadku seniorów wielu lekarzy weterynarii zaleca:
– Egzaminy co 6 miesięcy
– Rutynowe badania krwi i moczu w celu monitorowania funkcji narządów
– okresowe badania obrazowe (takie jak zdjęcia rentgenowskie lub USG), gdy jest to wskazane ze względu na wiek, rasę lub objawy
Wizyty te są idealnym momentem, aby zbadać ewentualne nowe guzki, zmiany energii lub apetytu i zaktualizować plan leczenia, dostosowując go do etapu życia Twojego psa.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadna zmiana stylu życia nie jest w stanie zagwarantować życia wolnego od raka, jednak dobre nawyki związane ze zdrowiem mogą pomóc ograniczyć niektóre ryzyka i zwiększyć odporność Twojego sheltie.
Zarządzanie wagą
Utrzymanie zdrowej masy ciała to jeden z najważniejszych kroków, jakie możesz podjąć:
– Stosuj odmierzanie posiłków zamiast podawania ich bez ograniczeń.
– Smakołyków używaj oszczędnie; część dziennej porcji jedzenia traktuj jako nagrodę za trening.
– Dostosuj porcje, gdy poziom aktywności ulega zmianie (np. zimą lub wraz z wiekiem).
Odpowiednia dieta i nawodnienie
Wysokiej jakości odżywianie wspomaga funkcjonowanie układu odpornościowego i zdrowie narządów.
– Wybierz pełnowartościową i zbilansowaną dietę dostosowaną do wieku i stanu zdrowia Twojego psa.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody i obserwuj zmiany w pragnieniu.
– Omów z lekarzem weterynarii wszelkie domowe, surowe lub specjalne diety, aby uniknąć zaburzeń równowagi.
Regularna aktywność fizyczna
Systematyczne, umiarkowane ćwiczenia pomagają:
– Utrzymuje masę mięśniową i ruchomość stawów
– Wspieraj zdrową wagę
– Zmniejsz stres i nudę, które mogą mieć wpływ na ogólny stan zdrowia
Dostosuj ćwiczenia do wieku i kondycji swojego sheltie — idealne są szybkie spacery, spokojne wędrówki i kontrolowana zabawa.
Minimalizowanie ryzyka środowiskowego
Chociaż badania wciąż trwają, do potencjalnych czynników ryzyka środowiskowego zalicza się:
– Niektóre środki chemiczne do trawników i ogrodów
– Bierne palenie tytoniu
– Nadmierna ekspozycja na słońce w przypadku skóry o lekkiej pigmentacji (np. odsłonięte obszary na nosie lub brzuchu)
Kroki praktyczne:
– W miarę możliwości stosuj środki do pielęgnacji trawników bezpieczne dla zwierząt i nie pozwalaj psom wchodzić na potraktowane trawniki, dopóki nie wyschną całkowicie.
– Unikaj palenia w obecności psa.
– Zapewnij cień i ogranicz ekspozycję na słońce w południe, zwłaszcza w przypadku psów o jasnej karnacji lub rzadkiej sierści w niektórych miejscach.
Rozważne stosowanie suplementów i produktów “naturalnych”
Niektórzy właściciele biorą pod uwagę takie opcje wsparcia, jak:
– Kwasy tłuszczowe omega-3 wspomagające ogólne leczenie stanów zapalnych
– Suplementy wspomagające stawy dla starszych psów
– Produkty ziołowe lub na bazie grzybów reklamowane jako “wsparcie odporności”
Ważne ostrzeżenia:
– Produktów tych nigdy nie należy stosować jako samodzielnego leczenia w przypadku podejrzenia lub rozpoznania nowotworu.
– Jakość i dawkowanie znacznie się różnią w zależności od marki.
– Zawsze skonsultuj się z lekarzem weterynarii przed rozpoczęciem podawania jakiegokolwiek suplementu lub produktu ziołowego, zwłaszcza jeśli Twój pies cierpi na jakieś schorzenia lub przyjmuje leki.
—
F. Opieka integracyjna: wspieranie psa jako całości (opcjonalne, ale często pomocne)
Podejścia zintegrowane i holistyczne mogą czasami uzupełniać konwencjonalną opiekę weterynaryjną, kładąc nacisk na komfort, odporność i ogólne dobre samopoczucie.
Przykłady strategii wspierających i niezastępowalnych obejmują:
– Akupunktura lub laser terapeutyczny w celu łagodzenia bólu lub poprawy komfortu u niektórych psów, jeśli zaleci to przeszkolony lekarz weterynarii.
– Delikatna praca nad karoserią (takich jak masaż pod okiem weterynarza), które wspomagają relaks i mobilność.
– Tradycyjne koncepcje wellness (takich jak idee równowagi i witalności inspirowane Tradycyjną Medycyną Chińską) stosowane obok, a nie zamiast standardowej diagnostyki i leczenia.
Te metody:
– Powinien nadzorować lekarz weterynarii znający się zarówno na opiece konwencjonalnej, jak i zintegrowanej.
– Ich celem jest poprawa jakości życia, komfortu i wspieranie ogólnej odporności organizmu, a nie leczenie raka.
– Najlepiej sprawdzają się w ramach skoordynowanego planu opracowanego przez Ciebie i Twój zespół weterynaryjny.
—
Wnioski
Ryzyko zachorowania na raka u sheltie, wczesne objawy nowotworów u sheltie, częste nowotwory u tej rasy i ich związek z procesem starzenia to ważne tematy dla właścicieli tego długowiecznego i wrażliwego psa pasterskiego. Chociaż nowotwory takie jak naczyniakomięsak krwionośny, chłoniak, guzy skóry i guzy gruczołu mlekowego mogą wystąpić, regularne kontrole domowe i terminowe wizyty u weterynarza znacznie zwiększają szanse na wczesne wykrycie problemów. Dbając o to, by sheltie był szczupły, aktywny i pod dobrą opieką – szczególnie w starszym wieku – oraz ściśle współpracując z lekarzem weterynarii, dajesz swojemu psu największą szansę na długie, komfortowe i pełne wsparcia życie.
utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u Havanese, wczesne objawy guzów u psów rasy Havanese, powszechne nowotwory w tej rasie to tematy, które wielu właścicieli nie bierze pod uwagę, dopóki coś nie wydaje się “nie tak” z ich psem. Zrozumienie, jak nowotwory i rak mogą się objawiać w tej małej, wesołej rasie towarzyszącej, może pomóc ci działać szybciej, ściśle współpracować z weterynarzem i zapewnić twojemu Havanese jak najlepszą jakość życia w miarę starzenia się.
—
A. Przegląd rasy
Havanese to mała, solidna rasa psów zabawkowych, znana ze swojego przyjaznego, zabawnego i towarzyskiego temperamentu. Zwykle ważą od 7 do 13 funtów i mają od 8,5 do 11,5 cala wysokości, są psami na kolana o umiarkowanej energii i jedwabistym, często długim futrze. Zwykle są uczuciowe, dobrze dogadują się z rodzinami i dobrze przystosowują się do życia w mieszkaniu lub w mieście.
Średnia długość życia wynosi od około 13 do 15 lat, a wiele Havanese pozostaje aktywnych aż do swoich senioralnych lat. Jak wiele małych ras, mogą być podatne na choroby zębów, problemy z kolanami (takie jak luksacja rzepki) oraz czasami na schorzenia oczu i serca. Ogólnie rzecz biorąc, rasa ta jest często uważana za stosunkowo zdrową, ale jak w przypadku większości psów żyjących do wieku nastoletniego, nowotwory i rak stają się bardziej powszechne z wiekiem.
Dowody wciąż się rozwijają, ale Havanese nie są obecnie znane jako jedna z ras o najwyższym ryzyku nowotworów. Jednak ich mały rozmiar, długi czas życia i pewne tendencje genetyczne mogą sprawić, że są nieco bardziej narażone na rozwój określonych typów guzów, szczególnie w wieku senioralnym.
—
B. Ryzyko wystąpienia guzów i nowotworów u tej rasy
Chociaż każdy pies może rozwinąć nowotwór, pewne wzorce są częściej obserwowane u małych, długożyjących ras, takich jak Havanese. Poniżej znajdują się niektóre z częstsze nowotwory u tej rasy których właściciele powinni być świadomi.
1. Guzy skóry i tkanki podskórnej
Małe rasy często rozwijają guzki w lub pod skórą, a Havanese nie są wyjątkiem. Mogą to być:
– Łagodne guzy tłuszczowe (lipoma)
– Torbiele łojowe lub mieszka włosowego
– Guzy komórek tucznych (które mogą być łagodne lub złośliwe)
– Inne nowotwory skóry, takie jak mięsak tkanek miękkich
Długie futro Havanese może czasami ukrywać małe guzki, dopóki nie staną się większe. Oznacza to, że regularne badania ręczne są szczególnie ważne.
2. Guzy piersi
Nie wykastrowane (nie sterylizowane) samice Havanese są narażone na nowotwory gruczołu mlekowego w miarę starzenia się. Mogą być one łagodne lub złośliwe, a ryzyko znacznie wzrasta:
– Z każdym cyklem cieplnym przed sterylizacją
– U samic w średnim wieku i starszych
Ponieważ Havanese często osiągają swoje senioralne lata w dobrym stanie, nowotwory gruczołu mlekowego mogą być problemem u niekastrowanych lub późno kastrowanych samic.
3. Guzy jamy ustnej i zębów
Rasy zabawkowe, w tym Havanese, są podatne na poważne choroby zębów. Przewlekłe zapalenie, infekcje i odkładanie się kamienia nazębnego mogą z czasem być związane z:
– Masy jamy ustnej na dziąsłach, wargach lub języku
– Torbiele i guzy związane z zębami
– Złośliwe nowotwory jamy ustnej (rzadsze, ale poważne, gdy występują)
Ponieważ ich usta są małe i często zatłoczone, problemy mogą być trudne do zauważenia bez dokładnego badania.
4. Chłoniak
Chłoniak może wystąpić w każdej rasie i jest jednym z częściej diagnozowanych nowotworów u psów ogólnie. U Havanese może objawiać się jako:
– Powiększone węzły chłonne (pod żuchwą, przed ramionami, za kolanami)
– Ogólne osłabienie (utrata wagi, niska energia, słaby apetyt)
Nie ma silnych dowodów na to, że Havanese mają ekstremalne predyspozycje, ale ich długi czas życia oznacza, że mogą żyć wystarczająco długo, aby rozwinąć ten stan.
5. Guzy jądra i prostaty
U niekastrowanych samców Havanese, szczególnie seniorów, ryzyko:
– Guzy jąder
– Powiększenie prostaty lub guzy
wzrasta z wiekiem. Psy kryptorchidyzmowe (te z zatrzymanymi jądrami, które nigdy nie zstąpiły) są szczególnie narażone na guzy w niezstąpionym jądrze.
Cechy rasy, które wpływają na ryzyko
Niektóre aspekty biologii i stylu życia Havanese mogą wpływać na ryzyko nowotworów:
– Długa oczekiwana długość życia daje więcej czasu komórkom na nabycie zmian, które mogą prowadzić do raka.
– Rozmiar rasy toy jest związany z pewnymi nowotworami (takimi jak guzy sutków i guzy jamy ustnej) występującymi częściej u małych psów.
– Typ sierści (długie, gęste włosy) może ukrywać wczesne guzki i zmiany skórne.
– Styl życia w pomieszczeniach może zmniejszać niektóre narażenia środowiskowe, ale może zwiększać inne (takie jak dym papierosowy, chemikalia domowe).
Żaden z tych czynników nie gwarantuje nowotworu, ale pomagają wyjaśnić, na co właściciele powinni zwracać uwagę.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Bądź czujny na wczesne objawy nowotworów u psów rasy Hawańczyk może mieć ogromne znaczenie. Wiele nowotworów jest bardziej uleczalnych i łatwiejszych do zarządzania, gdy zostaną wykryte wcześniej.
1. Guzki, guzki i zmiany skórne
Regularnie sprawdzaj swojego Hawańczyka od nosa do ogona, szczególnie w miarę starzenia się. Zwróć uwagę na:
– Nowe grudki pod skórą lub na niej
– Istniejące grudki, które:
– Rośnij szybko
– Zmień kształt lub teksturę
– stają się czerwone, owrzodzone lub zaczynają krwawić
– Obszary, gdzie sierść staje się cienka, łuskowata lub odbarwiona
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Wykonaj “miesięczny masaż” podczas pielęgnacji lub przytulania. Użyj opuszków palców, aby poczuć wzdłuż szyi, klatki piersiowej, brzucha, nóg i ogona. Zauważ rozmiar i lokalizację wszelkich guzków. Jeśli znajdziesz coś nowego lub zmieniającego się, umów się na wizytę u weterynarza.
2. Zmiany apetytu lub wagi
Subtelne zmiany mogą być ważne, szczególnie u małych psów, gdzie nawet utrata jednego funta jest znacząca:
– Mniej jedzenia, grzebanie w jedzeniu lub nagłe stawanie się wybrednym
– Normalne odżywianie, ale nadal utrata wagi
– Zwiększone pragnienie lub oddawanie moczu bez wyjaśnienia
Każda uporczywa zmiana apetytu lub wagi trwająca dłużej niż tydzień lub dwa zasługuje na wizytę u weterynarza.
3. Letarg, ból lub problemy z poruszaniem się
Hawańczyki są zazwyczaj żywe i zabawne. Znaki ostrzegawcze obejmują:
– Spanie więcej niż zwykle lub utrata zainteresowania zabawą
– Niechęć do skakania na meble lub pokonywania schodów
– Kulawizna, sztywność lub trudności w wstawaniu
– Niewytłumaczalne szczekanie lub strzeżenie określonego obszaru podczas dotyku
Nie każdy ból lub sztywność oznacza raka—choroby stawów są również powszechne—ale ból, który utrzymuje się lub nasila, powinien być oceniony.
4. Kaszel, zmiany w oddychaniu lub problemy trawienne
Niektóre wewnętrzne guzy wpływają na płuca, brzuch lub przewód pokarmowy:
– Uporczywy kaszel lub trudności w oddychaniu
– Spuchnięty brzuch lub widoczna distensja brzucha
– Wymioty lub biegunka, które trwają dłużej niż kilka dni
– Trudności w oddawaniu moczu lub stolca, lub krew w moczu/stole
5. Zmiany w jamie ustnej, oczach i okolicy odbytu
Dla Hawańczyków twarz i tył również zasługują na regularną inspekcję:
– Nieświeży oddech, który nagle się pogarsza
– Krwawienie z jamy ustnej lub guzy na dziąsłach lub języku
– Obrzęk oczu, uporczywe zaczerwienienie lub widoczne guzy
– Guzy wokół odbytu, sromu lub napletka
Kiedy należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii
Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz:
– Każdy nowy guzek, który pojawia się nagle lub szybko rośnie
– Krwawienie z nosa, ust, odbytu lub narządów płciowych
– Wyraźna zmiana zachowania, silny ból lub omdlenie
– Szybka utrata wagi lub odmowa jedzenia przez więcej niż 24–48 godzin
Nie próbujesz zdecydować, co guzek “jest” — musisz go tylko zbadać. Tylko weterynarz, czasami z testami laboratoryjnymi, może odróżnić łagodne od złośliwych nowotworów.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad osobami starszymi w przypadku psów rasy hawańczyk
Gdy Hawańczyki wchodzą w swoje starsze lata (często około 8–10 lat), przemyślana opieka może pomóc wczesnym wykryciu problemów i zapewnieniu im komfortu, nawet jeśli guzy lub rak się rozwiną.
Starzenie się i ryzyko raka
Starzejące się komórki są bardziej podatne na błędy podczas podziału, a systemy naprawcze organizmu naturalnie słabną z wiekiem. Dla rasy długowiecznej oznacza to:
– Ryzyko nowotworów znacznie wzrasta w późniejszych latach
– Pies, który “zawsze był zdrowy”, może nadal rozwinąć raka w późniejszym życiu
– Regularne monitorowanie staje się ważniejsze, a nie mniej, w miarę starzenia się
Odżywianie i kondycja ciała
Utrzymanie zdrowej, szczupłej wagi ciała jest jednym z najważniejszych kroków, które możesz podjąć:
– Unikaj dopuszczania do otyłości swojego Hawańczyka; powinieneś być w stanie łatwo poczuć żebra pod cienką warstwą tłuszczu.
– Zapytaj swojego weterynarza, czy dieta specyficzna dla seniorów lub wspierająca stawy jest odpowiednia.
– Monitoruj wagę ciała w domu co 1–2 miesiące, ponieważ małe zmiany są łatwiejsze do zauważenia u małego psa.
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Hawańczyki zazwyczaj cieszą się spacerami i krótkimi sesjami zabaw aż do późnego wieku:
– Kontynuuj codzienne ćwiczenia o niskim wpływie (krótkie spacery, łagodne gry).
– Unikaj nadmiernego wysiłku w skrajnych upałach lub zimnie.
– Obserwuj oznaki zmęczenia lub kulawizny i skróć aktywność, jeśli to konieczne.
Regularny ruch wspiera zdrowie serca, zdrowie stawów i kontrolę wagi, co pośrednio wspiera odporność w przypadku wystąpienia choroby.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
Problemy ze stawami mogą być powszechne u starszych Hawańczyków:
– Zapytaj swojego weterynarza o odpowiednie opcje kontroli bólu, jeśli zauważysz sztywność.
– Omów, czy suplementy stawowe lub diety wspierające mobilność są odpowiednie; nigdy nie zaczynaj suplementacji bez konsultacji z weterynarzem.
– Używaj dywanów lub mat antypoślizgowych oraz ramp/stopni, aby pomóc im bezpieczniej dostać się do mebli lub samochodów.
Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla starszych Hawańczyków rozważ:
– Badania kontrolne dwa razy w roku (co 6 miesięcy)
– Rutynowe badania krwi i analizy moczu zgodnie z zaleceniami
– Regularne kontrole i czyszczenie zębów
– Okresowe badania obrazowe (RTG lub ultradźwięki), jeśli twój weterynarz zasugeruje to na podstawie wyników badania
Ponieważ psy starzeją się szybciej niż ludzie, 6-miesięczny odstęp u seniora jest podobny do kilku lat u człowieka. Te wizyty mogą wychwycić małe zmiany, zanim staną się poważne.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Chociaż nic nie może zagwarantować zapobiegania, możesz zmniejszyć niektóre czynniki ryzyka i wzmocnić ogólne zdrowie swojego Hawańczyka.
Zarządzanie wagą i dieta
– Utrzymuj swojego psa w idealną kondycję ciała—szczupłej, ale nie chudej.
– Karm kompletną, zrównoważoną dietą opracowaną dla małych ras.
– Unikaj nadmiernych smakołyków i resztek ze stołu; używaj zdrowych, niskokalorycznych nagród.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody, aby wspierać funkcje organów.
Wszelkie istotne zmiany w diecie powinny być omówione z weterynarzem, szczególnie dla seniorów lub psów z istniejącymi schorzeniami.
Regularna aktywność fizyczna
– Codzienne spacery, łagodna zabawa i wzbogacenie umysłowe (szkolenie, zabawki logiczne) utrzymują twojego Hawańczyka w dobrej kondycji.
– Spójna aktywność wspiera metabolizm, zdrowie stawów i funkcje odpornościowe.
– Unikaj “weekendowych wojowników” w ćwiczeniach; konsekwencja jest bezpieczniejsza niż sporadyczne intensywne wysiłki.
Minimalizowanie ryzyka środowiskowego
Gdzie to możliwe, ogranicz narażenie na:
– Bierne palenie
– Silne środki chemiczne do trawników lub pestycydy
– Nadmierna ekspozycja na słońce na lekko pigmentowanej skórze (np. nosy lub rzadko owłosione obszary brzucha)
Jeśli twój Hawańczyk spędza dużo czasu na zewnątrz, zapytaj swojego weterynarza o rozsądne strategie ochrony przed słońcem.
Rozważne stosowanie suplementów i wsparcie integracyjne
Niektórzy właściciele badają:
– Kwasy tłuszczowe omega-3 dla ogólnego dobrego samopoczucia
– Niektóre witaminy lub przeciwutleniacze
– Produkty ziołowe lub “wzmacniające odporność”
Dowody na wiele z nich są mieszane, a one są nie lekami na raka. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek suplementu porozmawiaj z weterynarzem, aby upewnić się, że jest on bezpieczny, odpowiedni dla stanu zdrowia twojego psa i kompatybilny z jakimikolwiek lekami.
—
F. Opcjonalna opieka zintegrowana: uzupełniająca, a nie zastępująca leczenie weterynaryjne
Niektóre rodziny są zainteresowane połączeniem konwencjonalnej onkologii weterynaryjnej z łagodnymi, holistycznymi podejściami. Mogą one obejmować:
– Akupunkturę dla komfortu i zarządzania bólem
– Masaż lub delikatną pracę z ciałem, aby wspierać mobilność i relaks
– Tradycyjne metody dbania o dobre samopoczucie (takie jak idee inspirowane TCM) mające na celu wspieranie witalności i równowagi
– Świadome redukowanie stresu poprzez przewidywalne rutyny, spokojne środowiska i odpowiednią stymulację umysłową
Te podejścia mogą pomóc niektórym psom czuć się lepiej ogólnie, ale powinny nigdy być postrzegane jako substytuty testów diagnostycznych, operacji, chemioterapii, radioterapii lub innych zabiegów zalecanych przez weterynarza lub onkologa weterynaryjnego. Jeśli jesteś zainteresowany opieką integracyjną, poszukaj weterynarza przeszkolonego w tych modalnościach, aby zapewnić bezpieczeństwo i skoordynowaną opiekę.
—
Wnioski
Hawańczyki to długożyjący, kochający towarzysze, a z tym darem wiąże się zwiększone ryzyko napotkania guzów lub raka w późniejszym życiu. Rozumiejąc ryzyko nowotworowe Hawańczyków, rozpoznając wczesne objawy guzów u psów tej rasy i znając bardziej powszechne nowotwory w tej rasie, możesz szybko działać, gdy coś się zmienia. Regularne kontrole w domu, konsekwentne badania zdrowotne seniorów i bliska współpraca z weterynarzem dają twojemu Hawańczykowi najlepszą szansę na wczesne wykrycie i najwyższą możliwą jakość życia przez całe jego złote lata.
utworzone przez TCMVET | gru 14, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworowe Boston Terrierów, objawy guzów u Boston Terrierów i powszechne nowotwory w tej rasie to kluczowe tematy dla każdego właściciela, który chce, aby jego mały “Amerykański Dżentelmen” był jak najzdrowszy i najwygodniejszy. Chociaż te kompaktowe, czułe psy są zazwyczaj solidne, mają pewne wzorce rasowe, które wpływają na rodzaje guzów i nowotworów, które mogą się rozwijać, szczególnie w miarę starzenia się. Zrozumienie tych wzorców może pomóc w szybszym dostrzeganiu zmian i bliskiej współpracy z weterynarzem w celu ochrony jakości życia twojego psa.
—
A. Przegląd rasy
Boston Terriery to małe, muskularne psy towarzyszące, zazwyczaj ważące od 10 do 25 funtów. Znane są z frakowego futra, dużych ekspresyjnych oczu i wesołego, towarzyskiego temperamentu. Większość żyje około 11–13 lat, chociaż wiele osiąga swoje nastoletnie lata przy dobrej opiece.
Najważniejsze cechy, które mają znaczenie dla długoterminowego zdrowia:
– Brachycefaliczny (krótkonosy) kształt głowy – może wpływać na oddychanie, tolerancję wysiłku, a czasami strukturę mózgu.
– Krótkie, gładkie futro i cienka skóra – guzki skórne i podskórne (pod skórą) są stosunkowo łatwe do wyczucia.
– Silna więź z człowiekiem i życie w pomieszczeniach – często pomaga właścicielom zauważyć subtelne zmiany w zachowaniu.
Podejrzewa się, że Boston Terriery mają wyższą częstość występowania niektórych typów guzów, szczególnie:
– Guzy komórek tucznych (MCT) skóry
– Guzy mózgu (takich jak glejaki i oponiaki) w niektórych liniach
- Różny nowotwory skóry i tkanek miękkich, podobnie jak w przypadku wielu małych ras
Nie każdy Boston Terrier rozwinie nowotwór, ale znajomość tendencji rasy pomaga w obserwowaniu problemów, zanim staną się zaawansowane.
—
B. Ryzyko wystąpienia guzów i nowotworów u tej rasy
1. Guzy komórek tucznych (MCT)
Guzy komórek tucznych są jednymi z bardziej powszechnych nowotworów skóry u Boston Terrierów. Mogą:
– Pojawiać się jako małe, wypukłe lub płaskie guzki w lub pod skórą
– Na początku wyglądają jak nieszkodliwe “ukąszenia owadów” lub tłuszczowe guzki
– Czasami szybko zmieniają rozmiar (opuchlizna, a potem kurczenie się)
Tendencja rasy sugeruje składnik genetyczny, podobnie jak u bokserów i niektórych innych ras o krótkiej sierści. Dobrą wiadomością jest to, że MCT często są widoczne lub wyczuwalne, więc uważni właściciele mogą je wcześnie zauważyć.
2. Guzy mózgu (glejaki i oponiaki)
Rasy o krótkich nosach, w tym Boston Terriery, są nadreprezentowane w niektórych nowotwór mózgu. Możesz zobaczyć:
– Zmiany w zachowaniu (dezorientacja, wpatrywanie się, niepokój)
– Napady (nowy początek u dorosłego lub starszego psa)
– Nienormalne chodzenie, krążenie lub przechylanie głowy
Uważa się, że kształt czaszki brachycefalicznej i leżąca u podstaw genetyka odgrywają rolę. Nie wszystkie objawy neurologiczne oznaczają nowotwór mózgu – istnieje wiele innych możliwości – ale to jest jedna kategoria nowotworów, w której typ głowy rasy może zwiększać ryzyko.
3. Guzy skóry i tkanek miękkich
Poza guzami komórek tucznych, Boston Terriery mogą rozwijać:
– Tłuszczaki (łagodne guzy tłuszczowe) – powszechne u wszystkich starszych psów
– Mięsaki tkanek miękkich – guzy, które powstają z tkanki łącznej pod skórą
– Inne guzy skóry, w tym łagodne narośla, takie jak brodawki, a także poważniejsze typy
Ich krótka sierść sprawia, że guzki są stosunkowo łatwe do zobaczenia i wyczucia, co jest zaletą podczas monitorowania.
4. Chłoniak
Chłoniak (rak układu limfatycznego) jest powszechny u psów i może występować również u Boston Terrierów. Może objawiać się:
– Twardymi, powiększone węzły chłonne (pod żuchwą, przed barkami, za kolanami)
– Letarg, zmniejszony apetyt lub utrata masy ciała
Nie ma jednego specyficznego dla Bostonów powodu, ale podatność genetyczna i wpływy środowiskowe (takie jak niektóre chemikalia lub dym tytoniowy) mogą mieć wpływ.
5. Guzy piersi i jąder
Nie wykastrowane (nie sterylizowane ani nie kastrowane) Boston Terriery mogą napotykać:
– Guzy piersi u niekastrowanych samic, szczególnie jeśli miały wiele cykli cieczki
– Guzy jąder u niekastrowanych samców
Hormony silnie wpływają na te typy nowotworów. Decyzje o sterylizacji/kastracji powinny zawsze być podejmowane z weterynarzem, równoważąc zachowanie, potrzeby ortopedyczne i ryzyko nowotworowe.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Kluczowe objawy nowotworowe u Boston Terrierów
Obserwowanie nowych lub zmieniających się objawów jest jednym z najpotężniejszych narzędzi, jakie masz jako właściciel. Ważne zmiany, na które należy zwrócić uwagę, to:
1. Guzki, guzki i zmiany skórne
- Każdy nowy guzek, bez względu na to jak małe
– Guz, który był wcześniej stabilny i:
– Rośnie szybko
– Zmiany w teksturze (staje się twardszy, owrzodziały lub nieregularny)
– Staje się czerwony, swędzący lub bolesny
– rany, które nie leczy zgodnie z oczekiwaniami
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Raz w miesiącu delikatnie przesuń ręce po swoim psie od nosa do ogona, wyczuwając:
– Guzki wielkości grochu
– Płaskie, pogrubione obszary
– Różnice między lewą a prawą stroną ciała
Użyj palców jak “skanera”, a jeśli znajdziesz coś nowego, co utrzymuje się dłużej niż 1–2 tygodnie, umów się na badanie.
2. Zmiany apetytu, wagi lub energii
– Niewyjaśniona utrata masy ciała, nawet przy normalnym jedzeniu
– Stopniowe lub nagłe spadek apetytu
– Letarg lub zmniejszone zainteresowanie zabawą i spacerami
– Szybsze męczenie się niż zwykle
Mogą one sygnalizować wiele schorzeń (nie tylko raka), ale zawsze wymagają wizyty kontrolnej.
3. Ruchomość, ból lub zmiany w zachowaniu
– Trudności w skakaniu na meble lub do samochodu
– Sztywność, szczególnie rano lub po ćwiczeniach
– Krzyk, gdy jest podnoszony lub dotykany w niektórych miejscach
- Nowy lęk, dezorientacja lub zmiany osobowości
– Epizody, które przypominają napady padaczkowe lub “odcinanie się”
Ponieważ Boston Terriery mogą być podatne na problemy z mózgiem, nowe objawy neurologiczne powinny być traktowane jako pilne.
4. Oddychanie, kaszel lub krwawienie
Boston Terriery mają już pewne problemy z oddychaniem z powodu krótkiego nosa, ale nowe lub pogarszające się objawy są ważne:
- Zwiększony chrapanie, dławiące się lub kaszel
– Trudności w oddychaniu w spoczynku
– Krwawienia z nosa lub niewyjaśnione krwawienie z ust, nosa lub odbytu
– Uporczywe wymioty lub biegunka
Kiedy szukać pomocy u weterynarza
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii, jeżeli:
– Pojawił się nowy guzek przez ponad 1–2 tygodnie
– Każdy guzek rośnie, jest bolesny lub owrzodziały
– Zauważasz drgawki, nagłe zmiany zachowania lub problemy z koordynacją
– Twój pies ma uporczywą utratę wagi, utratę apetytu lub letarg trwający dłużej niż kilka dni
Nie czekaj, aby “zobaczyć, czy to zniknie”, gdy chodzi o szybko zmieniające się guzki lub objawy neurologiczne.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad starszymi boston terrierami
W miarę starzenia się Boston Terrierów, ryzyko nowotworów i innych problemów zdrowotnych wzrasta. Wiele z nich staje się seniorami około 7–8 lat, czasami wcześniej, jeśli mają inne problemy medyczne.
1. Starzenie się i ryzyko raka
Starsze komórki są bardziej podatne na uszkodzenia DNA, a systemy naprawcze organizmu są mniej wydajne. W połączeniu z tendencjami rasowymi (takimi jak guzy komórek tucznych i guzy mózgu), oznacza to:
– Starsze Boston Terriery korzystają z bliższego monitorowania i częstszych badań.
– Subtelne zmiany w energii lub zachowaniu mogą być wczesnymi wskazówkami, że coś jest nie tak.
2. Odżywianie i kondycja ciała
Utrzymywanie szczupła, zdrowa waga jest jedną z najlepszych strategii dbania o zdrowie:
– Wybierz zrównoważona dieta dla seniorów lub dorosłych odpowiednie dla rozmiaru, wieku i stanu zdrowia twojego psa.
– Monitoruj kondycję ciała, sprawdzając:
– Żebra łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu
– Widoczna talia, gdy patrzy się z góry
– Unikaj przekarmiania smakołykami, szczególnie kalorycznymi przekąskami.
Omów wszelkie zmiany w diecie lub specjalne formuły dla seniorów z weterynarzem, szczególnie jeśli twój pies ma problemy z sercem, nerkami lub układem pokarmowym.
3. Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Boston Terriery są zabawne, ale mogą być wrażliwe na ciepło i trudności w oddychaniu:
- Dostarczać regularne, umiarkowane ćwiczenia: energiczne spacery, delikatne aportowanie, gry w pomieszczeniach.
– Unikaj intensywnego wysiłku w gorącym lub wilgotnym klimacie.
– Krótkie, częste sesje mogą być lepsze niż długie, wyczerpujące wypady dla seniorów.
Odpowiednie ćwiczenia wspierają zdrowie stawów, kontrolę wagi i dobre samopoczucie psychiczne.
4. Opieka nad stawami i leczenie bólu
Starsze Boston Terriery mogą rozwijać artrozę lub problemy z kręgosłupem:
– Uważaj na trudności ze schodami, skakaniem lub wstawaniem.
- Dostarczać podłoga antypoślizgowa, rampy lub stopnie do ulubionych miejsc odpoczynku.
– Łóżka ortopedyczne mogą pomóc w punktach nacisku.
Jeśli podejrzewasz ból, nigdy nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych. Zamiast tego porozmawiaj ze swoim weterynarzem o bezpiecznych opcjach, strategiach wsparcia stawów i o tym, czy suplementy mogą być odpowiednie.
5. Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla starszego bostońskiego teriera wielu lekarzy weterynarii zaleca:
– Badania kontrolne dwa razy w roku (co 6 miesięcy)
– Okresowe badania krwi, analiza moczu i w niektórych przypadkach obrazowanie (rentgen, ultradźwięki) w oparciu o wyniki
– Rutyna kontrole ryczałtowe i, w razie potrzeby, aspiracje cienkoigłowe lub biopsje podejrzanych mas.
Te wizyty to szansa na wczesne wykrycie nowotworów, zmian w sercu, problemów z oczami i innych problemów związanych z wiekiem.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Chociaż żadna strategia nie może zagwarantować zapobiegania nowotworom, możesz zmniejszyć niektóre czynniki ryzyka i wspierać ogólne zdrowie.
1. Utrzymuj zdrową wagę
– Nadmiar tkanki tłuszczowej jest związany ze zwiększoną stanem zapalnym i może negatywnie wpływać na wiele chorób.
– Celuj w szczupła, atletyczna budowa, a nie zaokrąglony.
– Dostosuj porcje jedzenia do poziomu aktywności i wieku, najlepiej pod okiem weterynarza.
2. Odpowiednia dieta i nawodnienie
– Nakarm kompletne i zbilansowane karma dla psów od renomowanej marki lub starannie przygotowana dieta domowa zaprojektowana z pomocą weterynarza.
– Zapewnij świeżą czysta woda jest dostępny przez cały czas.
– Niektórzy właściciele badają diety bogate w pełnowartościowe jedzenie lub specyficzne profile składników odżywczych; wszelkie istotne zmiany w diecie powinny być omówione z weterynarzem, szczególnie jeśli twój pies ma już nowotwór lub inne przewlekłe schorzenia.
3. Regularna aktywność fizyczna i umysłowa
– Codzienne spacery, zabawa, zabawki logiczne i sesje treningowe utrzymują ciało i umysł twojego Bostona w aktywności.
– Stymulacja umysłowa (spacery z wąchaniem, nauka sztuczek) jest szczególnie ważna dla starszych psów i może pomóc w utrzymaniu ogólnej odporności.
4. Minimalizuj ryzyko dla środowiska
Gdzie to możliwe, spróbuj:
- Unikać dym tytoniowy narażenie.
– Ogranicz kontakt z agresywnych chemikaliów do trawnika, pestycydów i rozpuszczalników.
– Chroń swojego psa przed nadmiernym słońcem w miejscach o rzadkim owłosieniu lub jasnej pigmentacji (zapytaj swojego weterynarza o bezpieczne metody ochrony przed słońcem, jeśli to istotne).
5. Rozważne stosowanie suplementów i wsparcie naturalne
Niektórzy właściciele biorą pod uwagę:
– Kwasy tłuszczowe omega-3
– Suplementy wspomagające stawy
– Ogólne formuły zdrowotne, zioła lub grzyby
Mogą one odgrywać wspomagającą rolę w ogólnym zdrowiu, ale:
- Oni nie są lekarstwami na raka.
– Jakość i dawkowanie różnią się znacznie.
– Zawsze omawiaj jakiekolwiek suplementy, zioła lub produkty naturalne z weterynarzem (lub dermatologiem/weterynarzem onkologiem lub praktykiem integracyjnym) przed rozpoczęciem, szczególnie jeśli twój pies przyjmuje inne leki.
—
F. Opcjonalna opieka zintegrowana: wspieranie ogólnej odporności
Niektóre rodziny decydują się na włączenie holistycznych lub tradycyjnych podejść do zdrowia obok nowoczesnej opieki weterynaryjnej. Mogą one obejmować:
– Akupunktura w celu złagodzenia bólu, poprawy mobilności lub komfortu
– Masaż, delikatne rozciąganie lub fizjoterapia aby wspierać stawy i mięśnie
– Szerokie Koncepcje inspirowane TCM wspierania witalności i równowagi poprzez dostosowaną dietę i styl życia
Jeśli jest stosowane z rozwagą:
– Metody te mają na celu wspierać komfort, apetyt i ogólne samopoczucie, nie zastępując operacji, chemioterapii, radioterapii ani innych konwencjonalnych metod leczenia.
– Koordynacja między twoim głównym weterynarzem, wszelkimi specjalistami (takimi jak weterynarz onkolog) i praktykiem integracyjnym jest ważna, aby zapewnić, że terapie są bezpieczne i kompatybilne.
Zawsze priorytetuj oparte na dowodach badania diagnostyczne i zalecenia dotyczące leczenia, a podejścia integracyjne traktuj jako uzupełnia, a nie substytuty.
—
Wnioski
Ryzyko nowotworowe Boston Terrierów kształtowane jest przez ich genetykę, typ ciała i proces starzenia, a guzy komórek tucznych, guzy mózgu oraz inne wzrosty skórne i tkankowe są szczególnie ważne do obserwacji. Regularne sprawdzanie nowych guzków, monitorowanie zmian w zachowaniu i energii oraz wczesne szukanie porady weterynaryjnej, gdy zauważysz niepokojące objawy, znacznie zwiększa szanse na wychwycenie problemów, gdy są jeszcze do opanowania. Dzięki regularnej opiece senioralnej, przemyślanej wsparciu stylu życia i silnemu partnerstwu z weterynarzem, możesz dać swojemu Boston Terrierowi jak najlepszą szansę na długie, komfortowe i dobrze monitorowane życie.
