utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u bernensów, wczesne objawy guza u bernensów, powszechne nowotwory w tej rasie to problemy, z którymi wielu kochających właścicieli w końcu się zmaga, gdy ich psy stają się starsze. Ten łagodny olbrzym jest ceniony za swoją słodką naturę i uderzający wygląd, ale niestety, jest również jedną z ras o wyraźnie wyższych wskaźnikach nowotworowych. Zrozumienie ryzyk i wiedza, na co zwracać uwagę, mogą pomóc w szybkim działaniu, jeśli coś wydaje się nie tak.
—
A. Przegląd rasy: Berner w skrócie
Bernensy to duże, solidne psy robocze, pierwotnie hodowane w Szwajcarii jako pomocnicy na farmach i psy pociągowe. Są:
– Rozmiar: Zwykle ważą 70–115 funtów (32–52 kg), samce są większe od samic
– Temperament: Czułe, spokojne, lojalne i często bardzo zorientowane na ludzi
– Płaszcz: Gęsta, trójkolorowa (czarna, biała i rdzawa) podwójna sierść
– Długość życia: Niestety, żyją krócej niż wiele ras, często około 7–10 lat
Ta rasa jest znana z tego, że jest:
– Przyjazna rodzinie: Zwykle łagodna w stosunku do dzieci i innych zwierząt
– Umiarkowanie aktywna: Lubi aktywności na świeżym powietrzu, ale także uwielbia relaksować się z rodziną
– Wrażliwa: Wiele bernensów jest emocjonalnie związanych ze swoimi ludźmi i może być nieco łagodnego temperamentu
Z perspektywy zdrowotnej, bernensy mają dobrze udokumentowane, wyższe ryzyko niektórych nowotworów, szczególnie w porównaniu z wieloma innymi rasami. Badania i ankiety klubów rasowych konsekwentnie pokazują, że duża część bernensów umiera z powodu jakiejś formy nowotworu, często w stosunkowo młodym wieku.
—
B. Ryzyko nowotworów i raka: częste nowotwory u tej rasy
1. Mięsak histiocytarny
Jednym z najbardziej niepokojących częste nowotwory u tej rasy jest chłoniak histiocytarny. Bernensy są szczególnie nadreprezentowane w przypadkach tego agresywnego nowotworu.
– Często pochodzi z komórek zaangażowanych w układ odpornościowy (histocyty)
– Może występować w wielu narządach (płuca, śledziona, węzły chłonne, skóra, stawy)
– Może objawiać się niejasnymi oznakami, takimi jak letarg, utrata wagi lub kulawizna
Genetyka odgrywa znaczącą rolę, a badacze uważają, że wiele genów może przyczyniać się do podwyższonego ryzyka u psów rasy Berneński Pies Pasterski.
2. Chłoniak (mięsak chłoniakowy)
Chłoniak to inny nowotwór, który regularnie występuje u Bernerów.
– Dotyczy węzłów chłonnych i tkanek limfatycznych w całym ciele
– Czasami zauważany najpierw jako powiększone “gruczoły” pod żuchwą, przed barkami lub za kolanami
– Może wpływać na narządy wewnętrzne, prowadząc do ogólnego złego samopoczucia
Ponieważ układ limfatyczny jest wszędzie w ciele, oznaki mogą być różnorodne i subtelne na początku.
3. Guzy komórek tucznych
Bernerzy mogą rozwijać nowotwory z komórek tucznych, powszechny rodzaj nowotworu skóry u psów.
– Może wyglądać jak prosty guzek skórny, brodawka lub wypukłość
– Może rosnąć szybko lub pozostawać mały, a także może być swędzący, czerwony lub owrzodziały
– Czasami wydzielają substancje chemiczne, które powodują rozdrażnienie żołądka lub zaczerwienienie otaczającej skóry
Chociaż guzy komórek tucznych występują u wielu ras, duże, mocno pigmentowane Bernerzy wydają się być podatne, a każdy guzek skórny u tej rasy powinien być traktowany poważnie.
4. Mięsak kości (rak kości)
Jako duży, ciężki pies, Berner jest narażony na nowotwór kości, szczególnie w starszym wieku.
– Często dotyczy długich kości nóg
– Zwykle objawia się nagłą lub stopniowo pogarszającą się kulawizną
– Dotknięty obszar może być bolesny lub spuchnięty
Duże i olbrzymie rasy mają wyższe ogólne ryzyko osteosarcoma, a Bernerzy nie są wyjątkiem.
5. Inne guzy występujące u Bernerów
Chociaż powyższe nowotwory są częściej omawiane w tej rasie, Bernerzy mogą również rozwijać:
– Mięsaki tkanek miękkich (guzami tkanek łącznych pod skórą)
– Naczyniakomięsak (nowotwór naczyń krwionośnych, często w śledzionie lub sercu)
Ich rozmiar, genetyka i stosunkowo krótka długość życia oznaczają, że nowotwory często pojawiają się wcześniej, niż właściciele się spodziewają.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Rozpoznawanie wczesne objawy guzów u bernensów może być wyzwaniem, ponieważ wiele objawów wygląda jak zwykłe starzenie się lub drobna choroba. Zwracaj szczególną uwagę na zmiany w ciągu dni do tygodni, zamiast zakładać, że każdy problem to “tylko starzenie się”.”
1. Guzki i grudki na skórze
Regularnie sprawdzaj skórę i sierść swojego Bernera:
– Przesuwaj ręce po całym ciele raz w tygodniu
– Poczuj:
– Nowe grudki lub guzki
– Istniejące grudki, które zmieniają rozmiar, kształt lub teksturę
– Obszary, które są ciepłe, czerwone lub bolesne
– Przyjrzyj się uważnie:
– Wargach i w jamie ustnej
– Małżowiny uszne
– Między palcami
– Pod ogonem i wokół odbytu
Każdy nowy lub zmieniający się guzek powinien być sprawdzony przez weterynarza, nawet jeśli wydaje się mały lub nieszkodliwy.
2. Zmiany wagi, apetytu lub pragnienia
Subtelne zmiany mogą być wczesnymi wskazówkami:
– Stopniowe lub nagłe utrata wagi pomimo normalnego karmienia
– Zmniejszone zainteresowanie jedzeniem, smakołykami lub gryzakami
– Zwiększone spożycie alkoholu lub oddawanie moczu
– “Wciągnięty” brzuch lub widoczna utrata masy mięśniowej wzdłuż pleców lub bioder
Ponieważ Bernerzy często są zmotywowani jedzeniem, zauważalne zmniejszenie apetytu jest szczególnie niepokojące i wymaga wizyty u weterynarza.
3. Poziomy energii, ból i mobilność
Właściciele często zakładają, że spowolnienie to tylko starzenie się, ale może to być również oznaką nowotworów wewnętrznych, raka kości lub choroby ogólnoustrojowej:
– Niechęć do wchodzenia po schodach, skakania do samochodów lub chodzenia na spacery
– Sztywność, kulawizna lub trzymanie nogi w górze
– Zostawanie w tyle podczas spacerów, gdy wcześniej dotrzymywały kroku
– Częstsze sapanie niż zwykle bez dużego wysiłku lub ciepła
Utrzymująca się kulawizna, szczególnie u dużej rasy jak Berner, nigdy nie powinna być ignorowana.
4. Oddychanie, krwawienie lub inne niepokojące objawy
Guzy w klatce piersiowej, brzuchu lub narządach mogą powodować:
– Kaszel, duszność lub szybkie oddychanie w spoczynku
– Blada dziąsła (możliwy objaw krwawienia wewnętrznego lub anemii)
– Wzdęty brzuch lub nagła omdlenie
– Powtarzające się wymioty lub biegunka bez wyraźnej przyczyny
– Krwawienia z nosa, nietypowe siniaki lub krew w moczu/stole
Jeśli Twój pies wykazuje te objawy, szczególnie nagle lub poważnie, skontaktuj się natychmiast z weterynarzem lub szukaj pomocy w nagłych wypadkach.
5. Praktyczne wskazówki dotyczące monitorowania w domu
– Stwórz “mapę ciała”: Zaznacz lokalizacje i rozmiary wszelkich guzków, używając prostego szkicu lub zdjęć z linijką dla skali.
– Śledź zmiany: Zapisuj zmiany apetytu, energii i wagi w małym notesie lub aplikacji.
– Znaj swoje normalne: Im lepiej znasz nawyki swojego Bernera, tym szybciej zauważysz odchylenia.
W razie wątpliwości lepiej zadzwonić do weterynarza i zapytać. Wczesna ocena jest zawsze lepsza niż czekanie “aż to minie”.”
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad starszymi psami rasy berneński pies pasterski
Gdy Bernerzy osiągają średni wiek (często około 5–6 lat), ich wzrasta ryzyko raka, a staranna opieka senioralna staje się kluczowa.
1. Jak starzenie się wpływa na Bernerów
Starsze Bernerzy mogą doświadczać:
– Zmniejszonej wytrzymałości i wolniejszej regeneracji po wysiłku
– Problemy ze stawami (dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, artretyzm)
– Przyrost masy ciała z powodu zmniejszonej aktywności lub utrata wagi z powodu choroby podstawowej
– Zwiększone ryzyko guzów i chorób narządów
Ponieważ ich średnia długość życia jest krótsza niż wielu psów, mądrze jest traktować 6–7-letniego Bernera jako seniora w zakresie opieki profilaktycznej i badań.
2. Żywienie i zarządzanie wagą
Utrzymanie zdrowej kondycji ciała może pomóc zmniejszyć stres na stawach i wspierać ogólne samopoczucie:
– Nakarm wysokiej jakości, zbilansowana dieta odpowiednie dla dorosłych psów dużych ras lub seniorów
– Zwróć uwagę na:
– Dodatkowe wypełnienie na żebrach i talii (nadwaga)
– Wyróżniające się żebra i biodra (niedowaga)
– Dostosuj porcje jedzenia zgodnie z zaleceniami weterynarza i poziomem aktywności twojego psa
Otyłość może nie powodować raka bezpośrednio, ale może skomplikować leczenie, powrót do zdrowia i mobilność.
3. Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Berneńczyki zazwyczaj cieszą się umiarkowaną, stałą aktywnością:
– Celuj w codzienne spacery i niskoudarową zabawą
– Unikaj powtarzalnych, intensywnych aktywności (np. ciągłe rzucanie piłki, skakanie z mebli)
– Podziel ćwiczenie na krótsze, częstsze sesje dla seniorów
Jeśli twój pies nagle opiera się ćwiczeniom lub szybko się męczy, skonsultuj się z weterynarzem, zamiast zakładać, że to tylko wiek.
4. Opieka nad stawami i leczenie bólu
Dyskomfort stawów może maskować lub naśladować niektóre objawy raka, szczególnie raka kości:
– Monitoruj:
– Utrzymujące się kulenie
– Trudności ze wstawaniem lub leżeniem
– Utrata masy mięśniowej w jednej kończynie
– Omów z lekarzem weterynarii dostępne opcje, które mogą obejmować:
– Diety lub suplementy wspomagające stawy
– Plany zarządzania bólem
– Fizjoterapia lub kontrolowane programy ćwiczeń
Nigdy nie zaczynaj suplementów ani leków przeciwbólowych bez porady weterynarza; niektóre mogą być szkodliwe lub wchodzić w interakcje z innymi leczeniami.
5. Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla seniorów Berneńczyków rozważ:
– Badania kontrolne dwa razy w roku gdy twój pies ma około 6–7 lat
– Zwykły:
– Badania krwi i moczu
– Oceny wagi i kondycji ciała
– Dokładne badania fizyczne, w tym kontrole węzłów chłonnych i skóry
Twój weterynarz może zasugerować badania obrazowe (RTG lub ultradźwięki) lub dodatkowe testy, jeśli pojawi się coś podejrzanego. Wczesne wykrycie może znacznie wpłynąć na opcje i komfort, nawet jeśli wyleczenie nie jest możliwe.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadna zmiana stylu życia nie może zagwarantować, że pies nie rozwinie raka, szczególnie w przypadku rasy wysokiego ryzyka, jak Berner. Jednak wspieranie ogólnego zdrowia może potencjalnie zmniejszyć niektóre czynniki ryzyka i pomóc twojemu psu lepiej tolerować przyszłe leczenie.
1. Utrzymuj zdrową wagę
– Trzymaj swojego psa szczupły, ale nie niedowagowy
– Używaj miarki do jedzenia i ograniczaj wysokokaloryczne smakołyki
– Zapytaj swojego weterynarza o docelowy wynik kondycji ciała i jak ocenić go w domu
2. Dieta i nawodnienie
– Nakarm kompletna i zbilansowana dieta odpowiednie dla dorosłych/seniorów dużych ras
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody
– Unikaj częstych resztek ze stołu, szczególnie tłustych lub mocno przetworzonych pokarmów
Niektórzy właściciele badają diety z większą ilością świeżych lub minimalnie przetworzonych składników; jeśli to rozważasz, ściśle współpracuj z weterynarzem lub certyfikowanym specjalistą ds. żywienia zwierząt, aby dieta pozostała zrównoważona.
3. Regularna aktywność fizyczna
– Spójność umiarkowany wysiłek fizyczny wspiera funkcje odpornościowe, zdrowie stawów i dobre samopoczucie psychiczne
– Połącz aktywność fizyczną z wzbogaceniem umysłowym (gry zapachowe, trening, karmniki puzzlowe)
Unikaj nagłych dużych skoków w aktywności, szczególnie u starszych psów lub tych z znanymi problemami ze stawami.
4. Minimalizuj ryzyko środowiskowe, gdy to możliwe
Nie możesz kontrolować wszystkiego, ale możesz zredukować niektóre możliwe stresory środowiskowe:
– Ogranicz narażenie na:
– Dym papierosowy
– Pestycydy i chemikalia do trawnika (postępuj zgodnie z instrukcjami na etykiecie i trzymaj psy z dala od niedawno traktowanych obszarów)
– Nadmierna ekspozycja na słońce na lekko pigmentowanej skórze (jak nos lub brzuch)
– Przechowuj środki czyszczące, rozpuszczalniki i inne chemikalia w bezpiecznym miejscu
5. Rozważne stosowanie suplementów i “naturalnych” środków wspomagających
Niektórzy właściciele są zainteresowani:
– Kwasy tłuszczowe omega-3 wspomagające ogólne leczenie stanów zapalnych
– Suplementy stawowe (glukozamina, chondroityna itp.)
– Produkty ziołowe lub na bazie grzybów, sprzedawane jako produkty wspomagające odporność
Mogą one odgrywać rolę w ogólnym dobrostanie niektórych psów, ale:
– Dowody różnią się jakością i siłą
– Produkty różnią się znacznie czystością i dawkowaniem
- Oni nie wolno mogą być stosowane jako zamiennik opieki onkologicznej weterynaryjnej, jeśli rak jest obecny
Zawsze omawiaj każdy suplement lub produkt naturalny z weterynarzem, aby upewnić się, że jest bezpieczny i odpowiedni dla twojego indywidualnego psa.
—
F. Integracyjna i Holistyczna Opieka dla Bernerów z Rakiem (Opcjonalne Wsparcie)
Niektóre rodziny wybierają integracyjne podejścia, aby uzupełnić konwencjonalną opiekę weterynaryjną. Mogą one obejmować:
– Akupunktura lub delikatna praca z ciałem dla komfortu i mobilności
– Koncepcje inspirowane TCM mające na celu wspieranie ogólnej witalności i równowagi
– Masaż, terapia fizyczna o niskim wpływie lub techniki relaksacyjne, aby pomóc w radzeniu sobie ze stresem i jakością życia
Jeśli jest stosowane z rozwagą:
– Te podejścia są dodatki, a nie alternatywy, dla standardowych diagnostyk i leczenia
– Celem jest zwiększenie komfortu, odporności i codziennego dobrostanu
– Powinny być prowadzone przez weterynarza zaznajomionego zarówno z konwencjonalną, jak i integracyjną opieką, szczególnie u psów już poddawanych chemioterapii, operacjom lub innym leczeniu
Żadna holistyczna ani naturalna terapia nie została udowodniona jako skuteczna w leczeniu raka u Bernerów, ale niektóre mogą poprawić jakość życia, gdy są starannie wybierane pod profesjonalnym nadzorem.
—
Wnioski
Psy rasy Berneński Pies Górski to kochające, oddane towarzysze, ale mają znacznie zwiększone ryzyko kilku poważnych nowotworów, w tym sarkomy histiocytowej, chłoniaka, guzów komórek tucznych i raka kości. Obserwując uważnie wczesne oznaki nowotworów—nowe guzki, zmiany w zachowaniu, wahania wagi oraz nietypowe oddychanie lub krwawienie—dajesz swojemu psu najlepszą szansę na terminową ocenę weterynaryjną. Regularne kontrole zdrowotne, szczególnie w starszym wieku, w połączeniu z przemyślaną dietą, kontrolą wagi i odpowiednią aktywnością, mogą wspierać ogólne zdrowie Twojego Bernera. Ścisła współpraca z weterynarzem w zakresie ciągłego monitorowania, z uwzględnieniem rasy, jest jednym z najskuteczniejszych sposobów na ochronę komfortu i jakości życia Twojego psa.
utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u Sheltie, wczesne objawy guzów u Sheltie oraz powszechne nowotwory w tej rasie to kluczowe tematy dla właścicieli, którzy chcą utrzymać swoje wrażliwe, inteligentne towarzysze w zdrowiu aż do starości. Zrozumienie, na co narażony jest Twój owczarek szetlandzki, na co zwracać uwagę i jak ich wspierać w miarę starzenia się, może naprawdę pomóc w wczesnym wykrywaniu problemów.
—
A. Przegląd rasy: Owczarek szetlandzki w kontekście zdrowotnym
Owczarki szetlandzkie (“Sheltie”) to małe do średniej wielkości psy pasterskie, zazwyczaj o wysokości 13–16 cali i wadze 15–25 funtów. Są znane z:
– Wysoka inteligencja i podatność na szkolenie
– Silnego przywiązania do swoich rodzin i wrażliwej natury
– Atletycznej budowy ciała z grubą podwójną sierścią
– Średniej długości życia wynoszącej około 12–14 lat, przy czym wiele z nich żyje dłużej przy dobrej opiece
Genetycznie, Sheltie dzielą pewne cechy z Collie, w tym predyspozycje do niektórych chorób autoimmunologicznych i skórnych, a także wrażliwość na niektóre leki (często związane z mutacją genu MDR1). Chociaż nie należą do ras o najwyższym ryzyku nowotworów, jak niektóre psy olbrzymie, wydaje się, że mają umiarkowanie zwiększone ryzyko wystąpienia określonych typów guzów, szczególnie w miarę osiągania wieku senioralnego.
Właściciele i hodowcy często zgłaszają wyższe wskaźniki:
– Hemangiosarcoma (rak naczyń krwionośnych)
– Guzów skórnych i problemów skórnych związanych z słońcem (częściowo z powodu jasnej skóry pod rozjaśnionymi lub białymi obszarami sierści)
– Chłoniaka i niektórych innych nowotworów wewnętrznych występujących w wielu rasach średniej wielkości
Ponieważ Sheltie często żyją wystarczająco długo, aby stać się prawdziwymi seniorami, nowotwory związane z wiekiem są ważnym elementem ich ogólnego obrazu zdrowia.
—
B. Ryzyko wystąpienia guza i raka u sheltie
1. Mięsak naczyń krwionośnych
Hemangiosarcoma to agresywny nowotwór powstający z komórek tworzących naczynia krwionośne, często wpływający na śledzionę, wątrobę lub serce.
Dlaczego to ma znaczenie dla Sheltie:
– Średniej wielkości rasy pasterskie, w tym Sheltie, pojawiają się częściej w raportach przypadków tego nowotworu.
– Często rozwija się w ciszy i może pozostać niezauważony, aż do wystąpienia pęknięcia lub krwawienia wewnętrznego.
Właściciele mogą nie zauważyć zewnętrznego guzka; zamiast tego subtelne zmiany, takie jak okresowa słabość, blade dziąsła lub nagłe załamanie, mogą być pierwszym znakiem. To jeden z powodów, dla których regularne kontrole zdrowotne seniorów i badania krwi są niezbędne.
2. Chłoniak
Chłoniak obejmuje nowotworowe zmiany w limfocytach (rodzaj białych krwinek) i może wpływać na węzły chłonne, narządy wewnętrzne lub przewód pokarmowy (GI).
Rozważania dotyczące ryzyka dla Sheltie:
– Jak wiele psów rasowych, Sheltie mogą mieć nieco podwyższone ryzyko chłoniaka w porównaniu z psami mieszanymi.
– Ich predyspozycje związane z układem odpornościowym (na przykład autoimmunologiczne choroby skórne w niektórych liniach) sugerują, że regulacja układu odpornościowego jest kluczowym obszarem zdrowia, na który należy zwracać uwagę.
Właściciele mogą najpierw zauważyć powiększone węzły chłonne pod żuchwą, za kolanami lub przed barkami, lub bardziej ogólne objawy, takie jak letarg i utrata wagi.
3. Guzy skórne i zmiany skórne związane z słońcem
Sheltie często mają obszary białej lub jasnej sierści z różową skórą pod spodem. Może to sprawić, że będą bardziej podatne na:
– Uszkodzenia skóry związane z słońcem na nosie, pysku lub lekko pigmentowanych obszarach
– Łagodne i złośliwe guzy skórne, w tym guzy komórek tucznych i rak płaskonabłonkowy
Czynniki wpływające na to ryzyko:
– Jasna skóra i rzadkie włosy na nosie lub brzuchu
– Czas spędzony na leżeniu na słońcu
– Przewlekłe podrażnienie lub powtarzający się uraz w tym samym miejscu (jak obroże lub szelki ocierające)
Regularne kontrole “rozdzielania sierści” skóry są szczególnie ważne dla tej rasy.
4. Guzy gruczołu piersiowego u samic nienaruszonych
Samice Sheltie, które nie zostały wysterylizowane lub które zostały wysterylizowane później w życiu, mogą rozwijać guzy gruczołów mlekowych, z których niektóre mogą być nowotworowe.
Czynniki ryzyka:
– Pozostawanie nienaruszoną przez wiele cykli cieczki
– Otyłość i zmiany związane z hormonami
– Wiek – ryzyko wzrasta u samic w średnim wieku i starszych
Właściciele powinni delikatnie badać łańcuch gruczołów mlekowych (od klatki piersiowej do pachwiny) co miesiąc, aby sprawdzić, czy nie ma małych guzków lub zgrubień.
5. Guzy jamy ustnej i nosa
Sheltie mają stosunkowo długie pyski i mogą rozwijać guzy w jamie ustnej lub drogach nosowych, szczególnie w starszym wieku.
Czynniki wpływające:
– Choroby zębów i przewlekłe zapalenie
– Ekspozycje środowiskowe (dym tytoniowy, drażniące pyły)
– Zmiany tkankowe związane z wiekiem
Te guzy mogą być trudniejsze do zauważenia bez celowych kontroli jamy ustnej i regularnych badań dentystycznych u weterynarza.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Znajomość “normalnego” stanu Twojego indywidualnego Sheltie jest najlepszym narzędziem do wczesnego wykrywania nowotworów.
Kontrola skóry i guzków
Zwróć uwagę na:
– Nowe lub rosnące guzki pod skórą lub w okolicy gruczołów mlekowych
– Rany, które się nie goją, szczególnie na nosie, wargach lub uszach
– Twarde, owrzodzone lub szybko zmieniające się masy skórne
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Raz w miesiącu przeszukaj całe ciało swojego Sheltie, w tym pod obrożą oraz wokół ogona i pachwiny. Delikatnie rozdziel futro w kilku miejscach i wizualnie sprawdź skórę. Zauważ:
– Gdzie znajduje się guzek (np. “lewa strona klatki piersiowej, w pobliżu pachy”)
– Jego rozmiar (porównaj do grochu, winogrona lub monety)
– Czy jest miękki czy twardy, i czy wydaje się przymocowany czy ruchomy
Każdy nowy, rosnący, bolesny lub wyglądający na owrzodzone guzek powinien być niezwłocznie sprawdzony przez weterynarza.
Zmiany w energii, apetycie lub wadze
Subtelne zmiany w całym ciele mogą być wczesnymi oznakami nowotworów u Sheltie, nawet bez widocznych guzków:
– Zmniejszone zainteresowanie zabawą lub spacerami
– Spanie więcej niż zwykle lub wydawanie się “płaskim”
– Stopniowa utrata wagi pomimo stosowania normalnej diety
– Zmniejszony apetyt lub wybredność w jedzeniu
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Waż swojego Sheltie co miesiąc w domu (jeśli jest wystarczająco mały) lub u weterynarza/kliniki z wagą. Prowadź prostą tabelę na lodówce lub telefonie. Powolna, niewytłumaczona utrata wagi przez kilka miesięcy wymaga wizyty u weterynarza.
Oddychanie, kaszel i krwawienie
Nowotwory wewnętrzne mogą objawiać się jako:
– Uporczywy kaszel lub zmiana wzorca oddychania
– Epizody osłabienia lub omdlenia
– Krwawienia z nosa, krwawienie z ust lub krew w moczu lub stolcu
Ponieważ hemangiosarcoma może powodować nagłe krwawienie wewnętrzne, objawy takie jak blade dziąsła, nagła letargia lub wyglądająca na wzdęty brzuch są nagłymi przypadkami. Udaj się natychmiast do weterynarza lub kliniki ratunkowej.
Mobilność i ból
Sheltie są stoickie i mogą ukrywać dyskomfort. Obserwuj:
– Niechęć do wskakiwania na meble lub do samochodu
– Sztywność po odpoczynku, kulawizna lub oszczędzanie kończyny
– Trudności ze schodami lub wahanie na śliskich podłogach
Mogą to być objawy zapalenia stawów, urazów tkanek miękkich lub czasami nowotworów kości. Każda uporczywa lub pogarszająca się kulawizna powinna być oceniona.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad seniorami w przypadku sheltie
W miarę starzenia się Sheltie, ich ryzyko zarówno łagodnych, jak i złośliwych nowotworów wzrasta. Proaktywna opieka nad seniorami może pomóc w wykryciu problemów wcześniej i zapewnić im komfort.
Odżywianie i kondycja ciała
Starsze Sheltie często stają się mniej aktywne, ale nadal mają dobry apetyt, co może prowadzić do przyrostu wagi.
– Utrzymuj je w szczupłej, atletycznej kondycji; powinieneś łatwo wyczuć żebra bez grubej warstwy tłuszczu.
– Rozważ diety dla seniorów lub wspierające stawy, jeśli zaleci to twój weterynarz.
– Jeśli twój pies jest otyły, poproś weterynarza o bezpieczny, stopniowy plan odchudzania.
Utrzymanie zdrowej wagi zmniejsza obciążenie stawów i może obniżyć niektóre czynniki ryzyka związane z rakiem, związane z otyłością.
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Sheltie zazwyczaj cieszą się aktywnością nawet w starszym wieku.
– Dąż do codziennych spacerów i łagodnej zabawy, dostosowując intensywność do wytrzymałości swojego psa.
– Zastąp intensywne aktywności (długie sesje aportowania, powtarzające się skoki) krótszym, bardziej kontrolowanym ćwiczeniem.
– Ćwiczenia umysłowe (gry treningowe, prace węchowe, zabawki logiczne) angażują ich bystre umysły i redukują stres.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
Jak wiele aktywnych ras, starsze Sheltie mogą rozwijać artrozę.
– Porozmawiaj z weterynarzem o opcjach wspierających stawy, takich jak odpowiednie leki, kontrolowane ćwiczenia i fizjoterapia.
– Podłogi antypoślizgowe, rampy i ortopedyczne łóżka mogą ułatwić poruszanie się sztywnemu seniorowi.
Ból i ograniczona mobilność mogą ukrywać objawy poważniejszych chorób; regularne wizyty u weterynarza pomagają odróżnić “tylko artrozę” od czegoś poważniejszego.
Badania kontrolne i przesiewowe weterynaryjne
Dla zdrowych dorosłych Sheltie coroczne badania są ważne. Dla seniorów (często uznawanych za 8+ lat w tej rasie):
– Badania kontrolne dwa razy w roku to rozsądny cel.
– Zapytaj swojego lekarza weterynarii o:
– Rutynowe badania krwi i analiza moczu
– okresowe badania obrazowe (rentgenowskie lub ultrasonograficzne), jeśli wskazane
– Badania jamy ustnej i czyszczenie zębów
– Kontrola skóry i węzłów chłonnych przy każdej wizycie
Te wizyty pozwalają weterynarzowi dostrzec wczesne zmiany, które mogą nie być jeszcze oczywiste w domu.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żaden sposób nie może zagwarantować zapobiegania rakowi, ale przemyślane wybory stylu życia mogą wspierać ogólne zdrowie twojego Sheltie i mogą zmniejszyć niektóre ryzyka.
Utrzymanie zdrowej wagi
Otyłość jest związana z różnymi problemami zdrowotnymi i może komplikować wyniki leczenia raka.
– Karm mierzonymi, odpowiednimi porcjami zamiast “wolnego karmienia”.”
– Używaj zdrowych smakołyków treningowych z umiarem, licząc je jako część dziennych kalorii.
– Regularnie oceniaj kondycję ciała i dostosowuj jedzenie lub ćwiczenia w razie potrzeby, z pomocą weterynarza.
Dieta, nawodnienie i jakość składników
Zrównoważona, pełnowartościowa dieta jest niezbędna.
– Wybierz wysokiej jakości karmę komercyjną, która spełnia ustalone normy żywieniowe, lub skonsultuj się z weterynarzem, jeśli rozważasz diety przygotowywane w domu.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody.
– Nagłe zmiany apetytu, pragnienia lub trawienia (wymioty, biegunka, zaparcia), które utrzymują się dłużej niż dzień lub dwa, zasługują na wizytę u weterynarza.
Regularna aktywność fizyczna
Ruch wspiera krążenie, kontrolę wagi i zdrowie psychiczne.
– Dąż do regularnych codziennych ćwiczeń, a nie sporadycznych intensywnych wypadów.
– Dostosuj do wieku i wszelkich istniejących schorzeń medycznych zgodnie z zaleceniami weterynarza.
Minimalizowanie ryzyka środowiskowego
Nie możesz kontrolować wszystkiego, ale możesz zredukować niektóre narażenia:
– Ogranicz czas spędzany w silnym słońcu w południe; rozważ stosowanie ochrony przeciwsłonecznej bezpiecznej dla psów dla różowych nosów lub obszarów z rzadką sierścią.
– Unikaj dymu papierosowego i silnych chemikaliów, gdzie to możliwe.
– Używaj tylko produktów do trawnika i gospodarstwa domowego bezpiecznych dla psów i dokładnie przestrzegaj instrukcji na etykietach.
Rozważne stosowanie suplementów i naturalne wsparcie
Niektórzy właściciele badają zioła, kwasy tłuszczowe omega-3 lub inne suplementy wspierające ogólne zdrowie.
– Dowody na wiele produktów wciąż się pojawiają i są zmienne.
– Zawsze omawiaj jakikolwiek suplement, zioło lub produkt bez recepty z weterynarzem przed rozpoczęciem, szczególnie jeśli twój pies ma guz lub przyjmuje leki.
– Suplementy powinny być traktowane jako wsparcie w najlepszym przypadku, a nie jako zamienniki dla diagnostyki weterynaryjnej lub opieki onkologicznej.
—
F. Integracyjne i Holistyczne Wsparcie dla Sheltie (Opcjonalne Uzupełnienie)
Opieka integracyjna łączy nowoczesną medycynę weterynaryjną z starannie dobranymi podejściami komplementarnymi, aby wspierać całego psa.
Dla Sheltie z guzami lub rakiem może to obejmować:
– Akupunktura lub delikatna praca z ciałem, wspomagająca komfort i mobilność
– Starannie dobrane strategie żywieniowe, aby utrzymać siłę i apetyt
– Techniki redukcji stresu, takie jak przewidywalne rutyny i uspokajające środowiska
Te podejścia najlepiej stosować pod kierunkiem weterynarza (a gdy to możliwe, weterynarza doświadczonego w medycynie integracyjnej) i mają na celu uzupełnienie, a nigdy zastąpienie, odpowiedniej diagnostyki, chirurgii, chemioterapii lub innych standardowych metod leczenia.
—
Wnioski
Sheltie są zazwyczaj długowiecznymi, oddanymi towarzyszami, ale stają w obliczu istotnych ryzyk nowotworowych, szczególnie hemangiosarcoma, guzów skóry, chłoniaka i guzów sutków u samic niekastrowanych. Poznanie wczesnych objawów guzów u Sheltie, regularne kontrole w domu i zobowiązanie do systematycznego badania weterynaryjnego mogą znacznie poprawić szanse na wykrycie problemów, gdy są one bardziej znośne. Dzięki przemyślanej opiece nad seniorami, uwadze na powszechne nowotwory w tej rasie i bliskiej współpracy z weterynarzem, możesz zapewnić swojemu Sheltie jak najlepszą jakość życia na każdym etapie.
utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko zachorowania na raka u hawańczyka, wczesne objawy nowotworów u psów tej rasy, częste nowotwory u tej rasy to ważne tematy dla każdego właściciela, który chce zapewnić swojemu małemu, radosnemu towarzyszowi zdrowie na starość. Chociaż wiele hawańczyków żyje długo i szczęśliwie, zrozumienie ich specyficznych predyspozycji pomoże Ci wcześnie wykryć zmiany i ściśle współpracować z lekarzem weterynarii, aby chronić dobrostan Twojego psa.
—
A. Przegląd rasy: Hawańczyk w kontekście zdrowotnym
Hawańczyk to mała, wytrzymała rasa miniaturowa pochodząca z Kuby, znana z czułego, wesołego usposobienia i silnego przywiązania do rodziny. Zazwyczaj waży od 3 do 6 kilogramów (7–13 funtów) i często żyje 14–16 lat lub dłużej, jeśli jest dobrze pielęgnowany. Jego długa, jedwabista sierść i wyraziste oczy sprawiają, że jest popularnym towarzyszem, zwłaszcza w domach, które zapewniają mu dużo interakcji i stymulacji umysłowej.
Z punktu widzenia zdrowia, hawańczyki są generalnie uważane za stosunkowo odporną rasę miniaturową, ale jak wszystkie psy rasowe, mają pewne dziedziczne skłonności. Do typowych problemów niezwiązanych z rakiem należą:
– Problemy ortopedyczne, takie jak zwichnięcie rzepki
– Problemy z oczami (np. zaćma)
– Niektóre problemy z sercem i wątrobą w niektórych liniach
Rak może wystąpić u każdej rasy, a małe psy, takie jak hawańczyki, nie są na niego odporne. Chociaż nie znajdują się na szczycie listy psów o wysokiej zapadalności na raka w porównaniu z niektórymi dużymi rasami, zgłaszane jest u nich ryzyko wystąpienia kilku rodzajów nowotworów, w szczególności:
– Guzy skórne i podskórne (łagodne i złośliwe)
– Guzy gruczołu piersiowego u samic nienaruszonych
– Niektóre nowotwory tkanek miękkich lub narządów u starszych psów
Ponieważ hawańczycy często dożywają późnego wieku nastoletniego, ryzyko zachorowania na raka związanego z wiekiem staje się coraz większe, gdy osiągają wiek senioralny.
—
B. Ryzyko wystąpienia guza i raka u hawańczyków
1. Skóra i tkanki podskórne
Hawańczyki mają obfitą sierść i delikatną skórę, co oznacza, że guzki mogą być czasami ukryte pod sierścią. Do najczęściej spotykanych guzów u tej rasy należą:
– Łagodne narośla takie jak tłuszczaki (guzy tłuszczowe) i narośla skórne
– Guzy komórek tucznych, który może być różnego stopnia – od niskiego (mniej agresywnego) do wysokiego (poważniejszego)
– Gruczolaki łojowe i inne łagodne nowotwory skóry
Nawet niewielkie lub pozornie niegroźne guzki u hawańczyka powinny być zbadane, ponieważ niektóre nowotwory złośliwe mogą na pierwszy rzut oka wyglądać bardzo podobnie do nowotworów łagodnych.
2. Guzy piersi
U samic hawańczyków nienaruszonych guzy gruczołu piersiowego stanowią rozpoznane ryzyko, zwłaszcza w miarę starzenia się:
– Narażenie na zmiany hormonalne w trakcie wielu cykli rujowych zwiększa ryzyko rozrostu gruczołów sutkowych.
– Guzy te mogą być łagodne lub złośliwe; określenie ich rodzaju może być możliwe wyłącznie na podstawie badania i testów weterynaryjnych.
Sterylizacja przed pierwszą rują lub tuż po niej może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia raka gruczołu mlekowego. Kwestię tę należy omówić z lekarzem weterynarii, biorąc pod uwagę wiek suki i plany hodowlane.
3. Guzy wątroby i śledziony
Choć nie jest to choroba charakterystyczna wyłącznie dla hawańczyków, u starszych hawańczyków, podobnie jak u wielu starszych psów, mogą wystąpić następujące schorzenia:
– Guzy wątroby – zarówno pierwotne nowotwory wątroby, jak i przerzuty innych nowotworów
– Masy śledziony – które mogą być łagodne (jak naczyniaki krwionośne) lub złośliwe (jak mięsak naczyń krwionośnych)
Tego typu wewnętrzne guzy często dają niejednoznaczne objawy, takie jak zmniejszona energia lub osłabiony apetyt, dlatego też niezwykle ważna jest czujność.
4. Guzy jamy ustnej i zębów
U psów ras miniaturowych często występują stłoczenia zębów, co może prowadzić do przewlekłego stanu zapalnego w jamie ustnej. Z czasem stan zapalny może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem:
– Guzy jamy ustnej na dziąsłach, języku lub okolicach szczęki
– Guzy, które mogą zostać przeoczone, jeśli nie przeprowadza się regularnych badań jamy ustnej
Regularna pielęgnacja zębów i kontrola jamy ustnej poprawiają ogólny stan zdrowia i pomagają wcześniej wykryć nietypowe narośla.
5. Chłoniak i nowotwory krwi
Chłoniak może wystąpić u wielu ras, w tym u hawańczyków. Atakuje węzły chłonne i narządy układu odpornościowego i może objawiać się:
– Powiększone węzły chłonne pod żuchwą, z przodu ramion lub za kolanami
– Letarg, utrata wagi lub zmniejszony apetyt
Choć choroba ta nie jest charakterystyczna wyłącznie dla hawańczyków, ich długa długość życia oznacza, że skumulowane ryzyko wzrasta wraz z wiekiem.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Rozpoznawanie wczesnych objawów w domu
Ponieważ hawańczyki są małe i często noszone, przytulane i pielęgnowane, ich właściciele są w stanie wcześnie zauważyć zmiany. Zwróć uwagę na:
– Guzki i guzki
– Każdy nowy guzek pod skórą lub na niej
– Wcześniej stabilny guz, który nagle rośnie, zmienia kształt lub staje się twardy, czerwony lub owrzodziały
– Masy w pobliżu łańcucha piersiowego (wzdłuż brzucha u samic)
– Zmiany apetytu lub wagi
– Stopniowa utrata wagi pomimo normalnego karmienia
– Zmniejszony apetyt, wybredne jedzenie lub niechęć do żucia
– Zauważalna utrata masy mięśniowej wzdłuż kręgosłupa lub bioder
– Zmiany energii i zachowania
– Mniejsze zainteresowanie zabawą lub spacerami
– Spanie dłużej niż zwykle
– Niewyjaśniona drażliwość lub dyskomfort podczas podnoszenia
– Mobilność i ból
– Utykanie lub sztywność utrzymujące się dłużej niż kilka dni
– Trudności ze skakaniem po meblach lub wchodzeniem po schodach
– Wahanie przed wyjściem na spacer
– Krwawienie lub upławy
– Niewyjaśnione siniaki lub krwawienie z ust, nosa lub odbytu
– Upławy lub krwawienie z pochwy u wysterylizowanej samicy
– Krew w moczu lub stolcu
– Kaszel lub zmiany w oddychaniu
– Uporczywy kaszel niezwiązany ze znaną infekcją dróg oddechowych
– Szybszy lub bardziej przyspieszony oddech w spoczynku
Praktyczne wskazówki dotyczące monitorowania w domu
– Miesięczna kontrola “od nosa do ogona”
– Delikatnie przesuń dłońmi po swoim hawańczyku od głowy do ogona, wyczuwając wszelkie nietypowe grudki lub wrażliwe miejsca.
– Rozchyl sierść, aby obejrzeć skórę na klatce piersiowej, brzuchu, kończynach i wokół ogona.
– Prowadź prosty dziennik zdrowia
– Zanotuj datę pierwszego zauważenia guzka, jego przybliżoną wielkość (np. groszek, winogrono, orzech włoski) i wszelkie zmiany.
– Monitoruj apetyt, wagę (jeśli możesz zważyć psa w domu lub podczas wizyty u weterynarza) i poziom energii.
– Wykorzystaj czas na pielęgnację
– Ponieważ hawańczyki wymagają szczotkowania, podczas sesji pielęgnacyjnych sprawdzaj skórę, uszy, pysk i okolice gruczołów mlekowych.
Kiedy należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii
Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz:
– Każdy nowy guzek utrzymujący się dłużej niż 1–2 tygodnie
– Szybko rosnące lub zmieniające się masy
– Niewyjaśniona utrata masy ciała, utrata apetytu lub uporczywe wymioty/biegunka
– Trudności w oddychaniu, częsty kaszel lub omdlenia
– Nagłe osłabienie, zapaść lub bardzo wzdęty brzuch
Wczesna ocena weterynaryjna nie oznacza, że u psa występuje nowotwór; zapewnia ona jedynie, że niepokojące objawy zostaną odpowiednio zbadane.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad osobami starszymi w przypadku psów rasy hawańczyk
Jako że hawańczyki są rasą długowieczną, wiele z nich staje się “super seniorami”, co sprawia, że proaktywna opieka jest niezwykle ważna.
Jak starzenie się wpływa na hawańczyków i ryzyko zachorowania na raka
W wieku około 8–10 lat wiele hawańczyków wkracza w fazę dojrzałości. Starzenie się może przynieść:
– Wolniejszy metabolizm i zmiany w składzie ciała
– Większe zużycie stawów
– Obniżona wydajność układu odpornościowego
Zmiany te mogą zwiększyć prawdopodobieństwo rozwoju lub wykrycia w tym okresie życia zarówno łagodnych, jak i złośliwych nowotworów.
Odżywianie i kondycja ciała
– Utrzymuj szczupłą, zdrową wagę
– Nadmiar tłuszczu może powodować stany zapalne i obciążać stawy, co może mieć wpływ na ryzyko zachorowania na raka i jakość życia.
– Wybieraj żywność wysokiej jakości, odpowiednią do wieku
– Preparaty dla seniorów często zawierają odpowiednio dostosowaną liczbę kalorii i składników odżywczych, aby wspierać zdrowie stawów i narządów.
– Monitoruj smakołyki i resztki ze stołu
– Hawańczyk może szybko przybierać na wadze, dlatego odmierzaj posiłki i podawaj małe, zdrowe przekąski.
Porozmawiaj z lekarzem weterynarii na temat wyboru diety, zwłaszcza jeśli Twój starszy hawańczyk cierpi na inne schorzenia (np. choroby serca lub wątroby).
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
– Utrzymuj codzienne spacery, ale dostosuj ich długość i intensywność w razie potrzeby.
– Zaoferuj dzieciom zajęcia rozwijające umysł (puzzle, gry edukacyjne), aby utrzymać ich zaangażowanie.
– Zwróć uwagę na oznaki przemęczenia u psa: nadmierne dyszenie, pozostawanie w tyle lub utykanie po aktywności.
Regularny, delikatny ruch poprawia krążenie, zdrowie stawów i ogólne samopoczucie.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
U hawańczyków wraz z wiekiem może rozwinąć się zapalenie stawów lub ból stawów:
– W miarę możliwości zapewnij miękką, zapewniającą dobre podparcie pościel i antypoślizgową podłogę.
– Rozważ zastosowanie podjazdów lub schodów przy łóżkach i sofach, aby ograniczyć skakanie.
– Zapytaj swojego lekarza weterynarii o bezpieczne metody łagodzenia bólu lub suplementy wspomagające stawy; nigdy nie zaczynaj ich stosować bez konsultacji ze specjalistą.
Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla starszych hawańczyków (około 8+ lat):
– Badania kontrolne co 6 miesięcy są często zalecane.
– Zapytaj o:
– Rutynowe badania krwi i analiza moczu
– okresowe badania obrazowe (rentgenowskie lub ultrasonograficzne), jeśli wskazane
– Badania jamy ustnej w celu wykrycia nowotworów zębów i jamy ustnej
– Regularne badanie palpacyjne węzłów chłonnych i jamy brzusznej
Badania kontrolne zwiększają szansę na wczesne wykrycie problemów, co pozwala na zastosowanie większej liczby opcji leczenia.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Chociaż żadna strategia nie gwarantuje, że u psa nigdy nie rozwinie się rak, możesz zadbać o ogólny stan zdrowia swojego hawańczyka i potencjalnie ograniczyć niektóre czynniki ryzyka.
Zarządzanie wagą i aktywnością
– Utrzymuj psa w idealnej kondycji fizycznej, w której żebra można łatwo wyczuć, ale nie są one zbyt widoczne.
– Zapewnij psu codzienne spacery dostosowane do jego wieku i stanu zdrowia, a także krótkie sesje zabawy.
Dieta i nawodnienie
– Podawaj psu pełnowartościową i zbilansowaną karmę dostosowaną do etapu życia i stanu zdrowia.
– Zapewnij stały dostęp do świeżej wody; hawańczykom z długą sierścią wokół pyska może być potrzebne częste czyszczenie misek.
Niektórzy właściciele decydują się na świeże lub przygotowywane w domu diety; ich planowanie powinno być zawsze konsultowane z lekarzem weterynarii lub dietetykiem weterynaryjnym, aby uniknąć niedoborów lub zaburzeń równowagi.
Unikanie zagrożeń dla środowiska
– Ogranicz narażenie na dym tytoniowy i silne środki czyszczące.
– Zachowaj ostrożność stosując środki chemiczne do pielęgnacji trawników i pestycydy; postępuj zgodnie z instrukcjami na etykiecie i nie pozwól zwierzętom domowym przebywać na opryskanych obszarach, dopóki nie będzie to bezpieczne.
– Jeśli Twój hawańczyk spędza dużo czasu na słońcu, stosuj filtr przeciwsłoneczny bezpieczny dla zwierząt w przypadku skóry o lekkiej pigmentacji (np. nosy).
Rozważne stosowanie suplementów i produktów “naturalnych”
Możesz słyszeć o ziołach, grzybach, przeciwutleniaczach i innych suplementach, które rzekomo wspomagają funkcjonowanie układu odpornościowego lub “zwalczają raka”. Chociaż niektóre z nich mogą pełnić rolę pomocniczą:
– Dowody są bardzo zróżnicowane, a produkty nie podlegają takim regulacjom jak leki.
– Niewłaściwe stosowanie może kolidować z przepisanym leczeniem lub powodować skutki uboczne.
Zawsze skonsultuj się z lekarzem weterynarii przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek suplementu, zioła lub produktu dostępnego bez recepty.
—
F. Wsparcie zintegrowane i holistyczne (uzupełniające opiekę weterynaryjną)
Niektóre rodziny decydują się na połączenie konwencjonalnej opieki weterynaryjnej z podejściem zintegrowanym, aby wspierać hawańczyka żyjącego z guzami lub podejrzeniem nowotworu. Typowe opcje obejmują:
– Akupunktura – czasami stosowany w celu poprawy komfortu, apetytu i ogólnego samopoczucia
– Masaż i delikatna praca z ciałem – w celu wsparcia mobilności i relaksu
– Tradycyjne lub holistyczne ramy (takie jak opieka inspirowana TCM) – skupia się na wspieraniu witalności, trawienia i odporności, a nie na bezpośrednim leczeniu raka
Podejścia te powinny:
– Zawsze korzystaj z porad specjalistów przeszkolonych w zakresie medycyny weterynaryjnej i konkretnej dziedziny medycyny.
– być postrzegane jako uzupełnienie, a nie substytut badań diagnostycznych, zabiegów chirurgicznych, chemioterapii, radioterapii lub innych opartych na dowodach naukowych metod leczenia raka, jeśli są zalecane.
Aby zapewnić bezpieczeństwo hawańczykowi, konieczna jest otwarta komunikacja między lekarzem weterynarii, specjalistami i lekarzami weterynarii.
—
Zrozumienie ryzyka raka u psów rasy hawańczyk, wczesne objawy nowotworów u psów rasy hawańczyk, częste nowotwory u tej rasy
W przypadku hawańczyków połączenie długiego życia i niewielkich rozmiarów oznacza, że guzki skórne, guzy gruczołu mlekowego i nowotwory wewnętrzne związane z wiekiem są realnym zagrożeniem w miarę starzenia się. Regularne badanie psa w domu, zwracanie uwagi na subtelne zmiany apetytu lub zachowania oraz regularne wizyty kontrolne dla seniorów znacznie zwiększa szanse na wczesne wykrycie problemów. Bliska współpraca z lekarzem weterynarii – i przemyślane stosowanie wspierających, zintegrowanych rozwiązań w razie potrzeby – pomaga zapewnić hawańczykowi jak najdłuższe i najbardziej komfortowe życie.
utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u Boston Terrierów, objawy guzów u Boston Terrierów, powszechne nowotwory w tej rasie to ważne tematy dla każdego właściciela, który chce, aby jego mały “Amerykański Dżentelmen” był jak najzdrowszy na starość. Zrozumienie, jak unikalna budowa, genetyka i styl życia tej rasy mogą wpływać na ryzyko guzów i nowotworów, pomaga wczesniej dostrzegać problemy i ściśle współpracować z weterynarzem.
—
A. Przegląd rasy: “Amerykański Dżentelmen” i zdrowie długoterminowe
Boston Terriery to małe, solidne psy towarzyszące, zazwyczaj ważące od 10 do 25 funtów i mające od 15 do 17 cali wysokości. Znane są z frakowego futra, dużych wyrazistych oczu i uczuciowej, zorientowanej na ludzi natury. Większość z nich jest zabawna, inteligentna i chętna do zadowolenia, co czyni je popularnymi zwierzętami domowymi i wspaniałymi psami domowymi.
– Temperament: Przyjazne, żywe, często błaznujące, ale zazwyczaj wrażliwe i bardzo związane ze swoimi rodzinami.
– Rozmiar: Małe do średnich, zwarte i muskularne.
– Długość życia: Zwykle 11–13 lat, przy czym wiele osiąga wiek nastoletni przy dobrej opiece.
– Cechy genetyczne: Brachycefaliczne (krótkonosowe), wyraźne oczy i niektóre linie krwi z historią specyficznych problemów zdrowotnych.
Ta rasa jest podejrzewane o wyższą częstość występowania niektórych guzów i nowotworów w porównaniu do ogólnej populacji psów, szczególnie:
– Guzy komórek tucznych (skóra)
– Guzy mózgu (szczególnie guzy glejowe)
– Hemangiosarcoma (nowotwór naczyń krwionośnych)
– Chłoniak w niektórych liniach
Nie każdy Boston Terrier rozwinie nowotwór, ale świadomość tych wzorców oznacza, że możesz być bardziej proaktywny w zakresie badań przesiewowych i wczesnego wykrywania.
—
B. Ryzyko wystąpienia guzów i nowotworów u tej rasy
1. Guzy komórek tucznych (MCT)
Guzy komórek tucznych są jednymi z najczęściej zgłaszanych częste nowotwory u tej rasy, często pojawiając się jako guzki skórne.
– Mogą wyglądać jak proste brodawki, ukąszenia owadów lub miękkie tłuszczowe guzki.
– Mogą rosnąć szybko, kurczyć się lub zmieniać rozmiar.
– Każdy guzek, który szybko się zmienia, staje się czerwony, owrzodziały lub swędzący, zasługuje na szybką uwagę weterynaryjną.
Wzory kolorów skóry i futra Boston Terrierów (szczególnie białe obszary i skóra narażona na słońce) mogą przyczyniać się do zwiększonego ryzyka nowotworów skóry, a ogólna predyspozycja rasy została zasugerowana.
2. Guzy mózgu (guzy glejowe)
Ponieważ Boston Terriery są rasą brachycefaliczną (krótkotwarzową), wydają się być nadreprezentowane w niektórych badaniach nowotwór mózgu, szczególnie guzy wpływające na tkankę mózgową (guzy glejowe).
Możliwe wskazówki mogą obejmować:
– Nowe lub pogarszające się napady
– Nagłe zmiany w zachowaniu
– Naciskanie głowy, krążenie lub dezorientacja
– Zmiany w widzeniu lub uderzanie w przedmioty
Te znaki są nie dowód na raka—wiele innych schorzeń może je powodować—ale są to ważne “czerwone flagi”, które wymagają szybkiej oceny weterynaryjnej.
3. Mięsak naczyń krwionośnych
Hemangiosarcoma to agresywny nowotwór, który rozwija się z komórek naczyń krwionośnych, często w śledzionie, wątrobie lub sercu. Choć częściej występuje u dużych ras, Boston Terriery również są z nim diagnozowane.
Czynniki ryzyka obejmują:
– Wiek (częstszy u psów w średnim wieku i starszych)
– Możliwa podatność genetyczna w niektórych liniach
Ten nowotwór często pozostaje “cichy”, aż spowoduje krwawienie wewnętrzne, które może objawiać się nagłą słabością lub upadkiem.
4. Chłoniak
Chłoniak to nowotwór układu limfatycznego i może wpływać na węzły chłonne, narządy lub przewód pokarmowy. Boston Terriery nie znajdują się na absolutnie najwyższej liście ryzyka, ale są na tyle często spotykane, że właściciele powinni być świadomi.
Objawy mogą obejmować:
– Powiększone, twarde węzły chłonne pod żuchwą, za kolanami lub przed barkami
– Letarg i utrata wagi
– Zmniejszony apetyt lub problemy trawienne
5. Inne guzy związane ze skórą i oczami
Ponieważ Boston Terriery mają:
– Wyróżniające się oczy
– Krótkie pyszczki
– Obszary różowej lub lekko pigmentowanej skóry
mogą być bardziej podatne na niektóre guzy oczu, masy powiekowe i inne narośla skórne, szczególnie w obszarach narażonych na słońce.
—
C. Wczesne objawy nowotworowe, na które właściciele Boston Terrierów powinni zwracać uwagę
Wczesne wykrycie daje najlepszą szansę na więcej opcji i lepszy komfort, nawet gdy guz jest poważny. W domu jesteś pierwszą linią obrony swojego psa.
1. Guzki, guzki i zmiany skórne
Co miesiąc wykonuj delikatne “badanie dotykowe” swojego Bostońskiego Teriera:
– Przesuwaj dłonie po całym ciele, włączając w to:
– Za uszami
– Pod szczęką
– Pachy i pachwiny
– Wzdłuż klatki piersiowej
– Podstawa ogona i wewnętrzna strona ud
– Zwróć uwagę na:
– Nowa guz
– Istniejący guz, który zmienia rozmiar, kształt, teksturę lub kolor
– Obszary, które stają się owrzodzone, krwawią lub wydają się bolesne
Kiedy należy niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem:
– Każdy guzek, który:
– Pojawia się nagle i rośnie w ciągu dni do tygodni
– Jest stały, stały lub nieregularny
– Swędzi, krwawi lub sączy się
– Wiele guzków skórnych pojawiających się jednocześnie, szczególnie u psa w średnim wieku lub starszego.
2. Subtelne ogólne zmiany
Wczesne oznaki guza lub nowotworu mogą być bardzo niespecyficzne:
– Stopniowe lub nagłe utrata wagi bez zmian diety
– Zmniejszony apetyt lub wybredność apetyt
– Letarg – Twój zwykle zabawny Boston staje się wycofany lub mniej interaktywny
– Dyszenie więcej niż zwykle w spoczynku (nie tylko z powodu ciepła lub wysiłku)
Jeśli zauważysz te zmiany trwające dłużej niż kilka dni, szczególnie u starszego psa, prowadź mały dziennik i skontaktuj się z weterynarzem.
3. Wskazówki dotyczące mobilności i bólu
Chociaż Bostońskie Terier nie są dużymi psami, mogą nadal rozwijać guzy kostne lub ból związany z guzami wewnętrznymi:
– Utykanie lub faworyzowanie jednej nogi
– Niechęć do skakania po meblach i wchodzenia po schodach
– Sztywność po odpoczynku
– Wydawanie dźwięków, gdy są podnoszone lub dotykane
Ból nigdy nie powinien być lekceważony jako “tylko starość”. Zawsze zasługuje na profesjonalne spojrzenie.
4. Oznaki oddychania, krwawienia i neurologiczne
Ponieważ ta rasa jest brachycefaliczna, łagodne chrapanie lub chrapanie mogą być normalne. Jednak niepokojące oznaki obejmują:
– Nowe lub pogarszające się kaszel
– Wysiłek oddychanie spokojnie
– Powtarzające się krwawienia z nosa lub niewyjaśnione siniaki
- Nagły zawalić się lub osłabienie
- Nowy napady padaczkowe, niestabilność lub dramatyczne zmiany w zachowaniu
Każdy z tych objawów powinien być traktowany jako pilny i oceniony przez weterynarza tak szybko, jak to możliwe.
—
D. Zagadnienia dotyczące opieki nad starszymi boston terrierami
W miarę starzenia się Boston Terrierów, ich ryzyko nowotworów i raka wzrasta, tak jak u ludzi. Przemyślana opieka nad seniorami może pomóc w wcześniejszym wykrywaniu problemów i zapewnieniu im komfortu.
1. Jak starzenie się wpływa na tę rasę
Powszechne problemy związane z wiekiem u Boston Terrierów obejmują:
– Zapalenie stawów i sztywność stawów
– Zmiany w sercu i układzie oddechowym (szczególnie u psów brachycefalicznych)
– Pogorszenie wzroku i słuchu
– Zwiększone ryzyko guzów skórnych, nowotworów wewnętrznych i chorób narządów
2. Odżywianie i kondycja ciała
Utrzymanie Boston Terriera w szczupła, zdrowa waga zmniejsza obciążenie stawów i może zmniejszyć ryzyko niektórych nowotworów:
– Stosuj zbilansowaną, wysokiej jakości dietę dostosowaną do wieku i poziomu aktywności fizycznej.
– Unikaj przejedzenia i ogranicz wysokokaloryczne smakołyki.
– Powinieneś być w stanie łatwo poczuć żebra, nie widząc ich wyraźnie.
Porozmawiaj ze swoim weterynarzem, czy dieta dla seniorów jest odpowiednia; mogą pomóc dostosować kalorie i składniki odżywcze do etapu życia twojego psa.
3. Ćwiczenia i aktywność
Boston Terriery są energiczne, ale mogą mieć ograniczenia w oddychaniu:
– Celuj w regularne, umiarkowane ćwiczenia jak krótkie spacery i łagodna zabawa.
– Unikaj przegrzewania, szczególnie w ciepłej lub wilgotnej pogodzie.
– Dostosuj aktywność w zależności od wieku i wytrzymałości — krótsze, częstsze wyjścia mogą być lepsze dla seniorów.
Regularny ruch pomaga utrzymać mięśnie, funkcję stawów i zdrową wagę, co wspiera odporność, jeśli twój pies kiedykolwiek zmierzy się z poważną chorobą.
4. Opieka nad stawami i leczenie bólu
Starsze Boston Terriery mogą rozwijać zapalenie stawów lub problemy z kręgosłupem:
– Poślizg na twardych podłogach może pogorszyć problemy ze stawami — używaj dywanów lub mat.
– Rampy lub schody mogą zmniejszyć stres skokowy na stawach.
– Jeśli zauważysz sztywność, kulawiznę lub niechęć do ruchu, skonsultuj się z weterynarzem w sprawie oceny bólu i bezpiecznych opcji zarządzania.
Nigdy nie zaczynaj stosować leków przeciwbólowych ani suplementów bez wskazania weterynarza, ponieważ niektóre mogą wchodzić w interakcje z innymi schorzeniami lub lekami.
5. Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla Boston Terrierów w wieku około 7 lat i starszych, wielu weterynarzy zaleca:
– Badania kontrolne przynajmniej dwa razy w roku
– Okresowe badania krwi, analiza moczu i ewentualnie obrazowanie na podstawie historii twojego psa
– Kontrole podstawowe i kontrolne dla:
– Dźwięków serca i płuc
– Zdrowia oczu
– Skórze i węzłach chłonnych
– Wagi i kondycji ciała
Bliska współpraca z weterynarzem jest kluczowa w miarę starzenia się twojego psa. Mogą dostosować plany badań do indywidualnych ryzyk twojego Boston Terriera.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadna metoda nie może zagwarantować zapobiegania nowotworom lub rakowi, ale możesz wspierać ogólne zdrowie swojego Boston Terriera i potencjalnie obniżyć niektóre czynniki ryzyka.
1. Waga, dieta i nawodnienie
– Trzymaj swojego psa pochylać się; otyłość jest związana ze zwiększoną stanem zapalnym i różnymi chorobami.
– Zapewnij zbilansowana, pełnowartościowa dieta odpowiednie dla etapu życia Twojego psa.
– Upewnij się świeża woda jest zawsze dostępne; dobre nawodnienie wspiera funkcjonowanie organów.
Jeśli rozważasz diety przygotowywane w domu lub znaczące zmiany w diecie, rób to pod kierunkiem weterynarza lub z certyfikowanym weterynaryjnym dietetykiem.
2. Regularna aktywność fizyczna
– Codzienne spacery i łagodna zabawa wspierają:
– Funkcja odpornościowa
– Zdrowie układu trawiennego
– Dobre samopoczucie psychiczne
Dostosuj intensywność do wieku twojego Boston Terriera, komfortu oddychania i zdrowia stawów. Unikaj ekstremalnego wysiłku w gorących lub wilgotnych warunkach z powodu ich krótkiego pyska.
3. Zarządzanie ryzykiem środowiskowym
Choć nie wszystkie czynniki środowiskowe można kontrolować, można:
– Ogranicz ekspozycję na dym papierosowego.
- Używać produkty czyszczące bezpieczne dla zwierząt jeśli to możliwe.
- Oferta cień i ochrona przed słońcem, szczególnie w przypadku białych lub różowych obszarów skóry.
– Unikaj niepotrzebnej ekspozycji na chemikalia do trawnika i pestycydy.
4. Przemyślane stosowanie suplementów i produktów “naturalnych”
Opcje wspierające, które ludzie czasami rozważają, obejmują:
– Wzory na podparcie stawów
– Kwasy tłuszczowe omega-3
– Produkty bogate w przeciwutleniacze
Mogą one wspierać ogólne samopoczucie, ale nie są nie udowodnionymi lekarstwami lub terapiami na raka. Zawsze:
– Najpierw omów wszelkie suplementy, zioła lub produkty “naturalne” z weterynarzem.
– Bądź ostrożny wobec produktów, które obiecują “wyleczyć” lub “zmniejszyć” guzy — te twierdzenia nie są poparte solidnymi dowodami.
—
F. Opieka integracyjna i holistyczna: uzupełnienie, a nie zamiennik
Niektóre rodziny decydują się na włączenie podejść integracyjnych lub holistycznych obok standardowej opieki weterynaryjnej. Mogą one koncentrować się na:
– Wspieraniu ogólnej witalności i komfortu
– Zachęcaniu do relaksu i redukcji stresu
– Pomaganiu w utrzymaniu mobilności i apetytu
Przykłady mogą obejmować akupunkturę, delikatną pracę z ciałem lub starannie dobrane wsparcie ziołowe i żywieniowe. Gdy są stosowane:
– Zawsze powinni uzupełnienie, nie zastępują, diagnostyki lub terapii zalecanych przez weterynarza lub onkologa weterynaryjnego.
– Skoordynowane podejście — w którym twój główny weterynarz i każdy praktyk integracyjny komunikują się — pomaga zapewnić bezpieczeństwo i spójność.
—
Wnioski
Ryzyko nowotworów u Boston Terrierów jest realne, ale zarządzalne, gdy właściciele pozostają poinformowani, czujni i proaktywni. Obserwując wczesne objawy guzów u Boston Terrierów — takie jak nowe guzki, zmiany w zachowaniu lub niewyjaśniona utrata wagi — i szybko szukając porady weterynaryjnej, dajesz swojemu psu najlepszą szansę na terminową opiekę. Dzięki przemyślanej opiece nad seniorami, regularnym kontrolom i monitorowaniu z uwzględnieniem rasy, możesz wspierać komfort i jakość życia swojego Boston Terriera na każdym etapie starzenia się.
utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko zachorowania na raka u pomeranianów, wczesne objawy nowotworów u pomeranianów, częste nowotwory u tej rasy – to tematy, których większość właścicieli wolałaby unikać, ale poznanie ich to jeden z najlepszych sposobów na ochronę swojego puszystego, lisiego towarzysza. Te maleńkie psy mogą wydawać się delikatne, ale często mają silne osobowości, długowieczne i kilka ważnych dla zdrowia problemów, które warto poznać – zwłaszcza w miarę starzenia się.
—
A. Przegląd rasy: Co wyróżnia pomeraniany?
Pomeraniany to małe, krępe psy miniaturowe, ważące zazwyczaj od 1,5 do 3 kg, o gęstej, podwójnej sierści, stojących uszach i wyrazistym, czujnym spojrzeniu. Znane są z:
– Temperament: Żywiołowy, pewny siebie, głośny, często bardzo przywiązany do swoich ludzi
– Rozmiar: Rasa miniaturowa; zwarta budowa i delikatne kości
– Długość życia: Zwykle 12–16 lat, czasami dłużej przy dobrej opiece
– Cechy genetyczne: Gęsta sierść, mała szczęka i zęby, delikatna tchawica oraz skłonność do problemów z zębami i zwichnięcia rzepki
Ponieważ często dożywają wieku nastoletniego, pomeraniany osiągają etap życia, w którym nowotwory i nowotwory naturalnie stają się częstsze. Chociaż nie znajdują się na szczycie listy ras podatnych na raka, takich jak boksery czy golden retrievery, pojawiają się częściej w niektórych statystykach dotyczących nowotworów u ras miniaturowych, szczególnie:
– Guzy skóry i tkanki podskórnej
– Guzy jamy ustnej i zębów
– Guzy układu rozrodczego u psów niesterylizowanych/niekastrowanych
Długie życie, niewielkie rozmiary i pewne cechy dziedziczne wpływają na to, jakie problemy częściej występują u psów rasy pomeranian.
—
B. Ryzyko zachorowania na raka u psów rasy pomeranian i częste nowotwory u tej rasy
Znajomość najczęstszych typów nowotworów u psów rasy pomeranian może pomóc Ci zorientować się, na co zwracać uwagę, bez konieczności samodzielnego diagnozowania choroby.
1. Guzy skóry i sierści
Gęsta sierść i częste czesanie pomeranianów oznaczają, że ich skóra jest dość intensywnie pielęgnowana, co jest dobre, ponieważ grudki skórne należą do najczęstszych problemów w tej rasie.
Do częstych nowotworów skóry i tkanki podskórnej należą:
– Łagodne narośla takie jak tłuszczaki (guzy tłuszczowe) i gruczolaki łojowe
– Guzy komórek tucznych – mogą wyglądać jak proste brodawki, ukąszenia owadów lub małe guzki
– Guzy mieszków włosowych lub guzy komórek podstawnych – często wolno rosnące guzki na skórze
Czynniki, które mogą odgrywać rolę:
– Ekspozycja na słońce na obszarach o lekkiej pigmentacji lub rzadkim owłosieniu (nos, brzuch, wewnętrzna strona ud)
– Wiek – u starszych pomeranianów znacznie częściej występują guzy
– Genetics – niektóre linie mogą być bardziej podatne na łagodne narośle skórne
Każdy nowy guzek lub jakakolwiek zmiana w starym guzie wymaga oceny weterynaryjnej. Tylko weterynarz, często na podstawie próbki pobranej z igły, może zaklasyfikować guz jako łagodny lub złośliwy.
2. Guzy jamy ustnej i dziąseł
Rasy miniaturowe, w tym pomeraniany, są bardzo podatne na choroba zębów, które czasami mogą maskować lub imitować guzy jamy ustnej. Guzy widoczne w jamie ustnej mogą obejmować:
– Czerniak – nowotwór złośliwy, który często zaczyna się od ciemnych lub pigmentowanych plam lub mas
– Rak kolczystokomórkowy – może wyglądać jak tkanka wypukła, owrzodzona lub przypominająca kalafior
– Narośla dziąsłowe i inne narośla dziąseł – czasami łagodne, czasami poważniejsze
Czynniki wpływające na ryzyko:
– Małe szczęki i stłoczone zęby zwiększyć stan zapalny i przewlekłe podrażnienie
– Wiek – większość guzów jamy ustnej występuje u psów w średnim i starszym wieku
– Pigmentacja – ciemne dziąsła lub usta mogą utrudniać dostrzeżenie wczesnych zmian
Regularne kontrole zębów i podnoszenie pyszczka psa w domu są szczególnie ważne w przypadku szpiców miniaturowych.
3. Guzy piersi u kobiet
U niesterylizowanych lub sterylizowanych w późniejszym wieku samic szpica miniaturowego może rozwinąć się guzy piersi wzdłuż łańcucha tkanki piersiowej na spodniej stronie.
Ważne informacje:
– Te grudki mogą być początkowo bardzo małe, jak groszek lub ziarenko ryżu
– Niektóre są łagodne, inne złośliwe; nie da się ich rozpoznać dotykiem
– Wczesne wykrycie znacznie poprawia możliwości i wyniki
Sterylizacja przed pierwszą lub drugą rują znacznie zmniejsza ryzyko, dlatego czas zabiegu i historia rozrodu są kluczowymi tematami do omówienia z lekarzem weterynarii.
4. Guzy jąder u mężczyzn
Samce pomeranianów, zwłaszcza te, które:
– Nie wykastrowany, Lub
– Wnętrostwo (jedno lub oba jądra nie zstąpiły i pozostają w jamie brzusznej lub pachwinie)
są narażeni na zwiększone ryzyko guzy jąder. Mogą one powodować:
– Obrzęk lub powiększenie jednego jądra
– Zmiany w zachowaniu lub objawy feminizacji w niektórych przypadkach
Wnętrostwo jest dziedziczne, dlatego dotknięte nim psy nie powinny być rozmnażane, a w przypadku zachowanych jąder często zaleca się ich chirurgiczne usunięcie ze względu na wyższe ryzyko zachorowania na raka.
5. Nowotwory wewnętrzne: chłoniak, mięsak naczyń krwionośnych i inne
Podobnie jak wszystkie rasy, u pomeranianów mogą wystąpić nowotwory uogólnione, takie jak:
– Chłoniak – wpływając na węzły chłonne i tkanki limfatyczne
– Naczyniakomięsak – agresywny nowotwór naczyń krwionośnych, często obejmujący śledzionę lub serce
– Guzy wątroby, nerek lub jelit
Nie są to problemy wyłącznie “pomorskie”, ale ich długa żywotność oznacza, że żyją wystarczająco długo, aby ujawniły się u nich nowotwory związane z wiekiem.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Choć nie można zapobiec każdemu rodzajowi raka, często można wykryj problemy wcześniej zwracając uwagę na znaki ostrzegawcze.
Zmiany widoczne i wykrywalne dotykiem
Sprawdź swojego pomeraniana:
– Skóra i sierść
– Nowe grudki lub guzki
– Guzki, które nagle rosną, zmieniają kształt, stają się czerwone, owrzodzone lub krwawią
– obszary wypadania włosów, ich ciemnienia lub strupy, które się nie goją
– Usta i zęby
– Nieświeży oddech, który nagle staje się gorszy niż zwykle
– Krwawienie z dziąseł lub narośla na dziąsłach, podniebieniu lub języku
– Luźne zęby u psa, który nie jest jeszcze bardzo stary
– trudności z żuciem, wypadanie jedzenia lub faworyzowanie jednej strony ust
Wskazówka do wykorzystania w domu:
Raz w miesiącu, podczas szczotkowania lub pielęgnacji, przesuń palcami po sierści psa od nosa do ogona, w tym po pachach, pachwinach i brzuchu. Zwróć uwagę na lokalizację, rozmiar i fakturę ewentualnych guzków. Jeśli zauważysz zmianę w ciągu 2–4 tygodni – lub jeśli guzek pojawi się nagle – umów się na wizytę u lekarza weterynarii.
Ogólne zmiany w zdrowiu i zachowaniu
Zwróć uwagę na:
– Niewyjaśniona utrata masy ciała lub utrata masy mięśniowej pomimo normalnego karmienia
– Zmniejszony apetyt, wybredność lub niechęć do jedzenia twardych pokarmów
– Letarg lub niższa energia, a nie tylko “leniwy dzień” tu i tam
– Coughing, trudności w oddychaniu lub zmniejszona tolerancja wysiłku
– Wymioty lub biegunka który utrzymuje się lub nawraca
– Zwiększone spożycie alkoholu lub oddawanie moczu
– Sztywność, utykanie lub niechęć do skakania po meblach lub wchodzenia po schodach
– Bleeding z nosa, ust, odbytu lub w moczu
Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii, jeżeli:
– Guzek rośnie szybko w ciągu kilku dni lub tygodni
– Twój pies wydaje się cierpiący, bardzo zmęczony lub nagle osłabiony
– Występuje omdlenie, trudności z oddychaniem lub skrajna letarg
– Krwawienia nie można łatwo zatamować lub ciągle powraca
Nie musisz decydować, czy znak “jest rakiem”; Twoją rolą jest zauważ zmianę i sprawdź ją.
—
D. Rozważania dotyczące opieki nad osobami starszymi w przypadku psów rasy pomeranian
Ponieważ psy rasy pomeranian często dożywają wieku nastoletniego, opieka nad osobami starszymi jest kluczowa, zarówno ze względu na komfort, jak i wczesne wykrywanie nowotworów.
Jak starzenie się wpływa na tę rasę
Do typowych problemów związanych z wiekiem należą:
– Choroby zębów i utrata zębów
– Zapadnięcie tchawicy i kaszel
– Sztywność stawów spowodowana zapaleniem stawów lub zwichnięciem rzepki
– Wolniejszy metabolizm i łatwiejsze przybieranie na wadze
– Większe prawdopodobieństwo wystąpienia łagodnych i złośliwych nowotworów
Z biegiem lat, ryzyko zachorowania na raka naturalnie wzrasta, Dlatego tak ważne jest połączenie dobrej codziennej opieki z regularnym nadzorem weterynaryjnym.
Odżywianie i kondycja ciała
Dla starszych pomeranianów:
– Celuj w szczupła, dobrze umięśniona sylwetka—żebra powinny być łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu
– Unikaj otyłości, która może:
– Zwiększa stan zapalny
– Utrudniają operację, znieczulenie i rekonwalescencję
– Jeśli weterynarz zaleci inaczej, rozważ podawanie preparatów dla seniorów lub wspomagających stawy
Małe psy potrzebują również:
– Odpowiednia wielkość krokietów lub miękkie jedzenie dla starzejących się zębów i szczęk
- Dobry uwodnienie, z zawsze dostępną świeżą wodą
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Pomeraniany zazwyczaj pozostają aktywne umysłowo, nawet gdy ich organizm zwalnia. Skoncentruj się na:
– Krótkie, częste spacery zamiast długich, wymagających wyjść
– Delikatne sesje zabaw na antypoślizgowych powierzchniach
– Stymulacja umysłowa (gry szkoleniowe, zabawki logiczne, gry zapachowe)
Jeśli Twój pies męczy się łatwiej niż wcześniej, zaczyna kaszleć lub utykać podczas aktywności, wspomnij o tym podczas następnej wizyty u weterynarza.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
Dyskomfort stawów i pleców może:
– Zmniejszenie aktywności psa, co może prowadzić do przybierania na wadze
– Ukryj inne problemy zdrowotne, w tym zmęczenie związane z rakiem
Przydatne strategie obejmują:
– Rampy lub stopnie do łóżek/sof
– Dywaniki antypoślizgowe na śliskich podłogach
– Dyskusja opcje wsparcia stawów i kontroli bólu z weterynarzem
Badania kontrolne i przesiewowe weterynaryjne
Dla starszych pomeranianów (często uważanych za seniorów w wieku ok. 8–9 lat):
– Badania kontrolne co 6 miesięcy są często zalecane
– Zapytaj o:
– Podstawowe i okresowe badania krwi i moczu
– Monitorowanie tonów serca i płuc
– Zwykły egzaminy ustne i opieki stomatologicznej
– Dokładne badanie palpacyjne skóry i węzłów chłonnych
Wizyty te pozwalają wykryć raka i inne choroby na etapie, który można łatwiej kontrolować.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadne podejście nie jest w stanie zagwarantować, że u psa nigdy nie rozwinie się rak, jednak dobre ogólne samopoczucie może przyczynić się do utrzymania zdrowszego organizmu.
Zarządzanie wagą i dieta
– Utrzymuj swojego pomeraniana w zdrowej, szczupłej wadze
– Nakarm zbilansowana, pełnowartościowa dieta odpowiednie do wieku i stanu zdrowia
– Ogranicz wysoko przetworzone smakołyki; wybieraj małe, bogate w składniki odżywcze opcje
– Unikaj nagłych, ekstremalnych zmian diety bez konsultacji z lekarzem weterynarii
Nawodnienie i środowisko
– Zapewnij dużo świeżej wody
– Zapewnij cień i unikaj długotrwałego wystawiania się na działanie słońca, szczególnie w przypadku skóry o lekkiej pigmentacji
– Minimalizuj narażenie na:
– Bierne palenie
– Silne środki chemiczne do trawników lub pestycydy
– W miarę możliwości duże zanieczyszczenie powietrza
Regularna aktywność fizyczna i umysłowa
– Codzienne spacery i zabawa utrzymują napięcie mięśni, zdrowie stawów i ostrość umysłu
– Treningi i gry interaktywne redukują stres, co sprzyja ogólnemu dobremu samopoczuciu
Wsparcie naturalne i integracyjne
Niektórzy właściciele badają kwasy tłuszczowe omega-3, suplementy na stawy lub diety bogate w przeciwutleniacze w celu wspierania ogólnego stanu zdrowia. Rozważając takie opcje:
– Postrzegaj je jako wspierający, nielecznicze
– Unikaj wszelkich produktów, które obiecują “leczenie raka” lub “rozpuszczanie guzów”
– Zawsze najpierw omów nowe suplementy, zioła lub alternatywne terapie ze swoim lekarzem weterynarii, zwłaszcza jeśli Twój pies przyjmuje leki lub ma rozpoznany guz.
—
F. Opieka integracyjna i holistyczna jako uzupełnienie
W przypadku psów rasy pomeranian żyjących z guzami lub poddawanych leczeniu onkologicznemu niektóre rodziny rozważają zintegrowane podejście, takie jak:
– Akupunktura
– Delikatny masaż lub fizjoterapia
– Formuły ziołowe lub inspirowane tradycyjną medycyną chińską, wspomagające witalność i komfort
– Strategie redukcji stresu (spokojne rutyny, bezpieczne przestrzenie, delikatne obchodzenie się)
Metody te mają na celu wspiera ogólną odporność i jakość życia, nie zastępuje operacji, chemioterapii ani innych narzędzi onkologii weterynaryjnej. Każda terapia holistyczna lub tradycyjna powinna być:
– W porozumieniu z lekarzem weterynarii pierwszego kontaktu lub onkologiem weterynaryjnym
– Dobierane ostrożnie, z uwzględnieniem bezpieczeństwa i możliwych interakcji
– Regularnie oceniane na podstawie komfortu i stanu zdrowia psa
—
Wnioski
Szpice miniaturowe to długowieczne, energiczne psy, co naturalnie zwiększa ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów w miarę starzenia się – zwłaszcza guzków skóry, guzów jamy ustnej i narośli układu rozrodczego u psów niekastrowanych. Rozpoznając wczesne objawy, regularnie przeprowadzając badania w domu i angażując się w stały monitoring weterynaryjny, można znacznie zwiększyć szanse na wykrycie problemów, gdy są jeszcze możliwe do opanowania. Przemyślana opieka nad seniorami, zdrowy styl życia i bliska współpraca z lekarzem weterynarii dają Twojemu szpicowi miniaturowemu najlepszą szansę na komfortowe, pełne wsparcia życie, nawet w obliczu guza lub choroby nowotworowej.
utworzone przez TCMVET | gru 11, 2025 | Rak i guzy u psów
Ryzyko nowotworów u Cavalierów, wczesne objawy guzów u Cavalierów, powszechne nowotwory w tej rasie to ważne tematy dla każdego właściciela, który chce zapewnić swojemu psu jak najdłuższe i najzdrowsze życie. Chociaż choroby serca są najbardziej znanym problemem zdrowotnym w przypadku tego łagodnego spaniela, guzy i nowotwory mogą również dotyczyć Cavalierów — szczególnie w miarę ich starzenia się. Zrozumienie, na co zwracać uwagę i jak wspierać ogólne zdrowie psa, może mieć realne znaczenie.
—
A. Przegląd rasy: Cavalier King Charles Spaniel
Cavalier King Charles Spaniele to małe, uczuciowe psy towarzyszące, zazwyczaj ważące od 13 do 18 funtów (6–8 kg). Są znane z:
– Kochającego, skoncentrowanego na ludziach temperamentu
– Umiarkowanej energii z silnym pragnieniem przytulania
– Jedwabistej, średniej długości sierści i piórowatych uszu
– Typowej długości życia wynoszącej około 10–14 lat
Są predysponowane do pewnych dziedzicznych schorzeń, w szczególności do choroby zastawki mitralnej (schorzenie serca) oraz niektórych problemów neurologicznych. Jeśli chodzi o guzy i nowotwory:
– Cavalierzy rzeczywiście nie wydają się, na podstawie obecnych dowodów, mieć jeden dramatycznie nadreprezentowany nowotwór, tak jak niektóre inne rasy.
– Jednak, jak większość małych i średnich psów, są powszechnie dotknięte guzami skóry, guzami gruczołów mlekowych (jeśli samice nie są sterylizowane) oraz nowotworami jamy ustnej lub węzłów chłonnych w miarę starzenia się.
– Ich długie uszy, fałdy skórne i zmiany związane z wiekiem mogą również wpływać na to, gdzie pojawiają się guzy (na przykład guzki na skórze i w okolicy uszu).
Tak więc, chociaż nie są uważane za jedną z “najbardziej nowotworowych ras”, właściciele powinni być nadal bardzo świadomi ryzyka nowotworowego, szczególnie po 7–8 roku życia.
—
B. Ryzyko nowotworów u cavalierów, wczesne objawy guzów u cavalierów, powszechne nowotwory w tej rasie
Ryzyko nowotworów u Cavalierów kształtowane jest przez mieszankę genetyki, wielkości ciała i stylu życia. Najczęściej spotykane typy guzów w tej rasie są podobne do tych, które występują u innych małych psów:
1. Guzy skóry (łagodne i złośliwe)
Cavalierzy często rozwijają małe guzki skórne w miarę starzenia się. Mogą one obejmować:
– Guzy komórek tucznych – mogą pojawiać się jako małe, wypukłe guzki skórne, które zmieniają rozmiar lub stają się podrażnione.
– Guzy tkanek miękkich (lipomy, fibromy itp.) – niektóre to łagodne tłuszczowe guzki; inne mogą być poważniejsze.
Ich długa, piórowata sierść może ukrywać guzki, szczególnie na klatce piersiowej, brzuchu, w pachach i za uszami, dlatego regularne badania ręczne są ważne.
2. Guzy piersi u kobiet
Nieskalowane (nie sterylizowane) samice Cavalierów mają wyższe ryzyko guzów gruczołów mlekowych, co jest prawdą dla wielu ras. Czynniki wpływające na ryzyko:
– Historia rozrodu – wczesna sterylizacja dramatycznie zmniejsza ryzyko nowotworów sutków; późniejsza sterylizacja lub pozostawanie w stanie nienaruszonym zwiększa to ryzyko.
– Wiek – nowotwory są bardziej prawdopodobne u samic w średnim wieku i starszych.
Niektóre nowotwory sutków są łagodne, ale inne są złośliwe i mogą się rozprzestrzeniać, jeśli nie zostaną wcześnie zdiagnozowane.
3. Chłoniak (rak układu limfatycznego)
Chłoniak jest jednym z najczęstszych nowotworów u psów ogólnie i może dotyczyć Cavalierów. Zwykle obejmuje:
– Węzły chłonne
– Narządy wewnętrzne, takie jak śledziona lub wątroba
Chociaż Cavalierzy nie są najczęściej występującą rasą z chłoniakiem, ich umiarkowana różnorodność genetyczna i mały rozmiar nie chronią ich w pełni. Chłoniak często objawia się powiększonymi węzłami chłonnymi (na przykład pod żuchwą lub za kolanami).
4. Nowotwory jamy ustnej (nowotwory złośliwe)
Zatłoczenie zębów, małe szczęki i odkładanie się kamienia nazębnego są powszechne w rasach zabawkowych, w tym Cavalierach. Przewlekłe zapalenie w jamie ustnej może odgrywać rolę w niektórych nowotworach jamy ustnej, takich jak:
– Czerniak
– Rak kolczystokomórkowy
– Włókniakomięsak
Ponieważ Cavalierzy są często bardzo stoiccy, mogą jeść normalnie nawet przy bolesnych zmianach w jamie ustnej, więc wizualne kontrole są kluczowe.
5. Nowotwory mózgu lub rdzenia kręgowego (rzadsze, ale istotne)
Cavalierzy są predysponowani do niektórych schorzeń neurologicznych, takich jak malformacja podobna do Chiari i syringomyelia, które są nie nowotworami, ale mogą powodować podobne objawy neurologiczne. Rzeczywiste nowotwory mózgu lub rdzenia kręgowego są rzadsze, ale występują. Rozróżnienie między dziedziczną chorobą neurologiczną a nowotworem wymaga oceny weterynaryjnej i obrazowania.
—
C. Wczesne sygnały ostrzegawcze, na które powinni zwracać uwagę właściciele
Wczesne wykrycie nowotworów często prowadzi do większej liczby opcji i lepszych wyników. Cavalierzy są subtelni w okazywaniu dyskomfortu, więc może być konieczne dokładne obserwowanie zmian.
Guzki, guzki i zmiany skórne
Monitoruj skórę i powierzchnię ciała swojego Cavaliera co miesiąc:
– Przeprowadź ręce po ciele w stałym “wzorze” (od głowy do ogona, od góry do dołu).
- Notatka:
– Nowe grudki
– Guzy, które rosną, zmieniają kształt lub kolor
– Obszary, które są bolesne, swędzące lub krwawiące
Każdy nowy lub zmieniający się guz powinien być sprawdzony przez weterynarza, nawet jeśli wydaje się mały.
Zmiany w wadze, apetycie i energii
Zwróć uwagę na:
– Niewyjaśniona utrata masy ciała pomimo normalnego lub zwiększonego spożycia pokarmu
– Zmniejszony apetyt, wybredność lub trudności w żuciu
– Letarg lub mniejsze zainteresowanie zabawą i spacerami
– Spanie dłużej niż zwykle lub wydawanie się “płaskim”
Prowadź prosty dziennik wagi co 1–2 miesiące w domu lub podczas wizyt u weterynarza. Stopniowe zmiany są łatwiejsze do zauważenia, gdy je śledzisz.
Mobilność, ból i zmiany w zachowaniu
Cavalierzy są często radosne, nawet gdy czują się niekomfortowo. Subtelne oznaki mogą obejmować:
– Sztywność, kulawizna lub niechęć do skakania na meble lub do samochodu
– Niepokój w nocy, dyszenie lub trudności w znalezieniu wygodnej pozycji
– Wycofane zachowanie, drażliwość lub unikanie dotyku w niektórych miejscach
Mogą to być objawy zapalenia stawów, choroby serca lub innych schorzeń — ale mogą również sygnalizować guzy kości lub nerwów i wymagać kontroli weterynaryjnej.
Oddychanie, krwawienie i inne sygnały ostrzegawcze
Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii, jeżeli zauważysz:
– Uporczywy kaszel, szczególnie jeśli się nasila lub pojawia podczas wysiłku
– Krwawienia z nosa, krwawa ślina lub krew w wymiotach lub stolcu
– Powtarzające się wymioty lub biegunka bez wyraźnej przyczyny
– Powiększony brzuch, szczególnie jeśli jest twardy lub wrażliwy
– Zauważalnie powiększone węzły chłonne (pod żuchwą, przed ramionami, za kolanami)
W razie wątpliwości zawsze warto skontaktować się z weterynarzem w celu uzyskania wskazówek.
—
D. Rozważania dotyczące opieki nad seniorami w przypadku Cavaliers
Wiek jest jednym z największych czynników ryzyka raka. Większość Cavalierów uznawana jest za “starsze” w wieku około 7–8 lat, czasami wcześniej, jeśli mają chorobę serca.
Jak starzenie się wpływa na tę rasę
Do typowych problemów związanych z wiekiem u Cavaliers należą:
– Postęp choroby zastawki mitralnej
– Zapalenie stawów i ograniczona mobilność
– Choroby zębów
– Zwiększone ryzyko guzów i problemów z narządami wewnętrznymi
Ponieważ wiele problemów może pojawić się jednocześnie, regularna, zorganizowana opieka weterynaryjna staje się niezwykle ważna.
Odżywianie i kondycja ciała
Dla starszych Cavaliers:
– Celuj w szczupły, nie pulchny kondycja ciała. Powinieneś łatwo wyczuć żebra z lekką warstwą tłuszczu.
– Współpracuj ze swoim lekarzem weterynarii, aby wybrać:
– Dieta odpowiednia do wieku, stanu serca i poziomu aktywności
– Wielkości porcji, które utrzymują stałą, zdrową wagę
Nadwaga może obciążać stawy, serce i metabolizm, a także wpływać na ryzyko raka.
Dostosowanie ćwiczeń i aktywności
Cavalierzy nadal korzystają z codziennej aktywności w swoich starszych latach:
– Krótkie, częste spacery zamiast jednego długiego i męczącego.
– Delikatna zabawa i wzbogacanie umysłu (gry węchowe, zabawki-łamigłówki)
– Unikaj ekstremalnego ciepła, ponieważ funkcje serca i układu oddechowego mogą być bardziej wrażliwe.
Zawsze dostosowuj ćwiczenia do stanu serca swojego psa i ogólnego zdrowia, korzystając z porad weterynarza.
Opieka nad stawami i leczenie bólu
Artretyzm jest powszechny i może maskować lub naśladować objawy nowotworów kości lub tkanek miękkich. Przydatne strategie (pod nadzorem weterynaryjnym) obejmują:
– Utrzymywanie zdrowej wagi
– Dostosowanie ćwiczeń do aktywności o niskim wpływie
– Używanie ramp lub schodków zamiast skakania
Jeśli twój pies wydaje się odczuwać ból lub jest sztywny, twój weterynarz może omówić bezpieczne opcje kontrolowania bólu i czy potrzebne są dalsze badania w celu wykluczenia nowotworów.
Odstępy między wizytami kontrolnymi i badania przesiewowe
Dla ogólnie zdrowego dorosłego Cavaliera (poniżej około 7 lat):
– Co najmniej raz w roku badanie zdrowotne
Dla seniorów lub psów z znanymi problemami sercowymi lub innymi problemami zdrowotnymi:
– Co 6 miesięcy (lub częściej, jeśli weterynarz zaleca)
Zapytaj swojego weterynarza, czy twój Cavalier skorzystałby na:
– Rutynowych badaniach krwi i moczu
– Okresowym obrazowaniu (rentgen, ultradźwięki lub inne), jeśli to wskazane
– Aspiracji cienkoigłowej lub biopsji wszelkich podejrzanych guzków
Te kontrole mogą wykryć problemy wcześniej, często zanim pojawią się oczywiste objawy.
—
E. Ogólna profilaktyka nowotworów i wsparcie dobrego samopoczucia
Żadne podejście nie może zagwarantować, że Cavalier nigdy nie rozwinie nowotworu, ale możesz znacząco wspierać ogólne zdrowie.
Utrzymuj zdrową wagę
Psy chude zazwyczaj:
– Mniej stanów zapalnych
– Mniej obciążać ich serca i stawy
– Mogą mieć niższe ryzyko niektórych powikłań metabolicznych i związanych z nowotworami
Używaj miar do jedzenia, ogranicz wysokokaloryczne smakołyki i dostosuj porcje, jeśli waga zaczyna rosnąć.
Zrównoważona dieta i nawodnienie
– Nakarm kompletna, zbilansowana dieta odpowiednie dla etapu życia i stanu zdrowia twojego psa.
– Zadbaj o to, aby zawsze była dostępna świeża woda.
– Nagłe zmiany apetytu lub zwiększone pragnienie powinny skłonić do wizyty u weterynarza.
Regularna aktywność fizyczna
Umiarkowany wysiłek fizyczny:
– Wspiera zdrowie immunologiczne i dobre samopoczucie psychiczne
– Pomaga utrzymać wagę i masę mięśniową
– Może ujawniać wczesne zmiany — właściciele często zauważają subtelne kulawizny lub zmęczenie najpierw podczas spacerów
Zawsze dostosowuj intensywność do stanu serca i stawów twojego psa.
Ograniczaj ryzyko środowiskowe, gdzie to możliwe
Rozsądne kroki obejmują:
– Unikanie narażenia na bierne palenie
– W miarę możliwości stosuj bezpieczne dla zwierząt produkty czyszczące i do pielęgnacji trawników
– Zapobieganie przewlekłemu poparzeniu słonecznemu na jasnych lub rzadko owłosionych obszarach (zapytaj swojego weterynarza o wskazówki)
Przemyślane stosowanie suplementów lub “naturalnego” wsparcia
Niektórzy właściciele biorą pod uwagę takie opcje jak:
– Kwasy tłuszczowe omega-3 wspomagające ogólne leczenie stanów zapalnych
– Suplementy na stawy
– Mieszanki przeciwutleniaczy lub formuły ziołowe
Dowody na zapobieganie nowotworom przy tych podejściach są ograniczone i mieszane. Mogą wspierać ogólne zdrowie niektórych psów, ale:
– Powinni nigdy nie zastępują opieki weterynaryjnej ani leczenia onkologicznego.
– Zawsze najpierw omów jakiekolwiek suplementy ze swoim weterynarzem, szczególnie jeśli twój Cavalier ma choroby serca lub przyjmuje leki.
—
F. Opcjonalna opieka integracyjna: wspieranie psa w całości
Niektóre rodziny wybierają integracyjne lub holistyczne metody obok konwencjonalnej opieki, takie jak:
– Akupunktura dla komfortu i mobilności
– Delikatny masaż lub fizjoterapia
– Tradycyjne lub inspirowane TCM podejścia, które koncentrują się na “równowadze” i witalności
Te metody mogą pomóc w:
– Jakość życia i komfort
– Apetyt i relaks
– Radzenie sobie ze stresem związanym z przewlekłą chorobą
Powinny być zawsze koordynowane z twoim głównym weterynarzem lub weterynarzem onkologiem i nigdy nie powinny być stosowane jako substytut odpowiedniej diagnostyki lub opartego na dowodach leczenia.
—
Wnioski
Cavalierzy dzielą wiele tych samych wzorców nowotworowych co inne małe rasy, z guzkami skórnymi, nowotworami sutków, chłoniakiem i nowotworami jamy ustnej wśród bardziej powszechnych problemów. Poznanie wczesnych oznak ostrzegawczych i regularne sprawdzanie psa w domu może pomóc w szybszym zauważeniu zmian, gdy dostępnych jest więcej opcji. Łącząc opiekę senioralną z uwzględnieniem rasy, regularne wizyty u weterynarza i rozsądne wsparcie stylu życia, dajesz swojemu Cavalierowi najlepszą szansę na długie, komfortowe życie — nawet w obliczu potencjalnych ryzyk nowotworowych.
