Ο καρκίνος παραμένει η κύρια αιτία θανάτου στα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων και των κατοικίδιων ζώων, και παρουσιάζει περίπλοκες προκλήσεις στη θεραπεία. Ως ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων, είναι σημαντικό να ενημερώνεστε για τους όγκους των αιλουροειδών για να διαχειριστείτε αποτελεσματικά αυτές τις καταστάσεις όταν προκύψουν. Αυτό το άρθρο διερευνά τους κοινούς τύπους όγκων στις γάτες, τη διάγνωσή τους, τις θεραπευτικές επιλογές και τα προληπτικά μέτρα.

Τύποι κοινών όγκων στις γάτες

  1. Σαρκώματα μαλακών ιστών:
    Αυτοί οι όγκοι προέρχονται από ινοβλάστες (κύτταρα που παράγουν ινώδη ιστό) και άλλους υποστηρικτικούς ιστούς, που συνήθως αναπτύσσονται κάτω από το δέρμα. Διαφέρουν σε κακοήθεια. Μερικά είναι εξαιρετικά επιθετικά, διεισδύουν εκτενώς στους τοπικούς ιστούς και δίνουν νωρίς μεταστάσεις στους λεμφαδένες και στους πνεύμονες. Άλλοι είναι λιγότερο επιθετικοί και λιγότερο επιρρεπείς στην εξάπλωση.
  2. Εντερικά αδενώματα:
    Τα λεμφώματα και τα αδενοκαρκινώματα είναι οι πιο διαδεδομένοι όγκοι που επηρεάζουν τη γαστρεντερική οδό των γατών. Τα αδενοκαρκινώματα συνήθως αφορούν το λεπτό ή το παχύ έντερο (σπάνια το στομάχι) και αναπτύσσονται γρήγορα, προκαλώντας συχνά εντερικές αποφράξεις. Τα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, έμετο και διάρροια. Αυτοί οι όγκοι συχνά δίνουν μεταστάσεις σε τοπικούς λεμφαδένες και εισβάλλουν εκτεταμένα στα τοιχώματα του εντέρου.
  3. Όγκοι του μαστού:
    Συνηθέστερα σε μεγαλύτερες θηλυκές γάτες (αν και παρατηρούνται επίσης σε αρσενικά και στειρωμένα θηλυκά), αυτοί οι όγκοι μπορεί να επηρεάσουν έναν ή περισσότερους μαστικούς αδένες, παρουσιάζοντας συχνά πολλαπλά σταθερά πρηξίματα ή οζίδια. Με την πάροδο του χρόνου, το δέρμα πάνω από αυτά τα οζίδια μπορεί να ελκώσει. Οι όγκοι του μαστού εξαπλώνονται συχνά στους τοπικούς λεμφαδένες και στους πνεύμονες. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι όγκοι του μαστού, αν και λιγότερο συχνοί στις γάτες από τους σκύλους, είναι κυρίως κακοήθεις στις γάτες.

Διαγνωστικές διαδικασίες για όγκους αιλουροειδών

  1. Παρατήρηση: Η τακτική παρακολούθηση της συμπεριφοράς και της φυσικής κατάστασης μιας γάτας είναι ζωτικής σημασίας. Οποιαδήποτε επίμονη διόγκωση σβώλων ή άλλες μακροπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως κατάθλιψη ή γαστρεντερικά προβλήματα, θα πρέπει να οδηγήσει σε επίσκεψη κτηνιάτρου.
  2. Απεικόνιση: Οι ακτινογραφίες και το υπερηχογράφημα είναι απαραίτητα για την αξιολόγηση της κοιλιάς και τον έλεγχο για όγκους.
  3. Βιοψία και βιοχημικές εξετάσεις: Γίνεται δειγματοληψία τοπικών λεμφαδένων (μέσω βιοψίας ή αναρρόφησης) και εξετάσεις αίματος για να επιβεβαιωθεί η φύση και η έκταση του όγκου.
  4. Διερευνητική Χειρουργική: Όταν η απεικόνιση είναι ασαφής, απαιτείται άμεση επιθεώρηση και δειγματοληψία της κοιλιάς μέσω χειρουργικής επέμβασης για τον προσδιορισμό της παρουσίας και του τύπου του όγκου.

Επιλογές θεραπείας για όγκους αιλουροειδών

  1. Χειρουργική αφαίρεση: Η χειρουργική επέμβαση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τους περισσότερους καλοήθεις όγκους και χρησιμοποιείται ευρέως εάν είναι γνωστή η έκταση του όγκου. Συνιστάται ιδιαίτερα για νεότερες γάτες καθώς η πρώιμη αφαίρεση μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερη και πιο επιτυχημένη ανάρρωση.
  2. φαρμακευτική αγωγή: Για μη εγχειρήσιμους ή κακοήθεις όγκους, η συμπτωματική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει στεροειδή, αναλγητικά, διεγερτικά της όρεξης και συμπληρώματα διατροφής.
  3. Χημειοθεραπεία: Θεωρείται όταν ένας κακοήθης όγκος είναι ανεγχείρητος, ενέχει υψηλό κίνδυνο μετάστασης ή έχει ήδη εξαπλωθεί. Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια μαλλιών και καταστολή του μυελού των οστών.
  4. Ακτινοβολία και άλλες θεραπείες: Τεχνικές όπως η μαγνητοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και η θεραπεία με υπερήχους χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία όγκων που είναι δύσκολο να αφαιρεθούν χειρουργικά, όπως αυτοί της στοματικής κοιλότητας ή της ρινικής περιοχής.

Προληπτικά μέτρα

  1. Τακτικοί υγειονομικοί έλεγχοι: Ειδικά για τις μεγαλύτερες γάτες, οι τακτικές κτηνιατρικές εξετάσεις μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη ανίχνευση ασθενειών.
  2. Στείρωση: Η πρώιμη στείρωση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης μαστικών όγκων σε θηλυκές γάτες.
  3. Περιβαλλοντική Ασφάλεια: Αποφύγετε την έκθεση των γατών σε περιοχές όπου μπορεί να συναντήσουν χημικούς παράγοντες.
  4. Διατροφή και Υγεία: Η παροχή μιας ισορροπημένης διατροφής και η διατήρηση ενός υγιούς βάρους για τις γάτες μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό τους σύστημα και να μειώσει τον κίνδυνο προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Η κατανόηση αυτών των πτυχών των όγκων των αιλουροειδών μπορεί να βοηθήσει τους ιδιοκτήτες γατών να διαχειριστούν την υγεία των κατοικίδιων τους πιο αποτελεσματικά και να εξασφαλίσουν καλύτερη ποιότητα ζωής για τους συντρόφους τους.

elEL

Pin It on Pinterest